My  World......ข้าพเจ้า  กับเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา...

สองสามเดือนที่ย่างกลายผ่านผิวหนังของร่างกายข้าพเจ้า   มีเรื่องราวมากมายที่เดียวที่ไม่น่าเชื่ออยู่   กับชีวิตคนบาง

คนที่ต้องเจอกับเรื่องที่ยาก  ไม่สามารถที่จะแก้ไขอะไรได้มากกว่าการทำเวลานั้นให้ดีที่สุด  เรื่องนี้เป้นเรื่องของคนที่

ใกล้ตัวข้าพเจ้าอีกคนหนึ่ง  เราเป็นเพื่อนเป็นพี่เป้นน้องกันอยู่ที่ทำงาน   เมื่อสองเดือนที่แล้ว   พ่อที่ต้องป่วยเป็นโรค

ต่างๆเข้าโรงพยาบาล   ตัวเขาเองก็ต้องเข้าไปเยี่ยมไปเฝ้าไข้อยู่ตลอดเวลา    เดือนหนึ่งผ่านไปพ่อก็เสียไปด้วยโรคที่

เป็นอยู่มากมายทั้งความดัน  และเบาหวาน และไตวายในที่สุด  

เดือนหนึ่งผ่านมา  แฟนที่รักกันมากและกะว่าจะต้องแต่งกันในปีหน้า  ตรวจเจอมะเร็ง   และเป็นมะเร็งระยะที่4   ซึ่ง

รุกรามไปที่ต่อมน้ำเหลืองแล้ว........หมดการรักษษให้หายอย่างแน่นอน   แต่ด้วยความรักและพวกเราก็ขอภาวนาให้มี

ปาฏิหารบ้าง.....จากที่หมอบอกว่าอาจจะมีชีวิตอยู่ได้แค่   หนึ่งเดือน  กลายเป็นมากกว่านั้น   ข้าพเจ้าเองก้ได้ไปเยี่ยมอยู่

3-4ครั้ง   ไปนั่งคุยกับแฟนแก...ขำกันไปมา...แต่อย่างว่าความสุขมักสั้นเสมอๆ

สุดท้ายทุกอย่างก็จบแบบเศร้าๆ........................................................ภายใน3เดือนต้องมาเสียคนที่รักไปถึง2คน......ทำใจยากมาก.................

เรื่องเล็กๆเรื่องนี้อาจจะไม่ได้สอนใจใคร   แต่น่าจะทำให้คนที่กำลังคิดว่าไม่มีครรักคุณอยุ่หันกลับไปมองดูคนที่อยุ่ใกล้ๆคุณบ้าง  เพราะความรักมันทำให้อุ่นใจได้เสมอ

"หัวใจคงต้องทำด้วยความว่างเท่านั้น    และเวลา  คงจะทำให้หัวใจดวงเล็กๆดวงนั้น   กลับมาเข็มแข้งอีกครั้ง  "

ที่มาของรูปhttp://tn3-1.deviantart.com/fs8/300W/i/2005/305/e/f/Mother_by_raun.jpg