ร่างรัฐธรรมนูญ 309 มาตรา จากการ "ยำใหญ่" ของ สสร. แล้วเสร็จเรียบร้อย และกำลังเดินเครื่องเพื่อไปสู่การทำประชามติ ในวันที่ 19 ส.ค.นี้  

ไม่ใช่เรื่องแปลก ที่จะมีความเห็นหลากหลายและแตกต่าง ต่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้   

ฝ่ายหนึ่ง เห็นว่า ร่างรัฐธรรมนูญ ปี 50 ดีกว่า รัฐธรรมนูญปี 40   
หรือถึงไม่ดีกว่า ก็ควรรับร่างไปก่อน แล้วค่อยไปแก้ไขภายหลัง  

ฝ่ายที่ว่านี้ ยังเห็นว่า อย่างน้อยที่สุด ร่างรัฐธรรมนูญปี 50 น่าจะป้องกันไม่ให้เกิดกรณี "ระบอบทักษิณ" ขึ้นอีกครั้ง  เพราะร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ร่างขึ้นเพื่อป้องกันโดยเฉพาะ  

ขณะที่อีกฝ่ายกลับเห็นว่า ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ มีที่มาโดยมิชอบ เพราะมิได้มาโดยกระบวนการประชาธิปไตย 

ที่มากกว่านั้นคือ เนื้อหาตามร่างรัฐธรรมนูญ ปี 50 ยังถอยหลังย้อนยุค มากกว่าปี 40 อย่างยิ่ง  
ฝ่ายที่ว่านี้ เห็นว่า ถึงอย่างไร ก็ไม่สามารถปล่อยให้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ผ่านออกมาบังคับใช้ได้ 

แล้วความเห็นอย่างน้อย 2 ฝ่ายที่ว่านี้ ก็ถูกผลักให้แตกขั้วเป็น 2 ขั้ว 2 ข้างอีกครั้ง โดยมีร่างรัฐธรรมนูญ ปี 50 เป็น  "ตัวประกัน"    

มีแค่ 2 ด้าน ไม่ขาวก็ดำ ไม่ข้างนี้ก็ต้องข้างโน้น โดยไม่มีข้างอื่น ๆ ให้เลือกยืนตามลำพัง 

ความจริงอันน่าเศร้าก็คือ สังคมไทยเคยชิน กับการถูกชี้นำโดยกระแส และถูกพัดพาไปโดย "รสนิยมรวมหมู่"    
และที่น่าเศร้ายิ่งกว่าก็คือ สังคมไทยมักถูกบังคับ ให้ต้องเลือกข้างใดข้างหนึ่งเสมอ  

ณ วันนี้ พื้นที่สื่อฯ ทั้ง "สื่อสิ่งพิมพ์" และ "สื่อออนไลน์" ต่างให้ความเห็นต่อร่างรัฐธรรมนูญ ปี 50 อย่างหลากหลาย   

และเราก็ได้เห็น "ข้าง" ที่ถูกเลือก ไม่ว่าจะโดยชัดแจ้งหรือแอบแฝง

"หมายเหตุผู้จัดการ" ผู้จัดการออนไลน์ กับ "ลีลาหลอกของพวกผีหัวขาด" :  

"การคว่ำร่างรัฐธรรมนูญไม่ได้เป็นผลประโยชน์อะไรกับประเทศชาติและประชาชนโดยทั่วไปเลย และไม่มีทางที่จะทำให้ประเทศไทยไม่มีรัฐธรรมนูญแต่ประการใด"  

และ....  
"พวกผีหัวขาดเหล่านี้ตั้งความหวังว่าด้วยอำนาจเงินทองที่โกงไปจากชาติบ้านเมือง จะสามารถเอาไปซื้อหาประชาชนให้ลงประชามติคว่ำร่างรัฐธรรมนูญได้" 

และ...  
"ฟันธงได้เลยว่าร่างรัฐธรรมนูญจะผ่านประชามติแน่ และไอ้พวกที่โกงไม่รู้จักเข็ดหลาบจะต้องถูกกำราบปราบปรามเอาเข้าคุกเข้าตะรางแน่"  

"นงนุช สิงหเดชะ" นสพ.มติชน กับ "คว่ำรัฐธรรมนูญแล้วได้อะไร" :    

"คมช.ออกไป เอาประชาธิปไตยคืนมา เอารัฐธรรมนูญปี 2540 คืนมา ประโยคซ้ำๆ นี้ ได้ยินกันอยู่ทุกวัน แต่อยากโยนคำถามว่า มีคณะรัฐประหารที่ไหน ที่เมื่อรัฐประหารสำเร็จแล้ว เขาจะออกไปดื้อๆ โดยที่ยังจัดการอะไรยังไม่เสร็จสิ้น" 

