พิมพ์หน้านี้
|
ขอขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ให้กำลังใจ รวมทั้งความเห็นมา ต่อจากครั้งก่อน เมื่อเราเข้าบ้านเค้าแล้ว ทั้งพ่อ-แม่ ก็ทำพิธีต้อนรับและให้พรมากมาย เราก็ขอขอบคุณที่เค้าเอ็นดูเรา เพราะเราต้องอยู่ในบ้านนี้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้เป็นต้นไป ซึ่งมันก็แปลก ๆ นะ จะทำอะไรเราก็รู้สึกเกร็งไม่หมดเลย จะดูโทรทัศน์ ก็ไม่เหมือนกับบ้านเรา แย่งรีโมทกันได้ แต่ตอนนี้คงไม่เหมาะแน่ ๆ แล้วประมาณว่าเราก็เข้าผู้ใหญ่ไม่เก่งซะด้วย จะคุย จะพูดอะไร กะเค้าดี ใครมีความรู้กรุณาช่วยแนะนำด้วยนะคะ ว่าเวลาจะคุยกะผู้ใหญ่นะ เราเริ่มเรื่องอะไรดี ซึ่งทุกวันนี้เราก็ยังไม่รู้จะพูดเริ่มเรื่องคุยอะไรดี ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ฟังซะมากกว่า แล้วครอบครัวนี้ก็ซีเรียสซะด้วย ไม่เหมือนบ้านเราพูดเล่นกับแม่ยังกะเป็นเพื่อนกันได้ทุกเรื่องเลย ก็เลยยิ่งทำให้ยิ่งเกร็งมากขึ้น |