วน..มาครบรอบ 16 ปีอีกครั้งกับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์“พฤษภาทมิฬ“ที่เกิดขึ้นระหว่าง 17-20 พฤษภาคม 2535  
 

          ซึ่งคนไทยต้องสูญเสียเลือดเนื้อให้กับประชาธิปไตย
 

          ถือเป็นโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ของหน้าฉากการเมืองไทย
 

          ซึ่งแม้ว่าเหตุการณ์จะผ่านมานานสิบกว่าปีแล้ว แต่สังคมไทยไม่ควรที่จะลืมเลือน

          และควรนำมาศึกษาเป็น“บทเรียน“เพื่อไม่ให้ประวัติศาสตร์ กลับมาซ้ำรอยเดิมอีก

          เพราะที่ผ่านมาสังคมไทยมีปัญหาในเรื่องการเรียนรู้และการสรุปเหตุการณ์ที่นำมาซึ่งความสูญเสียของคนไทยในอดีตนำมาเป็นบทเรียน จึงเกิดการสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า

           เห็นได้จากเมื่อเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516   ก็เกิดเหตุการณ์มหาวิปโยค 6 ตุลาคม 2519 ตามมาภายใน 3 ปีให้หลัง และหลังสุดก็เกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ 2535 ขึ้นอีก
 

           และสภาพบ้านเมืองเราในขณะนี้ น่าเป็นห่วงว่าจะกลับเข้าสู่วิกฤติอีกครั้ง ภายหลังผ่านเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 มาไม่นานแค่เพียงปีเศษ ก็เริ่มเกิดการเผชิญหน้ากันขึ้นอีก

          ระหว่าง”กลุ่มอำนาจเก่า“ ที่กลับมามีอำนาจอีกครั้งกับกลุ่มอดีตคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ( คมช.) มีการแตกแยกทางความคิดระหว่างชนชั้นกลางและชนชั้นรากหญ้า  คนในเมืองและคนนอกเมือง

          และตัวเร่งสำคัญที่จะทำให้บ้านเมืองเข้าสู่วิกฤติ ก็คือ การแก้ไขรัฐธรรมนูญปี2550 นั่นเอง

           ซึ่งตอนนี้ ส.ส. พรรคพลังประชาชน เดินหน้าแก้ไขรัฐธรรมนูญอย่างแน่นอนแล้ว

           โดยอาศัยช่วงที่รัฐบาลขอเปิดประชุมสภาสมัยวิสามัญพิจารณาร่างพ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปี 2552 และร่าง พ.ร.บ. สำคัญที่รัฐธรรมนูญปี 50 กำหนดให้ต้องดำเนินการให้เสร็จภายใน 180 วันนับจากวันแถลงนโยบายของรัฐบาลต่อรัฐสภา

          " ชิง”เสนอญัตติขอแก้ไขรัฐธรรมนูญหลังจากที่เสนอญัตติฯเข้าสู่สภาไม่ทันประชุมสภาสมัยสามัญ  

          โดยขณะนี้ ส.ส.พรรคพลังประชาชน เตรียมล่าชื่อ ส.ส.พรรคร่วมรัฐบาลอีก 5 พรรคและยังมีกลุ่ม ส.ว.เลือกตั้งอีกประมาณ 50 คน พร้อมหนุนเข้าชื่อเสนอญัตติแก้ไขรัฐธรรมนูญ

          โดย”ธง”ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งนี้ ก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะมีแรงต้านจากสังคมมากมาย

          นั่นคือ การแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อตัวเองอันเกี่ยวกับมาตรา 309 ซึ่งเกี่ยวกับคดีที่คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) ชี้มูลความผิดและมาตรา 237 อันเกี่ยวกับคดียุบพรรค

          และแม้ว่านักวิชาการ  แพทย์อาวุโสหรือแม้กระทั่งผู้ใหญ่ในบ้านเมือง ได้เสนอทางออกว่า หากต้องการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ก็ควรจะมีสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญหรือ ส.ส.ร. 3 เพื่อให้ทุกภาคส่วนของสังคมเข้ามามีส่วนร่วมในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ แต่ก็ไม่ยอมฟัง

          โดยมีการวางตัวให้นายชัย ชิดชอบ ประธานสภาผู้แทนราษฎร  เป็นผู้คุมเกมในสภาในการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อบรรลุเป้าหมายให้ได้

          และจาก "บทเรียน"ในอดีตที่ผ่านมา พบว่า"ชนวน" ก่อให้เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้นในบ้านเมือง มักจะเกิดจาก”ฝ่ายการเมือง” สร้างเงื่อนไขให้เกิดปัญหาขึ้นทั้งสิ้นเพราะมักทำตัวเป็นนักฉวยโอกาส
 

          ทั้งที่ในความจริงแล้ว ฝ่ายการเมืองควรมีบทบาทและหน้าที่ในการแก้ไขปัญหาให้กับบ้านเมือง แต่กลับ”ตาลปัตร “

          ดังนั้น จึงถึงเวลาแล้วที่นักการเมืองจะต้องยกระดับพัฒนาตัวเอง ให้สมกับการเป็นตัวแทนประชาชน

          สิ่งที่น่าเป็นห่วงอีกอย่างหนึ่ง ก็คือ การปล่อยข่าวว่าจะมีการ“ปฏิวัติ” ซึ่งเป็นการ"ล่อ"ให้ทหารออกมาอีก นับว่าเป็นการท้าทายต่อทหาร ซึ่งเป็นเรื่องที่ล่อแหลมอย่างยิ่ง
 

          รวมทั้งการจาบจ้วงต่อ“สถาบันเบื้องสูง” ที่เกิดขึ้นถี่มากในระยะหลังๆ

          ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่อาจก่อให้เกิดความรุนแรงขึ้นในบ้านเมืองได้ทั้งสิ้น

          เห็นได้จาก คำถามที่ว่า จะมีการปฏิวัติไหม ?จะมีการนองเลือดไหม? ได้ยินบ่อยครั้งในระยะนี้

          และคำถามเหล่านี้ ไม่มีใครที่สามารถออกมา "รับประกัน" ได้ว่าจะไม่เกิดขึ้น

          ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าสถานการณ์บ้านเมืองในขณะนี้ไม่ปกติ 

          แต่ถ้าเราจดจำเหตุการณ์สูญเสียในอดีตและนำมาเป็นบทเรียน ก็จะเรียนรู้ถึงวิธีป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์เลวร้ายซ้ำอีก.. ทั้งในปัจจุบันและอนาคต

          เพราะที่ผ่านมา สังคมไทยมักไม่สรุปบทเรียนจากอดีต จึงทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก

         เห็นได้จาก บ้านเมืองเรามีการฉีกรัฐธรรมนูญมาแล้วถึง 8 ครั้ง เกิดการนองเลือดมาแล้วถึง 3 ครั้ง

          และตราบใดที่เราไม่ยอมเรียนรู้บทเรียนในอดีต ก็จะมีเหตุการณ์นองเลือด มีการยึดอำนาจ มีการฉีกรัฐธรรมนูญ เกิดขึ้นอีก

         เหตุการณ์”พฤษภาทมิฬ“ ควรเป็นการสูญเสียครั้งสุดท้ายของคนไทย

         มิเช่นนั้น..บ้านเมืองจะไม่มีอะไรเหลืออีก