แม่มด...เม้าท์แม่บ้าน

หลังจากผลัดแม่บ้านใหม่ ก็รับแม่บ้านมาทำงานในเวลาไล่เลี่ยกัน 2 คน..

คนแรก...ชื่อดา...ตามมาติดๆด้วยคนที่ 2...ก็ชื่อดา.

เวลาเรียกหา...ก็มักได้... ดา 1 แถม 1 เสมอ...จึงแก้ปัญหาโดยการเรียกตามอายุว่า...ดาเล็ก..กะ...ดาใหญ่...

ดาใหญ่มีหน้าที่รับผิดชอบคือ...ทำอาหาร...ซักรีดเสื้อผ้า...และทำความสะอาดบ้าน(บางส่วน)

ดาเล็กมีหน้าที่รับผิดชอบคือ...ดูแลลูกหมาๆ...และทำความสะอาดบ้าน

ทั้ง 2 ดามีนิสัยเหมือนกันคือ...รักสวยรักงาม...ทุกเช้า...จะร่วมด้วยช่วยกันแต่งหน้า...แต่งตัวเช้งกระเด๊ะ...ซึ่งแม่ก็ชอบ...เพราะทำให้บ้านสดชื่นขึ้นเยอะ…ก็เลยคัดเสื้อ...เครื่องประดับ...เครื่องสำอางค์...ที่ไม่ได้ใช้มาให้ทั้งสองดาอยู่เนืองๆ...

นานเข้า...ชักสังเกตุเห็นว่าทั้งสองดาเริ่มแต่งตัวละม้ายคล้ายคลึงแม่ขึ้นทุกวัน...จนป้าแอนถึงกับเอ่ยปากว่าชักจะแยกไม่ออกแล้วว่าใครเป็นใคร....ฮา...

ส่วนนิสัยที่ต่างกันคือ...ดาใหญ่...จะเป็นคนที่มีความมั่นใจสูงมาก...เรียนรู้เร็ว...จำได้หมดว่าแม่ชอบหรือไม่ชอบอะไร...ชอบอวดรู้...และไม่ค่อยมีระเบียบนัก...

ในขณะที่ดาเล็ก...ขี้อาย ขี้น้อยใจและเจ้าระเบียบ...

แม่มองว่า...เป็นความน่ารักของธรรมชาติ...ทั้งสองคนน่ารักไปคนละแบบ...และมักมีเรื่องให้แม่ได้ขำเสมอ...

ดาใหญ่เป็นคนที่ทำอาหารได้หลากหลายและอร่อย...ที่สำคัญ...ตบแต่งอาหารได้สวยงามราวกับอาหารภัตาคาร...ที่บ้านจึงต้องมีผักนานาชนิดสำหรับตบแต่งจานอาหารติดบ้านเสมอ...และที่ขาดไม่ได้คือมะเขือเทศ...สำหรับเลาะผิวทำดอกกุหลาบ...

ทีนี้...ก็มีปัญหาตามมา..

ปัญหาแรกคือ...เธอจะใช้เวลาเตรียมอาหารนานมากกกก...แม่เคยบอกว่า...เอาแบบไม่ต้องหรูหราก็ได้...แม่ไม่ว่า...แม่ทนด้ายยยยย....แต่เธอไม่ยอม...บอกว่า...หนูชอบทำ(มีไรไม๊ !)...แม่เลยต้องยอม(กลัวอด !)..

ปัญหาที่สองคือ...ปกติแม่ไม่ค่อยชอบกินผักสดเท่าไร...แต่ทีนี้...พอใช้ผักตบแต่งจานอาหาร...แล้วเวลามันเหลือแม่ก็จะเสียดายผักที่ใช้ตบแต่ง...

ด้วยความงก....ก็เลยต้องก้มหน้าก้มตากินผักที่ตบแต่งให้หมด(รวมถึงดอกกุหลาบมะเขือเทศ)..ที่ยากคือ...มะเขือเทศที่ถูกเลาะผิวมาทำดอกกุหลาบ...ฝืนกินม่ายหวายยยย...

และด้วยความงกอีกเช่นกัน...แม่จึงแก้ปัญหาโดยการให้เอาใส่ในอาหารที่ทำ...

ดังนั้น...อาหารบ้านเรา...จึงมีมะเขือเทศเลาะผิวเป็นส่วนผสมแทบทุกจาน...เฮ้ออ...

นิสัยอีกอย่างคือ...หล่อนจะเป็นสาวโรแมนติก...ความรักของหล่อนกะสามี(พักอยู่ที่บ้านด้วยกัน)....หวานจนน้ำตาลเรียกแม่...

ทุกเช้า...เธอจะยืนส่งสามีไปทำงาน(ที่ปั๊มนี่แหละ)หน้าบ้านพร้อม good bye kiss ..

ตกเย็นก็จะไปยืนรอรับสามีหน้าบ้านพร้อมเวลคัมดริ๊งค์...จัดหาอาหารให้...อิ่มหนำสำราญก็จะหาเห็บหาเหา...นอนหนุนตักกันดูทีวี...

อันนี้แม่ก็ชอบ...แม่ว่าคนเรา...ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด...ก็ควรต้องมีความเป็นตัวของตัวเองและมีช่วงเวลาที่มีความสุข...

....

ส่วนดาเล็ก...เธอจะมีพฤติกรรมประจำตัวคือ...จำในสิ่งที่เห็นครั้งแรก...และดำรงมันให้เป็นอยู่เช่นนั้นตลอดไป...

เมื่อแม่วางข้าวของเครื่องใช้ไว้ที่ใดครั้งแรก...แม่จะไม่สามารถเปลี่ยนที่วางได้อีกต่อไป...แม้แม่จะเปลี่ยนที่วางไปตรงไหน...หล่อนก็จะตามไปเอากลับมาตั้งที่เดิม...แม่แกล้งเปลี่ยนทุกวัน...หล่อนก็เอากลับมาตั้งที่เดิมทุกวัน...จนแม่ต้องยอมแพ้...แม่จึงต้องคิดก่อนเสมอว่าจะเอาของที่มีมาใหม่ตั้งตรงไหน...ถ้าไม่แน่ใจ...ก็ต้องเก็บแอบไว้ก่อน..

เพราะความเจ้าระเบียบของดาเล็ก...เมื่อขึ้นมาทำความสะอาดห้องแม่...เธอก็จะจัดเก็บเครื่องประดับทุกอย่างเข้าที่ตามที่เธอต้องการ...

ดังนั้น...ทุกเช้าเวลาแต่งตัว...แม่จึงต้องบอกดาเล็กว่าวันนี้จะใช้เครื่องประดับอันไหน...เธอก็จะหยิบมาให้(เพราะแม่หาเองไม่เคยเจอ)...

เสร็จแล้วเธอก็จะดูว่าแม่ใส่ชุดสีอะไร...แล้วเธอก็จะไปเตรียมรองเท้าที่สีเข้ากันให้...และถ้าแม่จะไม่ใส่รองเท้าที่เธอเลือกให้...แม่ก็ต้องมีเหตุผลที่ดีให้เธอ(ไม่งั้นเธอจะน้อยใจและเสียเซลฟ์...ฮา...)...เช่น...คุณแม่ว่ารองเท้าสีเหลืองดีกว่านะคะ...แต่งแบบเกาหลีไง...ใช้สีตัดกัน...สดใสดีออก....หนูว่ามั๊ย....

ที่สำคัญ...ดาเล็กจะติดแม่มาก...วันไหนแม่จัดผ้าไปนอนปั๊ม...หล่อนจะรีบถามด้วยเสียงสูงปรี๊ด...

"

...คุณแม่ไปอีกแล้ว...ไปกี่วันคะ...

"

พอแม่กลับบ้าน...หล่อนก็จะร้องให้...บอกหนูคิดถึงงงงงงง..

ทุกวันนี้...นอกจากจะไปไหนไกลๆไม่ได้เพราะติดลูกหมาๆแล้ว...ยังติดแม่บ้านอีกตะหาก...

เฮ้ออออออออ...........ชีวิต

......

สูตรสลัดผักลดความอ้วน

ผักตามชอบทำเป็นชิ้นใหญ่ๆ...เช่น ผักกาดแก้ว กรีนโอ๊ค ฟิลเลซ์ไอซ์เบิร์ก เรดคอรัล  ซูกินี ไควาเระ...

เหยาะ Vinegar เล็กน้อย(มากไปจะเปรี้ยว)..

โรยเกลือละเอียดจึ๋งนึง...

ตามด้วยออริกาโนป่น...คลุกเคล้าให้ทั่ว...

รับรอง...อร่อยอย่าบอกใครเล้ยยยยย...