My WoRld.....วันอาทิตย์ที่คาบเกี่ยววันจันทร์..เป็นวันที่รับและ....ไม่รับร่าง...

ถึงจุดการเปลี่ยนแปลงอีกคราของสยามประเทศ การเมืองผกผันสั่นประสาท.....เขียวและแดงเถือกเต็มบ้านเต็มเมือง หลายพื้นที่มีผู้คนออกมาใช้สิทธิ์มากที่เดียว...หลายคนน่ารักมาก...บางคนเข้าขั้นสวยเลย ส่วนผมนั่งดูอย่างเป้นสุข..เพราะหลายคนผมไม่เคยเจอเลย ถึงแม้ซอยผมจะใหญ่...แต่ผมก็ไม่เคยเจอ5555 ( แน่ล่ะไอ้บ้า!!!!!ซอยใหญ่ขนาดนั้นแกจะเจอทุกคนเลยเหรอ...) หลังจากที่กินข้าวเช้าเสร็จผมก็ต้องเดินทางไปใช้สิทธิ์

ในการออกเสียง ว่ารับร่างหรือ ไม่รับร่าง หลังจากที่ผมหย่อนบัตรลงไปในกล่องเสร็จ ผมมีอาการแปลกๆเริ่มเกิดขึ้น....อะไรว่ะเกิดอะไรขึ้นกับ กรูครับพี่น้อง.!!! มือเริ่มสั่น........อาการหน้ามืดเริ่มเข้าครอบงำ......ผมเริ่มไม่รู้สึกตัว... แต่พอจะเลาๆได้ถึงสิ่งบางอย่างที่ผมเองไม่สามารถควบคุมตัวได้....จำได้ว่าตัวเองเริ่มมีอาการสั่นมาก

สติเริ่มถูกตัดขาด...ตัวสั่นมากขึ้นๆๆๆๆ จนคุมตัวเองไม่ได้ คนแถวนั้นรีบเข้ามาจับผม....เพื่อที่จะพาไปหาหมอ...แต่ผมสะบัดหนี.."ปล่อยกูๆๆๆ "ผมพึมพรำ ชายสามคนกระเด็นไปคนละทิศทาง.....ผมเริ่มนั่งอยู่นิ่งๆ ตะโกนโหวกเหวก หลายคนเริ่มตกใจลูกเด็กเล็กแดงร้องโยเย ผมยังตะโกนแบบไม่เป็นภาษา.....ผมพยายามต่อต้าน...แต่ก็ดูว่าจะไม่เป็นผล....

ท่ามกลางความวุ่นวาย...โชคดีมีชายชราวัยกลางคนผู้หนึ่งแกเป็นวิ่งผ่าฝูงชนเข้ามา พร้อมกับนั่งลงประจันหน้ากับผมซึ่งตอนนั้น ไม่รู้สึกตัวแล้ว

แกถามขึ้นมาว่า.."ไอ้หนุ่มเอ็งเป็นอะไร" ผมไม่พูด..."เอาล่ะที่นี่เอ็งพูดได้ข้ายืนยันความปลอดภัย"....ผมยังไม่พูด.."เอางี้...ถ้าเอ็งไม่บอก...ข้าก็จะบอกทุกคนเขาเอง.."

ผมพยักหน้า....ลุงแกลุกขึ้นบอกกับทุกคนว่า "ไม่ต้องกลัว ไอ้หนุ่มนี่มัน รับร่าง...มันอยากแสดงออกเท่านั้น....เดี๋ยวสักพักก็จะหาย....เมื่อกี๊...หน่วยที่35โน้นก็มีมีอยู่คนหนึ่ง...ไม่ต้องตกใจ"

ปล.เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะคำว่ารับร่าง...มันทำให้นึกถึงร่างทรง..ยังไงไม่รู้

ปล.โม้ตั้งแต่ต้นจนจบ....