ในที่สุด 2 วีรบุรุษประชาธิปไตย "แกนนำม็อบแอ๊บแม้ว" ก็ถอนสมอตาม จรัล ดิษฐาอภิชัย ไปจนได้ตามคาด

เป็นไปตามที่หลายคนคาดไว้ไม่มีผิด
 
อ้างท่าโน้นท่านี้ สุดท้ายก็ทนอยู่ไม่ได้ จนทั้ง นายมานิตย์ แล ะนายเหวง ต้องบอกให้ศรีภรรยาเปิดเซฟเอาเงินมายื่นประกันตัวต่อศาลละสองแสน

นักข่าวรายงานจนเห็นภาพว่าทันทีที่ศาลให้ประกันและมีคำสั่งปล่อยตัว ทั้งคู่แสดงอาการดีใจจนออกนอกหน้า

แต่ขณะเดียวกัน ศาลท่านไม่ได้ปล่อยตัวเฉยๆ หากแต่ทั้งคู่ต้องรับเงื่อนไขการประกันตัว 2 ข้อใหญ่ๆ

1.ห้ามทั้งคู่ประพฤติตนตามลักษณะในคำร้องขอฝากขังอันนำไปสู่การกระทำความผิดในทำนองเดียวกันอีก

2.ห้ามทั้งสองให้ข่าวในลักษณะยั่วยุ ให้ประชาชนเข้าใจผิด เกิดความแตกแยก

หากฝ่าฝืนโดนถอนประกันแน่ !!!

แต่ที่น่าขันที่สุดและเป็นเรื่องตลกร้าย เห็นจะเป็นคำให้สัมภาษณ์อย่างถือดีและท้าทายก่อนจะรู้ผลการให้ประกัน

"นายมานิตย์" พูดอ้างโน่นอ้างนี่ แต่สุดท้ายก็แบไต๋พร้อมไม่ไปร่วมชุมนุมอีกก็ได้

"ผู้ต้องหาทั้ง 8 ขอให้ศาลไต่สวน ถึงขั้นตอนการจับกุมคุมขังที่มิชอบด้วยกฎหมาย ศาลจึงควรรับฟังคำร้องของฝ่ายผู้ต้องหาและญาติที่ถูกขังโดยมิชอบ แต่ศาลกลับอ่านสำนวนแล้วพิเคราะห์จากสำนวนคดี ดังนั้นผมจึงมอบหมายให้ทนายความและภรรยาเข้ายื่นประกันตัว เพื่อจะออกไปต่อสู้คดีในประเด็นข้อกฎหมายด้วยตัวเอง เพราะทนายความไม่มีความรู้กฎหมายเหมือนกับผมซึ่งเคยเป็นผู้พิพากษามาถึง 40 ปี อย่างไรก็ตามหากได้รับการประกันตัวโดยมีเงื่อนไขห้ามไปชุมนุม ผมก็พร้อมจะปฏิบัติตาม"

ส่วน "นายเหวง" ก็อ้างว่าอยู่ในคุกทำอะไรไม่สะดวก แถมยังทำปากเก่งว่าจะออกไปหาข้อเท็จจริงที่ฝ่ายตำรวจและคมช.โต้แย้งไม่ได้

"แกนนำตกลงร่วมกันให้ผมและท่านมานิตย์ประกันตัวออกไปต่อสู้คดี โดยผมจะเป็นผู้ให้รายละเอียดเพิ่มเติมในประเด็นข้อเท็จจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการชุมนุมและการเคลื่อนขบวน เพราะอยู่ในคุกทำอะไรไม่สะดวก ที่ผ่านมาการต่อสู้คดีมีข้อจำกัด โดยผมจะออกไปให้ข้อเท็จจริงที่ฝ่ายตำรวจและคมช.โต้แย้งไม่ได้ เช่น ตำรวจเป็นผู้ลงมือทำร้ายประชาชนก่อน แต่กลับป้ายสีว่าผู้ชุมนุมเป็นผู้ทำร้ายตำรวจ โดยเฉพาะผมซึ่งเป็นแกนนำได้พยายามประสานและเจรจาอย่างสันติวิธีทุกครั้ง แต่ตำรวจกลับเป็นฝ่ายใช้กำลังเข้ามาปราบปรามผู้ชุมนุม"

แต่เมื่อผลออกมาว่าศาลให้ประกันตัวพร้อมให้รับเงื่อนไขทั้งสองข้อ ซึ่งทั้งคู่ก็ยินยอมแต่โดยดี

ออกมาอีหรอบนี้จะตีความว่า 2 แกนนำม็อบแอ๊บแม้ว "เสียท่า-หมดฟอร์ม" ได้หรือไม่ ???

