เกมแก้รัฐธรรมนูญ ที่พรรคพลังประชาชนมองว่า “ คล่องคอ ” หวังจะดันทุรัง “ ชงเอง กินเอง ” ให้เบ็ดเสร็จ ลำเลียงเข้าไปยำใหญ่ในที่ประชุมสภาในสมัยประชุมนี้

ดูเหมือนตอนนี้มันฝืดแสนจะฝืด จนยากจะฝืนกระเดือกลงคอหอย ลีลาถอยกรูดอย่างไม่เป็นท่าจึงโผล่มาให้เห็นหลายสเต็ป

ตั้งแต่วงชิมไปบ่นไปของหัวหน้าพรรคร่วมรัฐบาล ที่ร้านอาหารอิตาเลียน พร้อมใจกันโยนเผือกร้อนให้สภาเป็นฝ่ายดำเนินการ

ฝ่ายของสภา ก็ไม่กล้ารับแบบเต็มๆ จึงยืมทฤษฎี “ ลับ ลวง พราง ” ของ “ บิ๊กบัง ” โยนลูกต่อไปให้ภาคประชาชน เป็นฝ่ายโบกธงสะบัดเรียกร้องให้แก้รัฐธรรมนูญ

แต่ที่ไหนได้เกมยืมมือ “ ม็อบ ” เป็นโล่กำบัง สร้างความชอบธรรม กลับกลายเป็นโจ๊กการเมือง

เพราะละครฉากใหญ่หน้าสภาวันก่อน ยั้วเยี้ยไปด้วยตัวแสดงหน้าเก่าๆที่เคยกอดคอ ร้องเรียกหา "ทักษิณ" ที่สนามหลวง ในวันที่ "นายใหญ่" ต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอน

ไม่ว่าจะ “สับขาหลอก” ยังไง “คนรู้ทัน” ต่างก็ตะโกนดังว่าๆ “ปาหี่” ไปตามๆกัน

และจนถึงนาทีวาระสุดท้ายที่ประตูสภาใกล้จะปิดรับญัตติร้อนอยู่รอมร่อ

แนวรบเพื่อ "นายใหญ่" ก็ยังไม่ละความพยายาม ด้วยหวังลึกๆ จะอาศัยช่วงชุลมุนในโค้งสุดท้าย “สอดไส้ ” พิมพ์เขียวเข้าสภา เอาให้ผ่านวาระแรกไปแบบเฉียดฉิว

แล้วรีบตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญขึ้นมาปั่นรัฐธรรมนูญทันที

เห็นได้จากการใช้วิชามารสารพัดรูปแบบเพื่อหาม "ชัย ชิดชอบ" ขึ้นสู่ยอดเสาในตำแหน่ง “ประธานสภาฯ” ให้ได้ในวันจันทร์ที่ 12 พ.ค. ก่อนวันสุดท้ายของสมัยประชุมคือ 19 พ.ค.อยู่ 7 วัน

แต่ถึงแม้แผนการจะสำเร็จ แต่การ “หักดิบ” แบบนี้ ก็ยังสุ่มเสี่ยงไม่น้อย

เพราะแม้ฝักถั่วจะโหวตประธานได้แล้ว ก็ยังต้องพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ อีกระยะเวลาหนึ่ง

ดังนั้นเวลาในมือก็มีเหลือไม่ถึง 7 วัน จะอภิปรายรับ-ไม่รับหลักการ แก้รัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นวาระระดับชาติ ได้อย่างไร ?

มิหน้ำซ้ำเสียงก่นด่าจะตามมาจมหู

ดีดลูกคิด คำนวนเวลาที่เหมาะสมแล้ว พลพรรคพลังประชาชน จำเป็นต้องก้มหน้าลากเกมยาวไปรอยื่นในการประชุมสมัยวิสามัญที่จะพิจารณางบประมาณประจำปี 2552 ประมาณเดือนมิ.ย.