และ...  
"ประเทศในขณะนี้คงไม่มีทางออก หากว่าพวกเรา "นิยาม" ประชาธิปไตยโดยดูแค่เปลือกหรือรูปแบบภายนอกโดยไม่สนใจ "เนื้อหา" อย่างที่เป็นกันอยู่ในขณะนี้"  

และ...   
"จะคว่ำรัฐธรรมนูญไปทำไม ให้การเลือกตั้งล่าช้าออกไปอีก และให้ คมช.อยู่ในอำนาจนานต่อไปอีก"  

"บทบรรณาธิการ" นสพ.ไทยรัฐ  กับ "ชั่งผลดี-ผลเสียให้ดี" :    

"คณะผู้นำคณะปฏิวัติรัฐประหารที่ผ่านๆ มา มักจะสืบอำนาจ ด้วยการเขียนรัฐธรรมนูญเข้าข้างตนเอง เช่น ให้มีสภาที่มาจากการแต่งตั้ง และมีอำนาจเท่ากับสภาที่มาจากการเลือกตั้ง
และเปิดทางให้ “คนนอก” ซึ่งมิใช่ ส.ส.เป็นนายกรัฐมนตรีได้ แต่ร่างรัฐธรรมนูญที่กำลังจะมีการลงประชามติในเร็วๆ นี้ ไม่ได้เปิดทางไว้ให้คณะผู้นำ คมช.สามารถสืบทอดอำนาจได้โดยตรง" 

และ....  
"แม้ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 จะไม่ได้เปิดทางให้มีการสืบทอดอำนาจของ คมช. ได้โดยตรง แต่มีนักวิชาการไม่ใช่น้อยที่มองว่า การเตรียมออกกฎหมายการรักษาความมั่นคงภายใน เป็นการปูทางเพื่อสืบทอดอำนาจทางหนึ่ง
เพราะถ้าหากผ่านความเห็นชอบของสภา กฎหมายดังกล่าวจะสถาปนาอำนาจกองทัพเหนือการเมืองไทยอย่างถาวร และอาจเอื้อประโยชน์ต่อการเลือกตั้งได้"  

"ชูวัส ฤกษ์ศิริสุข" เวบไซต์ประชาไท กับ "โหวตโนเพื่อไม่ให้มีรัฐประหารอีก" :  

"จากที่เคยเชื่อว่าปัญหาในสังคมไทยเป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง ก็ดันมาเชื่อเรื่องตัวบุคคล จากที่เคยร่วมกันออกแบบโครงสร้างการเมืองใหม่ด้วยการปฏิรูปการเมือง มาวันหนึ่งก็ทำลายมันเสียเพื่อไล่คนเพียงคนเดียว"  

และ...  
"ลืมไปแล้วหรือไรว่า การจะเอาทหารกลับเข้ากรมกองทุกครั้งนั้น มาจากการนองเลือดทั้งสิ้น อย่างกรณี 14 ตุลาคม 2516 กรณีพฤษภาคม 2535 ไม่เคยมีสักครั้งที่ประชาชนจะเอาทหารกลับเข้ากรมกองได้อย่างสันติ"  

และ...  
"คงจะไร้เดียงสาเกินไปที่หวังว่า วันหนึ่งผีจะเดินไปอย่างเซื่องๆ ลงหลุมไปเอง เพราะอย่างที่ท่านเห็น ท่ออำนาจได้ต่อขึ้นอย่างตรงไปตรงมาแล้วผ่านกลไกราชการจากระดับบนจนรากสุด พร้อมกับยอมรับด้วยว่า กลัวการถูก ‘เช็คบิล’"  

และ...  
"เมื่อเราไม่ต้องการให้ความสุ่มเสี่ยงที่จะนองเลือดเกิดขึ้นอีก ‘การลงประชามติ’ ด้วยการไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ก็เป็นหนทางหนึ่งที่เหลืออยู่ที่จะทำให้คณะรัฐประหารพ่ายแพ้และกลับเข้ากรมกองอย่างสันติ"  

นี่เป็นบางส่วนของความเห็น ที่อาจเห็น "ข้าง" ที่ถูกเลือก ทั้งชัดแจ้งและแอบแฝง  

ที่น่าคิดคือ สังคมไทย จำเป็นต้องถูกบังคับ ให้ "เลือกข้าง" ที่มีเพียง 2 ข้างจริง ๆ อย่างนั้นหรือ ?  

และที่น่าคิดยิ่งกว่าก็คือ ข้างที่เราจะถูกบังคับให้เลือก มันเป็นข้างเพื่อใครกันแน่ !!!  

................  
นักข่าวหมายเลข ๗  
.................