ขณะเดียวกันเสียงเตือนทำนองท้วงติงจาก "นายจรัล" ก็น่าสนใจทีเดียว และจะน่าสนใจมากยิ่งขึ้น ถ้าในวันนี้ "นายจรัล" ไม่เลือกตัดช่องน้อยแต่พอตัวไปก่อน

"นายจรัล" เตือนได้น่าฟังว่า...

"หากศาลอนุญาตให้ประกันตัว จะต้องเผชิญกับกระแสสังคม 2 กระแส ฝ่ายเดียวกันก็จะมองว่าทิ้งเพื่อนเอาตัวรอด ฝ่ายที่ไม่ชอบก็จะมองว่า เลิกสู้แล้ว อีกทั้งการยื่นขอประกันตัว เป็นการยอมรับว่าคำสั่งของพนักงานสอบสวนว่า ควบคุมตัวฝากและฝากขังโดยชอบด้วยกฎหมาย" 

แต่ถามว่าเสียงเตือนของ "นายจรัล" ใครจะฟัง ???

เพราะ "นายจรัล" ได้กระทำการที่ไม่ต่างจาก "ทิ้งเพื่อน - เอาตัวรอด" ไปก่อนเป็นคนแรก ให้ผู้คนทั้งบ้านทั้งเมืองเห็นกันจะจะตามาแล้ว

หนำซ้ำกรณีของ "นายจรัล" ยังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันไม่จบ และดูจะหนักหนาสาหัสกว่า

ก็ด้วยเหตุผลที่ "นายจรัล" ใช้อ้างตอนยื่นขอประกันตัวนั่นแหละที่มันขัดความรู้สึกของหลายคนที่ได้ยินได้ฟังและได้เห็นกับตา

"นายจรัล" อ้างว่าการไปร่วมต่อต้านเผด็จการกับนปก.เป็นการไปในนามส่วนตัว

ขยายความให้เห็นภาพก็คือ การปลุกม็อบ สร้างความปั่นป่วนวุ่นวายในบ้านเมือง ยินยอมและสนับสนุนให้มวลชนใช้กำลังเข้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ ทำลายทรัพย์สินทางราชการ รวมทั้งตั้งวงด่าทอป๋าเปรมอย่างเปิดเผยถึงกว่า 6 ชั่วโมงเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคมที่ผ่านมานั้น ล้วนเป็นการกระทำในฐานะส่วนตัว

แต่ที่สังคมรับไม่ได้ก็คือการที่ "นายจรัล" เลือกตัดช่องน้อยต่อพอตัว อ้างภารกิจในหน้าที่กรรมการสิทธิฯยื่นขอประกันตัวต่างหาก

จริงๆแล้วไๆม่มีใครว่าถ้า "นายจรัล" จะไปร่วมเป็นแกนนำ แต่ก็ควรถอดหัวโขนในตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้เสียก่อน แต่ก็เปล่า หนำซ้ำยังไม่มีสปิริตลาออกอีกต่างหาก

ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ การกระทำของ "นายจรัล" ที่เห็นแก่การปกป้องสิทธิของผู้ชุมนุม จนไม่ใส่ใจว่าการใช้สิทธินั้นไม่ควรจะกระทบสิทธิคนอื่นเหมือนกัน

แล้วอย่างนี้ "นายจรัล" ยังจะมีจิตวิญญาณของความเป็น "นักสิทธิมนุษยชน" ต่อไปได้อย่างไร ???

วิถีการต่อสู้ในวันนี้ของ "นายจรัล" รวมกระทั่ง นายเหวง และนายมานิตย์ ยังจะเรียกว่านักต่อสู้ประชาธิปไตยได้อยู่อีกหรือ ???

สมควรหรือเปล่าที่จะถูกเรียกว่า "วีรบุรุษประชาธิปไตย" ???

สุดท้ายแล้วทั้งหลายทั้งปวงก็คงเป็นความกังวลว่าจะถูก "นายใหญ่" เขี่ยทิ้ง ไม่สนใจใยดี เพราะหมดประโยชน์เสียแล้ว

ยิ่งปล่อยให้นานวันเข้า กระแสเบาบาง ผู้คนที่มาเยี่ยมเยียนลดน้อยลง สื่อเลิกให้ความสนใจเสนอข่าว เรื่องราวต่างๆจะค่อยๆถูกลืม

เอาตัวเข้าแลกขนาดนั้นจะคุ้มกันหรือ ???

ตรงนี้แหละที่หวั่นใจกันอยู่ !!!

----------------------