นอกจากจะเดินเกม “แหกด่าน” รวบหัวรวบหางแล้วกินกลางตลอดตัว ยื่นญัตติต่อประธานใหม่ แล้วบีบให้สภารับหลักการให้ทัน

ถ้าเดินทางนี้ อย่าหวังว่าบ้านเมืองสงบ !

เพราะยุทธศาสตร์ของ “พรรคพลังประชาชน” และ “ระบอบทักษิณ” ที่มี “รัฐธรรมนูญ” เป็นเดิมพัน นั้นทำให้บ้านเมืองเขม็งเกลียวไปอีกนาน

และจะยังขยายวงกว้างต่อไป

การที่พรรคพลังประชาชน หันมาใช้ “ยุทธวิธี” เคลื่อนไหวมวลชน ขนคนมาโชว์กำลังเพื่อให้เห็นกลุ่มก้อนที่สนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ว่ามีพลังมากกว่าฝ่ายคัดค้าน

นั่นจะเป็นการจุดชนวนขัดความขัดแย้งบนท้องถนน

เพราะการเล่นไม้นี้จะบีบให้พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย และกลุ่มที่ต่อต้านการแก้รัฐธรรมนูญ ไม่มีทางเลือก

นอกจากการแสดงพลังเพื่อ “ กดดันกลับ ”

ส่วนจะถึงขั้น “แตกหัก” หรือ “นองเลือด" เหมือนที่หลายฝ่ายวิเคราะห์หรือไม่ ขึ้นอยู่กับการปลุกปั่นของแต่ละฝ่าย

แต่ที่แน่ๆบรรยากาศการเมืองระอุ กำลังจะจ่อไปสู่จุดเดือดในไม่ช้า

และที่น่าห่วงกว่านั้นคือ “ ม็อบหนุน” ได้สร้าง“ปมใหม่” ขึ้นมาด้วยการไปดึง “ของร้อน” มาอยู่ข้างตัวแตะมือกับ “ เครือข่ายพุทธ ” ที่ผลักดันศาสนาพุทธให้เป็นศาสนาประจำชาติ

ทั้งที่ประเด็นนี้ไม่เคยถูกบรรจุอยู่ในรัฐธรรมนูญปี 40 ตามข้อเรียกร้องของ “ ม็อบหนุน ” ที่ต้องการให้นำรัฐธรรมนูญ 40 กลับมาใช้

ดังนั้นจึงเกิดคำถามว่าการประกอบกำลังของ “ พลังประชาชน ” กับ “ เครือข่ายพุทธ ” นั้นมีจุดประสงค์อะไร ?

ยิ่งถ้าฟังคำพูดของ พล.อ.ธงชัย เกื้อสกุล แกนนำองค์กรเครือข่ายชาวพุทธ ที่ระบุว่าหากจะมองว่าเป็น “ แนวร่วม ” กับพรรคพลังประชาชน ก็เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และหากเคลื่อนไหวต่อไปวัดธรรมกายจะเข้าร่วมด้วยขบวนด้วย

ยิ่งเห็นแนวโน้มว่าการเมืองเรื่องศาสนาจะถูกหยิบมาเล่นอีกครั้ง ซึ่งเป็นเรื่องที่มีความ “ละเอียดอ่อน” สูงอย่างยิ่ง

ต้องถามว่า “พรรคพลังประชาชน” ขยายอาณาเขตความขัดแย้งจากเรื่องการเมือง กว้างขวางออกไปเป็นเรื่องศาสนาเพื่ออะไร

ไม่รู้หรือว่าจะก่อวิกฤตการณ์ และนำไปสู่การก่อหวอด “สงครามประชาชน” ในที่สุด

หรือจะเป็นเหมือนที่เกจิการเมืองวิเคราะห์ไว้ว่าวันนี้การต่อสู้ทางการเมืองไม่ได้หยุดอยู่ที่การแก้หรือไม่แก้รัฐธรรมนูญ

แต่จะขยับไปสู่การต่อสู้ในเชิงอำนาจที่สูงกว่านั้นอีกหลายเท่า !!!

///////////////////////////