พิมพ์หน้านี้
|
เขียนที่ร้านเนท หน้าสถานรถไฟพัทลุง สวัสดี..สหายฯผู้มีใจบอบบาง อีกห้านาที....รถไฟท้องถิ่นจะนำดิวไปหมู่บ้านลับแล ที่ๆ นั่นไม่มีโลกไซเบอร์หรอก โชคดีที่ร้านเนทในตัวเมืองยังเปิดอยู่ ร้านเดิมที่ดิวเคยใช้ในสมัยเรียน คราวนี้ความทรงจำ..... เดิมๆ ไม่ทำให้ดิวอกหักอีกครั้ง ค่าอินเตอร์เนทครึ่งชม. 10 บาท + ความเร็วค่อนข้างใช้ได้ ทำให้ดิวพอมีเวลาตอบจดหมายโอ "เป็นไงบ้าง" อดไม่ได้ที่จะต้องถามคำถามเดิมๆ มื้อเที่ยงแล้ว หวังว่าโอคงกินข้าว ก่อนตบท้ายด้วยของขมเป็นน้ำตารสเศร้านะ พัทลุงแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คงจะมีแค่ตัวเราเท่านั้นแหละที่เปลี่ยนไป ภาพเด็กมัธยมผมสั้นคนนั้นไม่มีเหลืออยู่แล้ว ...มิตรภาพวันเก่าก่อนก็เริ่มจางหายไป ร้านอินเตอร์เนทวันนี้พาใจหดหู่เล็กน้อย คิดถึงเพื่อนฝูงตอนสมัยเรียนคราวที่มาเล่นเนทด้วยกัน คราวที่อินเตอร์เนทยังเป็นเพื่อนใหม่แปลกหน้าสำหรับวัยรุ่นวัยเรียนอย่างเราๆ อดไม่ได้อีกแล้ว...ที่จะนึกถึงเรื่องราวเก่าๆ สำหรับเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ฝากความคิดถึง-ถึงพัทลุง ดิวฝากกระซิบบอกภูเขาอกทะลุเรียบร้อยแล้ว สำหรับโอ...ดิวยังคิดถึงและเป็นห่วงเหมือนเดิม จดหมายเปิดผนึกอีกครั้ง ...เปลือยเปล่าให้ความคิดถึงกระจาย ........... ดาวปลาตะเพียน จอมโจรดอกไม้* |
| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |