เห็นข่าวหน้าหนึ่งหราเมื่อกลางสัปดาห์ ว่าด้วยขบวนกินข้าวอันยิ่งใหญ่ แห่งยุค "นอมินี1" แล้ว อะฮั้น ก็ยิ้มกริ่มเลย เจ้าค่ะ 

นายกฯนอมินี นัดหัวหน้าพรรคร่วมรัฐบาล 6 พรรค ไปร่วมจับเข่าหารือ 
บรรยากาศร้านอาหารอิตาเลียนหรู ย่านซอยต้นสน 

ไปกันครบถ้วน ไม่มี "เว้นวรรค" ทั้งหัวหน้าพรรค และแกนนำพรรคร่วมรัฐบาล 

งานนี้ สายสืบสายสอด ที่ดอดไปโผล่กลางวง รายงานบรรยากาศเจื้อยแจ้วว่า เจ๊าะแจ๊ะจ้อแจ้ จอแจกันไม่มีหยุด แบบชื่นมื่นเลยทีเดียวเจียวละฮ้า 

แหม ! จะไม่ให้ชื่นมื่นได้ยังไงละฮ้า ในเมื่อเรื่องที่พูดคุยมันมีแต่ "เรื่องทั่วไป"   

ไม่มีอะไร๊อะไรอยู่ในกอไผ่ ที่จะต้องไปคุ้ยแคะแกะเกา จนสะดือกลวงโบ๋ ให้ต้องเสียเวล่ำเวลา   

เพราะบรรดาหัวหน้าพรรค-แกนนำทั้ง 6 พรรค พูดเป็นเสียงเดียวกัน แบบ "แผ่นเสียงตกร่อง" 

"รัฐบาลมีหน้าที่แก้ไขปัญหาปากท้องประชาชน ส่วนการแก้รัฐธรรมนูญนั้น เป็นหน้าที่ของรัฐสภา" 

บรรดากระจิบกระจอกข่าว จะคุ้ยจะแคะกันขนาดไหน ก็ได้ออกมาประมาณนี้ แล้วก็ต้องมีอาการแบบขัดใจว่า ทำไม๊ ทำไม มันไม่มีอะไรเลยหว่า 

แหม ! จะให้มันมีอะไรออกมาได้มากมายเล่าละฮ้า ในเมื่อเรื่องมันมีแค่นี้ 
ก็ทั่น ๆ ทั้งหลาย เขาไปกินข้าวพูดคุยกัน "เรื่องทั่วไป" นี่เจ้าคะ 

"สร้างภาพ" ก็คือ "สร้างภาพ" ไม่รู้กันบ้างเลยหรือฮ้า 

โอ๊ย !! เรื่อง "พรรค์อย่างนี้" เขาไม่มาพูดมาคุย "ทำหอก" แบบ "มันจะเป็นจะตายกันหรืออย่างไร" ในวงกินข้าว โดยเปิดเผยหรอกฮ้า !! 

งานนี้ ก็จบกันไปอีกหนึ่งเรื่อง แบบ "จบข่าว" เปลี่ยนประเด็น จาก "รัฐบาล" ก็เป็น "รัฐสภา"   
เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้แล 

อะฮั้น ก็อยากจะบอกว่า อย่าไป "ซีเครียด" กับสิ่งที่เห็น ประมาณว่า มันไม่ใช่เรื่อง "เฮ็ดในสิ่งที่เชื่อ" หรือ "เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด" หรอก สิบอกให่ 

งานแบบ "ลับ-ลวง-พราง" มันต้องมีลีลา มีชั้นมีเชิง ต้องทำเนียนไม่ทำแบบโต้ง ๆ โจ่งแจ้ง 

ประมาณว่า กว่าจะมี "หน้าฉาก" มันก็ต้องมี "หลังฉาก" ซึ่งไอ้ "หลังฉาก" ที่ว่านี้ มันก็ต้องใช้เวลาพอสมควร  ก่อนที่จะจัดแสดงกัน 

งานแบบนี้ รู้ ๆ กันอยู่ว่า สีมือของ "ผู้นำต้นทุนต่ำ" ทำแทนบ่ได้ เจ้าค่ะ 

ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่า แห้วกันมาแล้วตั้ง 2-3 ยก แบบใคร ๆ ก็ไม่รักผม ขนาดพัดลมยังส่ายหน้าเลย จน "ผู้นำตัวจริง" อดรนทนไม่ไหว ต้องจัดการ "ต่อสายตรง" ส่ง "ท่อน้ำเลี้ยง" เสียเอง 

แค่เนี้ยะ ก็เสร็จสมโรงเรียนแมว ไม่มีแห้ว แถมได้ภาพอลังการงานสร้างด้วย ! 

"เบื้องลึก-เบื้องหลัง" ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า การยกหูถึงหู แบบตัวต่อตัว เพื่อ "ยื่นหมา-ยื่นแมว"   

ประมาณว่า พวกเราเข้าแถวตามแนวยุบ ก็มีแต่หุบไม่มีอ้า ถ้าอยากเชิดหน้าอยู่ต่อ มันก็ต้องใช้บริการของพวกผม แล้วจะเสร็จสมประโยชน์ด้วยกัน 

แค่เนี้ยะเอง เรื่องที่ว่ายาก ก็กลายเป็นง่าย ไอ้ที่อมไว้ ก็คายออก 

อย่าแปลกใจกับเรื่องอีหรอบนี้เลยฮ้า เพราะว่า มันมีกันมาบ่อย ๆ แล้วก็ได้ผลกว่าพูดพล่ามแบบพล่อย ๆ   

ถ้ายังนึกบ่ออก อะฮั้น ก็จะย้อนความทรงจำเก่า ๆ ให้ฟังสักเรื่องก็ได้ เจ้าค่ะ 

ที่ผ่านมา ใคร ๆ ก็ชอบลือกันว่า ถ้ามีเลือกตั้งครั้งใด ก็ถึงเวลาของเทศกาล ใช้จ่ายกะตุ้งกะตังกันแบบมโหฬาร 

แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ร่ำลือกันว่า ไอ้ที่ใช้ก็ใช้ไป แต่กลับไม่ยักกะมีใคร ต้องขนหน้าแข้งร่วงโกร๋น 

ฮะแฮ่ม !! อันนี้ ต้องไปถามทั่น ๆ ผู้นำ SME ทั้งขนาดกลาง ขนาดย่อม ขนาดเล็ก และขนาดกระจิ๋วหลิว เจ้าค่ะ 

ว่าแต่ว่า เสียงตามสายจากต่างด้าวไม่ใกล้ไม่ไกล ที่ขอเคลียร์ค่าใช้จ่ายให้ ใช่เสียงของ "คนที่คุณก็รู้ว่าเป็นใคร" หรือเป่าล่ะฮ้า !!! 

............................................................  

คุณนายแอ๊บฯ khunnaiab@yahoo.com  

http://www.komchadluek.net/2008/05/11/x_pol_k001_201869.php?news_id=201869   

............................................................