สวัสดีครับ ผมขอมารายงานตัว หลังจากทิ้งเรื่อง  ประแสงผู้(เคย)กล้า หายไปไหน...นับจากวันนั้นเป็นเวลาเกือบเดือนที่หายหน้าหายตาไป ผิดวิสัยวัตรปฏิบัติที่เคยแวะไปเยี่ยมเยือนเพื่อนไม่ขาดสาย  จนเพื่อนๆหลายคนเป็นห่วง ฝากข้อความหลังไมค์หรือเม้นท์ทิ้งไว้  มีบ้างนึกว่า ผมอาจไปเหยียบตาปลาแทงใจดำใคร ถูกผู้(เคย)กล้าอุ้มไป ..อิอิ   ต้องขอบคุณเพื่อนๆทุกท่านที่ถามไถ่ครับ ความจริงที่หายไปนานเป็นเพราะ  เจ้า Note Book คู่กายที่ใช้มากว่าสามปี  เกิดอาการประท้วง  ไม่ยอมทำงานขึ้นมาเฉยๆ  แค่จะเปิดเครื่องยังไม่ได้  ถามกูรูช่างเทคนิคที่ทำงาน ลองแก้ไขหลายวิธี สุดท้ายต้องส่งโรงซ่อมผ่าตัดเครื่อง ที่แปลกคือ ใช้เวลาซ่อมเปลี่ยนไอซีบอร์ดบางตัว ไม่กี่วันก็เสร็จ ไปรับเครื่องทดลองใช้งานได้ดี แต่พอนำกลับมาใช้ที่บ้าน กลับเดี้ยงเปิดไม่ได้เหมือนเดิม  เป็นแบบนี้กลับไปกลับมาสองครั้ง  ช่างซ่อมก็ปวดหัว บอกไม่เคยเจอเคสแบบนี้มาก่อน  ผมเลยพูดติดตลกไปว่า เจ้าNote Book  มันคงงอนผม ที่ใช้งานมันค่อนข้างหนัก พอสบโอกาสอยากพัก ยิ่งมาเจอช่างรูปหล่อ เลยเกิดปันใจ อยากใช้เวลาอยู่กับช่างนานๆ  ผมไม่มีทางเลือก  ฝากให้ช่างช่วยดูแลเต็มที่จะใช้เวลานานเท่าไหร่ก็ใช้ไป.อยากให้แก้ปัญหาให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดไปเลย  เพราะ มันคงไม่สนุกแน่ที่จะต้องเทียวไปเทียวมา ทั้งเหนื่อยใจและสิ้นเปลืองพลังงาน..จนถึงวันนี้  Note Book   ก็กลับบ้านมาสู่อ้อมกอด เตรัยมพร้อมให้ผมใช้งานได้อย่างเต็มที่  ช่างที่ซ่อม แอบกระซิบ แบบมีนัยออกลูกเกรงใจผมว่า เขาไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติม  เว้นแต่แต่งองค์ทรงเครื่อง ใช้เครื่องเป่าไล่ฝุ่นทำความมสะอาด โดยเฉพาะส่วนที่สำคัญที่ต้องเน้นมากๆคือ พัดลมระบายความร้อน (ใต้เครื่อง)  เพราะถ้ามีฝุ่นจับมากๆ พัดลมไม่ทำงาน เครื่องร้อน ระบบอาจรวนได้ เปรียบเหมือนคนทำงานในห้องแอร์ เวลาไฟดับ หรือแอร์เสีย  อากาศร้อนก็หงุดหงิด  ไม่อยากทำงาน ทำงานได้ไม่เต็มที่ ซึ่งทำให้ผมฉุกคิด ได้ข้อสรุปสุดท้าย  ความรัก การดูแลเอาใจใส่ สิ่งที่อยู่รอบข้าง จะมีชีวิตจิตใจหรือไม่มีก็ตาม  เป็นสิ่งที่เราไม่ควรละเลย ถ้าอยากให้สิ่งนั้นอยู่คู่กับเราไปนานเท่านาน

หมายเหตุ  ขอเวลาปรับตัวและจะแวะไปเยี่ยมเยือนเพื่อนๆในโอกาสต่อๆไปครับ