"คุณจักรภพต้องชี้แจงตรงไปตรงมาโดยบริสุทธิ์ใจ แต่ถ้าใช้ระยะเวลาชี้แจงเต็มที่แล้วสาธารณะยังติดใจ จะต้องรับผิดชอบโดยการตัดสินใจทางการเมือง เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนต่อองค์กร และถูกดึงเข้าไปเป็นข้อกล่าวหาให้อีกฝ่ายหนึ่งเป็นเหตุในการรัฐประหาร"

เป็นอันชัดเจนแล้วว่ากรณี "ปากไม่มีหูรูด" ของ จักรภพ เพ็ญแข รมต.สำนักนายกฯ ที่เผลอพูดกับผู้สื่อข่าวต่างประเทศเมื่อเดือนสิงหาคม 2550 ที่กำลังตกเป็นจำเลยทั้งตามกฎหมาย และทางสังคมโทษฐานจาบจ้วงสถาบันนั้น

ใกล้จะถึงกาลอวสาน "ทางการเมือง" ในไม่ช้าไม่นานนี้แน่ๆ

เพราะการออกมาส่งสัญญาณอย่างชัดถ้อยชัดคำของโฆษกพรรคพลังประชาชนที่ชื่อ กุเทพ ใสกระจ่าง มองเป็นอื่นไปไม่ได้เลยนอกจากการรับบัญชาจาก "นายใหญ่" ให้รีบปิดเกมโดยไวที่สุด

แม้ "กุเทพ" จะแสร้งทำทีไม่พูดชัดว่าการตัดสินใจทางการเมืองหมายถึงการ "ลาออก" จากตำแหน่งรัฐมนตรีหรือไม่

แต่คำพูดที่ตามมาท่อนหลังก็ให้คำตอบที่ชัดเจน

".............แต่ต้องเป็นการตัดสินใจเพื่อไม่ให้โยงใยมาถึงพรรคพลังประชาชน"

งานนี้เห็นที "จักรภพ" ต้องเตรียมใจรับสภาพถูก "ลอยแพ" อย่างช่วยไม่ได้

แม้เจ้าตัวจะยังตีฝีปากราวกับไม่หวั่นเกรงผลกระทบที่จะตามมา แต่ใจจริงแล้วก็เก็บอาการ "ปากกล้า...ขาสั่น" ไว้ไม่มิด

ล่าสุดถึงขนาดลงทุนบึ่งรถไปนครพนม ยกมือไหว้ "พ่อใหญ่จิ๋ว" ปลกๆ ให้ช่วยชี้แจงแทน โดยเบี่ยงประเด็นเป็นถูกจ้องทำลายทางการเมือง

เห็นอาการ "จักรภพ" อย่างนี้แล้ว ใครก็ตามที่เคยคิดว่าคำพูดของ "กุเทพ" ไม่ควรให้ราคา เห็นทีต้องคิดใหม่

เพราะหากรู้วัฒนธรรมองค์กรของพลพรรคไทยรักไทยที่เปลี่ยนถ่ายมาสู่พลังประชาชน

ย่อมประเมินได้ไม่ยากว่า ทุกคำพูด ทุกคำแถลงของทีมงานโฆษกพรรค หรือแม้แต่บรรลูกกระจ๊อกสายตรงบ้านจันทร์ส่องหล้าทั้งหลายในพรรค

ล้วนออกมาจากการไตร่ตรองและการบัญชาเกมของแกนนำระดับ "กุนซือสมองเพชร" เป็นส่วนใหญ่

จะเชื่อหรือไม่อย่างไร ไม่ต้องถามไถ่ให้ไกลตัว เพราะเพียง "จักรภพ" กระซิบถามข้างซอกหู "จตุพร พรหมพันธุ์" ก็จะรู้ได้ในทันที

ลองไปถามดูก็ได้ว่าสมัยรับหน้าที่ "รองโฆษกพรรคไทยรักไทย" นั้น การออกมาสำรอกแต่ละครั้งนั้น

ส่วนใหญ่จะเป็นการ "รับลูก" มาแทบทั้งนั้นใช่หรือไม่ ???

