หลังจาก...ที่ “มุกแป้ก” กับทฤษฎี “โซ่ข้อกลาง” กับความพยายามตั้งตนเป็นผู้รวบรวมไพร่พลพรรคไทยรักไทย ที่แตกกระสานซ่านเซ็นจากพิษรถถังเมื่อ 19 ก.ย.2549
 

          ถูกเหน็บแนมว่า “โซ่ขึ้นสนิม” ให้ปวดร้าวใจ เจ้าของทฤษฎีที่ชื่อ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ก็เงียบหายไปในกลีบเมฆไปหลายเดือน
 

         กระทั่งมาถึงวันที่สถานการณ์การเมืองเข้าสู่บรรยากาศ หน้าสิ่ว หน้าขวาน อุณหภูมิร้อนแรง เพราะเงื่อนไขสถาบัน ถูกหยิบจับมาเป็นเครื่องมือ
 

         "บิ๊กจิ๋ว" ก็โผล่มาได้จังหวะอีกรอบ

           เดากันว่าเหตุคงเป็นเพราะ "นกรู้” !!!
 

          ทำให้จังหวะย่างสามขุมของ “ขงเบ้งแห่งทัพบก” ในห้วงเวลานี้ถูกจับตาอย่างใกล้ชิด
 

          ยิ่งในห้วงที่บ้านเมืองอยู่ในภาวะหน้าสิ่ว หน้าขวาน ศูนย์กลางอำนาจรัฐ ระส่ำระส่าย ไร้เอกภาพ
 

         “ทักษิณ ชินวัตร” กับ “สมัคร สุนทรเวช” นายกตัวจริง กับ นายกนอมินี ยังปีนเกลียว และทิ้งร่องรอยความบาดหมางให้เห็นเป็นระยะ
 

           การเคลื่อนตัวของเขาไม่ใช่แค่สร้างสีสันทางการเมือง แต่อาจมองข้ามช็อตทะลุได้ถึงบันไดอำนาจอันหอมหวลได้แจ่มชัด
 

           เพราะวันนี้ท่ามกลางสงครามการเมือง ที่มีคู่ขัดแย้งระหว่างอำนาจฝ่ายนักเลือกตั้งที่สถาปนาขั้วขึ้นมาจากทุนขนาดใหญ่ กับอำนาจฝ่ายเก่าดั้งเดิมที่ฝังรากเหง้าอยู่ในสังคมไทยมาช้านาน
 

          "บิ๊กจิ๋ว" จึงได้พยายามแทรกตัวเข้ามาระหว่างช่องว่างของความขัดแย้ง ปัดฝุ่นทฤษฎี “โซ่ข้อกลางภาค 2” ออกมาอาละวาดอีกรอบ
 

          แต่คราวนี้มาพร้อมกับหิ้วข้อมูลขบวนการ “ล้มปืน ล้มทุน ล้มเจ้า” ออกมาสร้างความฮือฮา และเป็นโชว์กึ๋นของ นักวางแผนทางการทหาร วัยไม้ใกล้ฝั่งคนนี้
 

          การที่ออกมาชี้เป้าจะจะ ไม่อ้อมค้อม แบบนี้ คงไม่ใช่แค่ “ปั่นราคา” ปกติแน่ๆ
 

          แต่หวังจะให้สัญญาณนี้กระเพื่อมแรงๆ ไปกระแทก “คนบางคน”
 

           คำถามคือใบสั่งที่อยู่เบื้องหลังมาจากไหน ???
 

         เพราะอย่าลืมว่า "บิ๊กจิ๋ว" เคยอยู่ในสังกัดของแก่นแกนขั้วขัดแย้งทางการเมืองวันนี้มาก่อน
 

           ครั้งหนึ่งเคยเป็นมือขวา “พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์” เป็นหัวหอกในการร่างแผน 66/23 เจ้าของตำรายุทธวิธีการเมืองนำการทหารอันลือลั่น อันเป็นบันใดขั้นสุดท้ายที่กองทัพบกไทย มีชัยเหนือขบวนการคอมมิวนิสต์ในประเทศไทยอย่างราบคาบ
 

          ขณะที่ในอีกครั้งหนึ่งของชีวิต “บิ๊กจิ๋ว” ก็เป็นกำลังสำคัญของรัฐบาล “ทักษิณ” รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีกลาโหม
 

          ว่ากันว่า ก่อนที่ “ทักษิณ” จะเลือกเชิด “สมัคร" ก็ได้ทาบทาม “บิ๊กจิ๋ว” ด้วยเหมือนกัน
 

           แต่ด้วยความที่เป็นความกว้างขวางเกินไปทำให้ “นายใหญ่” ระแวง ไม่ไว้วางใจ

          "บิ๊กจิ๋ว" เลยต้องม้วนเสื่อ หมอน พร้อมผ้าห่มกลับบ้าน เพราะเป้าหมาย "นายกฯส้มหล่น" ไม่สมใจหวัง
 

           การโผล่ออกมาคราวนี้ก็เช่นกัน...
 

          "คอการเมือง"  และผู้ที่ติดตามแกะรอยการเมืองของ "บิ๊กจิ๋ว" ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "แกอยากเป็นนายกฯ" ครับทั่น
 

          ด้วยหวังลมๆแล้งๆ ว่าหากเกิดอุบัติเหตุการเมือง ตำแหน่ง "นายกฯ" จะไปไหนเสีย
 

          ขณะเดียวกันการเปิดตัวด้วยความสัมพันธ์แบบเหยียบเรือสองแคม จะว่าไปแล้วก็เปิดทางให้ “บิ๊กจิ๋ว" สับขาหลอก ได้อย่างไม่เคอะเขิน
 

          “บิ๊กจิ๋ว” อาจเดินเกม “ลับ ลวง พราง” ตีสองหน้า ยากต่อการจับทางได้แนบเนียนก็เป็นได้
 

          เพราะด้านหนึ่งแสดงจุดยืนเคียงสถาบันหลักของชาติ ด้วยการปูดข้อมูลขบวนการ “ล้มปืน ล้มทุน ล้มเจ้า”
 

          แต่อีกด้านหนึ่งก็อ้าแขนรับปาก “จักรภพ เพ็ญแข” พร้อมจะเคลียร์ข้อหาหมิ่น
 

          เห็นได้ว่า “โซ่ข้อกลาง” กำลังทำงาน เป้าหมายคือการสถาปนาอำนาจรอบใหม่
 

         คำถามคือ “บิ๊กจิ๋ว” กำลังเคลื่อนอยู่ใน “เกม” ของใครกันแน่ ???
 

         หรือเพียงแค่...ใครพร้อมเสนอเก้าอี้ "นายกฯ" ก็อยู่ฝ่ายนั้น ???
 

         แม้จะมีนักวิเคราะห์การเมืองบางคนมองว่าการวางตน "เป็นพวก” กับทุกฝ่ายทำให้หูตาของ "บิ๊กจิ๋ว" กว้างขวาง เพราะรับข้อมูลจากทุกทาง
 

        แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอต่อการจะทำให้ "บิ๊กจิ๋ว" ผู้อายุอานามได้ 76 ไปได้ถึงฝั่งอย่างที่ตั้งใจเอาไว้
 

         ฉะนั้นการผลักดันตัวเองออกมายืนเด่นเป็นตระหง่าน ในฐานะตัวแทนของทุกฝ่าย สยบความขัดแย้ง ในบทบาท “ผู้นำสมานฉันท์” นอกระบบ
 

         จึงถูกมองเพียงแค่ "โจ๊กการเมือง" ที่ออกฉายเป็นตอนๆเท่านั้น !