เราใช้ทรัพยากรบนโลกไปแล้ว 2 ส่วนใน 3 ส่วน

ในปี 2005 มีรายงานฉบับหนึ่งที่ได้รับการสนับสนุนจากนักวิทยาศาสตร์ 1,360 คนจาก 95 ประเทศ นำโดย Robert Watson หัวหน้านักวิทยาศาสตร์จากธนาคารโลกอดีตที่ปรึกษาด้านวิทยาศาสตร์ทำเนียบขาว ได้เตือนว่าโครงสร้างทางธรรมชาติที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์เกือบ 2 ใน 3 ซึ่งรวมถึง พื้นที่ชุ่มน้ำ ป่า ทุ่งหญ้า ปากน้ำ แหล่งประมงชายฝั่งและสิ่งแวดล้อมอื่นๆที่มีผลในการปรับคุณภาพอากาศ แหล่งน้ำและแหล่งอาหารที่จำเป็นต่อการดำรงชีพ เหล่านี้ ได้ถูกใช้หรือทำให้สูญสิ้นคุณค่าการใช้ไปแบบไม่สามารถฟื้นฟูกลับคืนได้ ด้วยน้ำมือมนุษย์ หนึ่งสายพันธ์สิ่งมีชีวิตบนโลก ที่เต็มไปด้วยพลังการทำลายล้างสิ่งมีชีวิตสายพันธ์อื่นๆ

ใจความของรายงานดังกล่าว ได้กล่าวเตือนถึงสิ่งต่างๆเหล่านี้

• จากปริมาณความต้องการของมนุษย์ในเรื่อง อาหาร น้ำจืด ไม้ เส้นใย และ น้ำมัน ทำให้ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา พื้นดินบนโลกได้ถูกปรับสภาพเพื่อการเกษตรและกสิกรรมไปมากกว่าที่ถูกใช้ไปในศตวรรษที่ 18 และ 19 รวมกัน
  
• พื้นที่เพาะปลูกในปัจจุบัน ครอบคลุมบริเวณประมาณ 24% ของพื้นผิวโลก
  
• ปริมาณการสูบน้ำขึ้นมาจาก ทะเลสาบ และ แม่น้ำ สูงขึ้นเป็นสองเท่าในรอบ 40 ปี ปัจจุบันมนุษย์ได้ใช้น้ำจืดบนโลกไปแล้ว 40 ถึง 50 เปอร์เซ็นต์
  
• การจับปลาที่มากเกินจำเป็นได้ทำให้ปริมาณปลาที่ธรรมชาติผลิตได้หายไปไม่ต่ำกว่า 1 ใน 4 ส่วน บางพื้นที่ปริมาณปลาที่จับได้น้อยลงกว่าเดิมถึงร้อยเท่า
  
• ตั้งแต่ปี 1980 เป็นต้นมา ไม้โกงกางได้หมดไปแล้ว 35% ปะการังถูกทำลายลง 20% ในขณะที่อีก 20% อยู่ในสภาพย่ำแย่
  
• การตัดไม้ทำลายป่าได้เพิ่มความเสี่ยงในเรื่อง ไข้มาเลเรีย และ อหิวาตกโรค รวมถึงเปิดทางให้โรคอื่นๆที่เรายังไม่รู้จักได้มีโอกาสปรากฎตัวตนต่อมนุษย์

ในรายงานระบุว่า ในปี 1997 นักชีววิทยาและนักเศรษฐศาสตร์ได้ประเมินความสามารถที่ธรรมชาติผลิตปัจจัยจำเป็นต่างๆในการดำรงชีวิตของมนุษย์ออกมาเป็นมูลค่าได้ถึง 33 ล้านล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งสูงเป็นสองเท่าของผลิตภัณฑ์มวลรวมของประชาชาติทั้งโลกในปีนั้น แต่ถัดมาเพียงหนึ่งทศวรรษ ในรายงานถึงกับระบุว่า “เป็นช่วงเวลาแห่งการใช้สอยธรรมชาติมากมายมหาศาลอย่างไม่เคยปรากฎ มาก่อน” “เราใช้สอยกันเกินกำลังที่ธรรมชาติจะสร้างคืนกลับมาได้ เป็นการหยิบยืมเอาจากอนาคต พูดง่ายๆคือเรากำลังใช้สอยทรัพย์สินในส่วนที่เป็นของลูกหลาน”

ปริมาณการไหลของกระแสน้ำต่างๆทั่วโลกลดลงในระดับอันตราย ในรายงานคาดการณ์ว่า ในอีกไม่นาน สายน้ำใน แม่น้ำแยงซีเกียง แม่น้ำไนล์ และ แม่น้ำโคโลราโด จะเหือดแห้งไปก่อนที่จะถึงมหาสมุทร นักล่าที่ยิ่งใหญ่แห่งท้องทะเล อย่าง ทูนา กระโทงแทง และ ฉลาม ในสัดส่วน 90% จะหายไปจากท้องสมุทร สายพันธ์ของนก 25% สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 25% และ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 30% จะถูกขึ้นบัญชีสูญพันธ์ในเร็วๆนี้ การสูญพันธ์ของบางสายพันธ์เกิดจากการรุกราน

ปัจจุบัน สิ่งมีชีวิตประมาณ 100 สายพันธ์ที่อาศัยอยู่ในทะเลบอลติคมีพื้นเพเดิมมาจากถิ่นอื่นของโลก หนึ่งในสามของจำนวนนั้นมาจากทะเลสาบเกรทเลคในอเมริกา ในทางกลับกัน หนึ่งในสามของสายพันธ์ต่างถิ่น 170 สายพันธ์ในทะเลสาบเกรทเลคมีต้นตระกูลมาจากทะเลบอลติค บางครั้งการเคลื่อนย้ายข้ามถิ่นของสิ่งมีชีวิตได้สร้างความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงให้กับสิ่งมีชีวิตท้องถิ่น เช่นเมื่อแมงกะพรุน American comb jellyfish ได้รุกรานเข้าไปในทะเลแบล็คซีก็เป็นวันสิ้นสูญของสายพันธ์ปลาถึง 26 สายพันธ์ การเคลื่อนย้ายถิ่นฐานนี้ เป็นผลพวงอย่างใหญ่จากภาวะโลกร้อน (Global warming) และการเปลี่ยนแปลงบรรยากาศ ที่ทำให้สิ่งมีชีวิตต่างๆต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด

รายงานฉบับนี้เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว แต่ดูเหมือนไม่ได้ส่งผลกระทบอันใดต่อชาวโลก มนุษย์โลกส่วนใหญ่ยังคงไม่ตระหนักถึงภัยที่กำลังคุมคามเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว 2 ปีที่ผ่านมานอกจากมนุษย์โลกจะไม่ทบทวนการดำรงชีวิตที่ดำเนินอยู่เท่านั้น แต่ในช่วงสองปีที่ผ่านนี้ ยังเร่งอัตราการใช้สอยธรรมชาติอย่างถึงขีดสุด .....มนุษย์โลก....เจ้าจะพากันเดินไปสู่หนใด

ภาพทั้งหมดมาจากอินเตอร์เน็ต