ที่นึกจะออกมาพูดสุ่มสี่สุ่มห้านั้น "น้อยมาก"

เพราะงั้นเกมหนนี้มันจึงไม่ธรรมดา

หากจำกันได้ก่อนหน้านี้ "กุเทพ" ก็เคยออกมากามิกาเซ่ "นายกฯนอมินี" จนจุกอกไปหลายวันมาครั้งหนึ่งแล้ว

คราวนี้มันก็ไม่น่าจะเป็นอะไรที่ "ล้อกันเล่นๆ"

เพราะข้อหาของ "จักรภพ" ค่อนข้างฉกาจฉกรรจ์อยู่ไม่น้อย

และผลจากการ "ปากพล่อย" ก็จะพลอยฟ้าพลอยฝนให้ "นายใหญ่" ต้องติดร่างแหไปด้วยอย่างช่วยไม่ได้

แถมเป็นร่างแหเดียวกันกับที่ "นายใหญ่" ติดมาแล้ว

และถึงวันนี้ก็ยังไม่อาจสะบัดให้หลุดจากข้อกล่าวหา "ไม่จงรักภักดี" ไปได้

เพราะฉะนั้นการที่ "จักรภพ" เดินหน้าอย่างไม่หวั่นเกรง ยิ่งตอกย้ำให้สังคมเข้าใจไปว่ากรณีนี้หนีไม่พ้น "หัวไม่ส่ายหางไม่กระดิก"

อย่าลืมว่าผู้คนในสังคมส่วนใหญ่เห็นภาพตรงกันว่า "จักรภพ" ถวายตัวเป็นข้ารับใช้ "นายใหญ่" อย่างสุดลิ่มทิ่มประตูแค่ไหน ภายหลังเหตุการณ์ระทึกขวัญ 19 กันยา 49

ทำเอาผู้คน "อื้ออึง มึนงง" ไปตามๆกัน

ไม่มีใครลืมภาพ "จักรภพ" ในฐานะหนึ่งในอดีตผู้บริหารสถานี "พีทีวี" สื่อดาวเทียมที่อยู่ตรงข้ามฝ่ายล้มระบอบทักษิณ

หลายคนยังจำภาพ "จักรภพ" อดีตแกนนำกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ หรือ "นปก." ได้ติดตา ในฐานะหนึ่งในตัวการสำคัญที่ขึ้นเวทีปราศรัยโจมตีคมช.กลางท้องสนามหลวง

ไม่นับการอาสาเป็นแกนนำเดินขบวนนำฝูงชนที่บ้าคลั่งบุกบ้านสี่เสาฯ ตั้งวงด่า "ป๋า" จนต้องเข้าไปนอนในห้องขัง

กิริยาท่าทาง และการแสดงออกของ "จักรภพ" ช่วงนั้น ทำเอาหลายคนที่เคยรู้จักมักคุ้นต่างส่ายหัวและหลายคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

"จักรภพ" ...

...อดีตนิสิต คณะรัฐศาสตร์ สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากรั้วจุฬาฯ

...จบปริญญาโทจากสถาบันชื่อดัง "จอนห์น ฮอปกิ้นส์" สหรัฐอเมริกา

...อดีตเจ้าหน้าที่ทูตกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ

...และอดีตผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ นักวิเคราะห์ชื่อดัง

ไม่มีใครเชื่อว่าเขาจะใช้ชีวิตได้อย่างโลดโผนโจนทะยานเยี่ยงนี้

และยิ่งไม่อยากเชื่อหนักเข้าไปอีกเมื่อได้ยินข้อความอันหมิ่นเหม่ต่อการจาบจ้วงเบื้องสูงหลุดออกมา

ที่สำคัญดูเหมือนจะไม่ได้มีครั้งเดียวที่ "จักรภพ" แสดงทัศนะต่อที่สาธารณะ

หากยังมีอีกวาระที่ "จักรภพ" แสดงทัศนะ ซึ่งผู้นำฝ่ายค้านให้คำจำกัดความว่า "ทัศนคติที่เป็นอันตราย" ต่อคนไทยในสหรัฐฯ

ในเวอร์ชั่น "ภาษาไทย" ด้วยเหมือนกัน ! 

และแน่นอนว่า หากเปิดออกมาเมื่อไหร่ ก็จะกลายเป็น "เผือกร้อน" อีกก้อนจนต้องโยนกันวุ่น

อย่างไรก็ตาม แม้การกระทำของ "จักรภพ" ที่ผ่านมาคล้ายจะเป็นการทำหน้าที่หมาเฝ้าบ้านให้ "นายใหญ่" จนกระทั่งได้ดิบได้ดี ถึงขั้นได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็นเสนาบดี

แต่หากว่าผลจากการ "สนองนาย" ดูท่าจะเข้าข่าย "หวังดี ประสงค์ร้าย"

ก็เป็นธรรมดาที่ "นายใหญ่" อาจต้องเลือกหนทาง "ฆ่าตัดตอน"

เพื่อไม่ให้ "เป้าหมายที่ใหญ่กว่า" มีอันต้องพังพาบลง ก่อนถึงชั่วโมง "เคาะกะลา" !

-----------------