ปกหนังสือนวนิยายนักเขียนชาวอังกฤษ เจมส์ ฮิลตัน ตีพิมพ์ปี ค.ศ.1933

         วาทะข้างบนย่อมไม่ใช่ของฉัน หุ่นไล่กาที่แปลงร่างไปเป็นหนู ให้เค้าจับ

   เจ้าของวลีฮิตติดตลาดไปทั่วโลก “แมวขาวหรือแมวดำไม่สำคัญ ขอให้จับหนูได้ก็เป็นพอ” คือบุรุษเตี้ยผู้ยิ่งใหญ่ เติ้ง เสี่ยว ผิง

   นับแต่เดินทางไปเยือนหยุนหนาน เมื่อปี พ.ศ. 2535  แสดงให้เห็นชัดเจนที่ท่านเติ้งจะสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจตามพื้นที่เมืองชายแดน ไม่ว่าคุนหมิง หรือเมืองอื่นๆ ให้เป็นเมืองเปิด  เช่นเดียวกับเมืองเปิดตามชายฝั่งทะเล ก็เพิ่งจะสักสิบกว่าปีนี่เอง ดินแดนแถบตะวันตกของจีน จึงเป็นที่ๆหนูนา หนูพุก หนูไทย หนูฝรั่ง หรือหนูต่างชาติจากทั่วโลก เดินทางไปไหนมาไหนได้ตามอำเภอใจ อย่างอิสระเสรี

   หุ่นไล่กาได้ยินชื่อแชงกรีลามานานเต็มทน  เมื่อรู้ว่าบัดนี้แชงกรีลาถูกค้นพบแล้ว อยู่ที่หยุนหนาน มีหรือฉันจะเฉยอยู่ได้ เฝ้าทุ่งเฝ้านามานานแล้ว ขอไปตามหาดวงตะวันและจันทราบ้างเถอะ

   ถูกครอบงำจากหนังสวยๆที่สร้างจากหนังสือ  Lost horizon ของ เจมส์ ฮิลตัน มานมนาน ดินแดนในฝัน จินตนาการถึงยูโธเปีย ผู้กำกับคนเก่ง Frank Capra ฝันออกมาเป็นภาพให้พวกดวงจิตฮิปปี้แสนถวิลหา อย่าว่าแต่แปลงร่างไปเป็นหนูเลย เป็นหมูเป็นหมาก็ยอม ถ้าจะเห็นแชงกรีลา

   นี่ว่าตามประสาจริตของหุ่นไล่กาที่งมงายว่าความเงียบสงบ สถานที่สวยงาม ท้องทุ่งอันรื่นรมย์ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง แลเสียงกระซิบแห่งสายน้ำ ทั้งน้ำตก หรือแม่น้ำอันเชี่ยวกราก จะดลบันดาลให้เทพเจ้าแห่งศิลปศาสตร์มาช่วยเหลือเจือจุนให้นึกถึงคำงามๆ ของบทกวีออก เพื่อจะเขียนกวีที่แสนวิเศษได้สักเล่มในชีวิต

   เพิ่งป่าวประกาศทั่วโลกเป็นทางการในปี พ.ศ. 2544 ว่า แชงกรีลาตามที่เจมส์ ฮิลตัน บรรยายไว้ในหนังสือก็คือดินแดนที่ราบสูงตี๋ชิงนั่นเอง   สองปีต่อมาหลังการประกาศก้อง เที่ยวบินแรกก็ร่อนลงยังสนามบินแชงกรีลา ในฤดูร้อนยังมีเพียงสัปดาห์ละหนึ่งเที่ยวบิน

   หนูจากสยามไปตั้งต้นที่คุนหมิง ตึกระฟ้า ทางด่วน ร้านรวงหรูหรา เหมือนๆเชียงใหม่ กรุงเทพฯ  อยู่ได้ไม่นานก็เดินทางไปลี่เจียง จากนั้นค่อยต่อรถ ระยะทางราว 180 กว่ากิโลเมตรจากลี่เจียงถึงจงเตี้ยน หรือแชงกรีลานั่นล่ะ

   จะแมวขาวหรือแมวดำก็ตาม แต่เป็นแมวฉลาดล้ำ เมื่อกล้าประกาศ

   ว่าที่นี่นะ ตรงนี้น่ะคือแชงกรีลา

   ด้วยเป็นแผ่นดินที่ลาดเทลงมาเป็นเชิงชั้นของเทือกเขาและที่ราบสูงถึง  94% ของเนื้อที่ จุดสูงสุดคือ 6,470 เมตรจากระดับน้ำทะเล

