วันอังคาร ที่ 18 ธันวาคม 2550
... หอมกลิ่นดอกปีบจางๆ *
Posted by
ดาวปลาตะเพียน
,
ผู้อ่าน : 906
, 19:12:58 น.
| หมวดหมู่ :
เจ้าชูชก ผู้หิวเรื่องเล่า *
พิมพ์หน้านี้
|
 18 ธันวา 50 : หอมกลิ่นดอกปีบจางๆสวัสดี เจ้าชูชกผู้หิวโซอย่าเพิ่งเบือนหน้าหนี และอย่าเพิ่งทำหน้างอเหมือนเด็กสาวเพิ่งหัดงอนหนุ่มยังนั้นสิที่ฉันหายไปเสียนานก็เพราะไปหาเรื่องเล่าอันโอชะมาให้เจ้านี่ล่ะการเดินทางทำให้มีเรื่องเล่ารสแปลกใหม่ของโปรดของเจ้ามิใช่เหรอ......อะไรนะมีใครเขาลือกันเหรอ ว่าฉันกำลังมีความรักอย่าไปเชื่อเขาเชียวล่ะ หากเจ้ายังได้ยินเสียงหัวใจฉันร่ำไห้อยู่ในบางคืนเด็กชายคนนั้นนะเหรอ... ถ้า....
|
วันเสาร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
...จดหมายเปิดผนึก *
Posted by
ดาวปลาตะเพียน
,
ผู้อ่าน : 178
, 14:37:38 น.
| หมวดหมู่ :
เจ้าชูชก ผู้หิวเรื่องเล่า *
พิมพ์หน้านี้
|
เขียนที่ร้านเนท ม.ธรรรมศาสตร์ รังสิตถึง สหายจอมโจรฯ แคสก้า...เพื่อนรักจดหมายฉบับนี้โป๊หน่อยนะ ไม่ใส่ซอง ดิวเดินจนทั่วร้านหนังสือร้านเดิมแล้ว ไม่มีซองจดหมายขาย ทั้งที่มั่นใจว่ามันต้องอยู่ที่เดิม อีกครั้งที่ต้องอกหักกับบางสิ่งในความทรงจำ ปีที่แล้วนี่เองนะโอที่ดิวได้ซองจดหมายแห่งความหวังจากร้านนี้ ยังจำภาพตัวเองได้ดี ตอนที่เอาจดหมายใส่ซองแล้วนำมาแนบอกไว้ด้วยความดีใจก่อนที่จะนำมันไปหย่อนตู้ ปลายทางคื....
|
วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤศจิกายน 2550
...กวีถ้วยเก่า กับ ความฝันก้นหม้อ *
Posted by
ดาวปลาตะเพียน
,
ผู้อ่าน : 252
, 06:01:14 น.
| หมวดหมู่ :
เจ้าชูชก ผู้หิวเรื่องเล่า *
พิมพ์หน้านี้
|
 อรุณสวัสดิ์... เจ้าชูชก ผู้ตะกละเรื่องเล่าเช้าวันอาทิตย์ที่ต้องรีบเร่ง แต่ดูเหมือนองค์ประกอบชีวิตของฉัน พากันอืดอาดกันไปหมดฉันนอนอิดออดบนเตียงอยู่เสียนานกว่าจะตัดใจลุกขึ้นตื่นในขณะที่เวลาเดินนำล่วงหน้าฉันไปหลายก้าวแล้วตื่นขึ้นมา ฉันอยากจะปรุงเรื่องเล่าเป็นอาหารเช้าดีๆ ให้เจ้าแต่คอมพิวเตอร์ตัวเก่าดันเกเร เอื่อยเฉื่อย พอเร่งเข้าหน่อยก็งอนใส่ ปิดตัวเองไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น หรือจะจริงที่เขาว่าคอมพิวเตอร์....
|
วันจันทร์ ที่ 5 พฤศจิกายน 2550
... เจ้าชูชก ผู้หิวเรื่องเล่า *
Posted by
ดาวปลาตะเพียน
,
ผู้อ่าน : 273
, 05:32:53 น.
| หมวดหมู่ :
เจ้าชูชก ผู้หิวเรื่องเล่า *
พิมพ์หน้านี้
|
 โอ...เจ้าชูชกของฉัน ฉันยังจำได้ วันที่เราเจอหน้ากันครั้งแรก ภายใต้กระดาษห่อของขวัญปีใหม่สีหวาน ร่างกายเจ้าดูสะอาดเรี่ยมเร้ปานสมุดเล่มนี้ไม่มีผิด แต่ดูสภาพเจ้าในมือฉันตอนนี้สิเขรอะขระเสียยิ่งกว่าตกลงในถังขยะเทศบาลเสียอีกฉันไม่กล้าเอาสารรูปของเจ้ามาโชว์ใครๆอายที่เอาความเผอเรอของตัวเองมาอวดฉันยังตำหนิตัวเองอยู่ไม่หาย ว่าทำไมถึงใช้ชีวิตได้หละหลวมถึงเพียงนี้ ฉันละเลยเพื่อนคู่คิดข้างหมอนของฉันไปได้อย่างไร?....
|