   แค่ชื่อนี้เท่านั้นก็กินขาด ชนะใจทั้งนักเดินทาง นักท่องเที่ยว ทั้งแบ๊คแพ็ค ทั้งไฮโซ ไฮซ้อ

   จากชื่อเดิมว่าจงเตี้ยน Zhongdian สำเนียงจีน เปลี่ยนเป็นแชงกรีลา Shangri-la  ทว่าคนในท้องถิ่นเรียก Xiang Ge Li La

   ยิ่งกว่านั้นชื่อดั้งเดิมกว่าของชาวทิเบตกลับเป็นเมือง เกียลถัง  Gyalthang        

  ไม่ว่าจะใช้ชื่ออะไร อดีตของแชงกรีลาที่ผ่านมาคือหมู่บ้านเล็กๆ ไกลปืนเที่ยง ปราศจากผู้สนใจใยดี และจีนเองก็ไม่เคยยอมให้นักเดินทางตระเวนไปไหนต่อไหนได้ตามอำเภอใจ ด้วยความระแวงระมัดระวังฝังอยู่ที่นี่มาเนิ่นนาน  ตราบจนเมื่อราวสักสิบปีมานี่เอง ตะวันตกของจีนจึงเป็นแผ่นดินที่ชาวต่างชาติจะเดินทางไปไหนมาไหนได้ทั้งนั้น   

    แผ่นดินนี้คือแคว้นกัมของทิเบต ย่อมเป็นทิเบตตะวันออก เมื่อดูจากแผนที่ แต่วันนี้ถูกรวมอยู่กับจีน เลยกลายเป็นตะวันตกของจีนไป และกลายเป็นเมืองเหนือสุดของมณฑลหยุนหนาน

   เหมือนแคว้นอัมโดของทิเบตสมัยก่อน ที่พลิกผันจนกลายพันธุ์ เป็นมณฑลชิงไห่ไปเสียแล้ว

   สำเนียงเรียก Xiang Ge Li La ของคนพื้นถิ่น มีความหมายอยู่ในตัว Xiang Ge หมายถึง inside the heart ส่วน Li คือดวงตะวัน และ La ย่อมเป็นจันทรา  รวมความคือ ตะวันและจันทราในใจคุณ  

   To have the sun and the moon in your heart

   ตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 3,300 เมตร เต็มไปด้วยทะเลสาบ แม่น้ำ ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ ไม่ต้องห่วงว่าจะมีความหลากลายทางธรรมชาติขนาดไหน ทั้งต้นไม้ดอกไม้ และสิงสาราสัตว์

   หุ่นไล่กาย่อมเลือกไปที่นั่นในฤดูอันอบอุ่นของเค้า ระหว่างเดือนพฤษภา และมิถุนา จะดีกว่า ไม่อยากเจอหิมะ สำหรับหุ่นไล่กา มันไม่สนุกเลยที่จะเดินทางผ่านหิมะ

   วันนี้มีเที่ยวบิน บินตรงจากคุนหมิง ไปแชงกรีลา แต่ว่าอันตรายกับร่างกายคนที่มาจากสยามเมืองร้อน ป่วยกันมามากแล้ว แทนที่จะได้เที่ยวกลับต้องนอนซมดมยากัน เพราะ altitude sickness  น่าจะค่อยๆไต่ระดับจากคุนหมิง Spring city 1,890 เมตร สู่ลี่เจียงไปชมเมืองที่เกียจคร้านที่สุดของจีนThe most laziest city in China กันก่อน ในระดับความสูง 2,400 เมตร

   แล้วค่อยไปเสาะหาขอบฟ้าที่เลือนหาย Shangrila 3,300 เมตร 

     จะพบไหมนี่ ?

  ภูเขาหิมะปกคลุมทุกฤดู รูปนี้ถ่ายเดือนมิถุนายน ภายในดินแดนแชงกรีลาที่ไม่ว่าจะแท้หรือเทียม ธรรมชาติเป็นเช่นนี้แล 

   ไต่ตามเส้นทางเทือกเขา เลาะเลียบสายน้ำโขง ใกล้ต้นกำเนิดเข้าไปทุกที