ผมรู้จักบ้านโอเค  ตั้งแต่แรกเริ่มที่เปิดตัว  ซึ่งเวลานั้น ผมได้แต่จดๆจ้องๆแวบเข้ามาดูเข้ามาอ่าน ไม่มีความรู้เรื่องราวเกี่ยวกับบล็อก  ความรู้เรื่องโปรแกรมคอมพิวเตอร์ก็แค่หางอึ่ง ไม่มีเพื่อน ไม่มีคนรู้จัก จนรู้สึกกังวลและไม่มั่นใจ ถามตัวเองว่า   “จะเอาอะไรมาเขียน เขียนได้หรือ  ใครจะมาสนใจอ่านเรื่องที่เราเขียน” 

วันที่ 13 เมษายน 2550  ถือฤกษ์วันสงกรานต์ชุ่มฉ่ำ สมัครเป็นสมาชิกบ้านโอเค

..........ก้าวแรกของการเดินทางบนเส้นทางสายเปลี่ยวเป็นเรื่องยากเสมอ............

เรื่องแรกที่ผมเขียน  เป็นเรื่องใกล้ตัว  เป็นเรื่องที่ผมต้องใช้เวลาทำใจ เป็นความรู้สึกที่เศร้าที่ต้องสูญเสียสิ่งที่รักผูกพันแบบไม่มีวันหวนกลับ...... 

          “ครอบครัวมะหมา..หัวใจที่รวยริน..แด่ ทอง ที่จากไป” 
                 http://www.oknation.net/blog/dekthep/2007/04/22/entry-1

“แวบของความคิด มโนธรรมในจิตใจ ผุดขึ้นมาเป็นเส้นขาวบางๆที่แบ่งกั้นระหว่าง โทรตามหมอให้ช่วยสงเคราะห์ กับ เสียงพร่ำกระซิบบอกทองอย่าฝืนเลย หลับให้สบายเถอะ ทองเหมือนรับรู้และคงไม่อยากให้ผมต้องติดแผลค้างในใจ ทำหน้าที่ครั้งสุดท้ายด้วยอาการเริ่มสงบและจากไปของเช้าวันที่ 16  ทิ้งเรื่องราวแห่งความทรงจำ  ปิดตำนานความรักและผูกพัน ตลอดระยะเวลาอย่างยาวนานเกือบสิบหกปีระหว่างผมและทองหมาไทยธรรมดาตัวหนึ่งที่ซื่อสัตย์ สมกับเป็นพระเอกในใจผมตลอดกาล”

“ ก้าวแรกบนเส้นทางที่คิดว่ายากลำบาก ได้ผ่านไปแล้ว ” 

วันนี้ 13 เมษายน 2551 ผ่านมา 1 ขวบปี  เส้นทางสายเปลี่ยวที่คิดไป(เอง)ก่อนหน้า ไม่มีเพื่อนร่วมทาง ไม่มีใครรู้จัก จะยืนระยะเดินไปได้สักกี่น้ำ แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น มีผู้ร่วมใช้เส้นทางนี้มากมาย  ต่างหน้า ต่างวัย ต่างที่มา  หมุนเวียนแวะมาทักทาย แม้มันเป็นเพียงแค่พบปะกันในโลกไซเบอร์ ไม่รู้จักตัวตน แต่ก็รับรู้ถึงน้ำจิตมิตรไมตรีที่หยิบยื่นให้กันและกันได้เป็นอย่างดี  สิ่งที่เคยเป็นคำถาม  “จะเอาอะไรมาเขียน จะเขียนได้หรือ ใครจะมาสนใจอ่านเรื่องที่เราเขียน”  การเดินทางกับเรื่องที่เขียน 80 เรื่อง เป็นคำตอบชัดเจนในตัวของมันเอง แต่ที่ผมเดินทางมาได้ไกลเกินกว่าที่ผมคาดคิด  จะไม่มีทางเกิดขึ้นมาได้เลย ถ้าปราศจากการดูแลของ คุณ ชาลีและเจ้าหน้าที่ บ้านโอเค ทุกท่าน  ผมขอขอบคุณ มา ณ.โอกาสนี้รวมทั้ง บริษัท เนชั่นมัลติมีเดีย ที่ให้การสนับสนุน ส่วนคนสำคัญที่ทำให้ ผม Dekthep ได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่อง จากที่ไม่ประสีประสาก็ทำให้เข้าใจเรียนรู้ได้มากขึ้น คือ พี่ปิรันญ่า  ที่เสมือนพี่เลี้ยง บล็อกเกอร์มือใหม่หัดเขียน ให้คำแนะนำผมมาตลอดทาง ทั้งหลังไมค์หรือข้อเขียนที่ให้ความรู้ในเรื่อง หลักการเขียน การแต่งบล็อก การใช้ลูกเล่นต่างๆ  นอกจากนี้ ยังมีพี่วิหคพลัดถิ่น หรือป้าวิหค ที่พักหลังห่างหายจากบ้านไปนาน เป็นอีกคนหนึ่งที่ช่วงแรกเริ่มการเดินทาง  แวะให้กำลังใจอย่างสม่ำเสมอ ช่วยแนะนำการใส่เพลงประกอบเรื่องและหาโค้ดเพลง  แสงดาวแห่งศรัทธา ทีช่วยปลุกใจสร้างพลังขับเคลื่อนให้ก้าวเดินต่อไป

“ดาวศรัทธายังส่องแสงเบื้องบน ปลุกหัวใจ ปลุกคนอยู่มิวาย”

.......................ย้อนอดีต 1 ปี กับการเดินทาง..................

การเดินทางที่ผ่านมาของผม  ไม่มีเส้นทางรูปแบบเฉพาะที่ตายตัว เดินทางไปตามสถานการณ์ ณ.เวลานั้น พบเห็นเรื่องราวที่น่าสนใจระหว่างทาง ก็เก็บมาเล่ามาเขียน หลายเรื่องเป็นเรื่อง การเมือง ที่พบเห็นทีไร มักอยู่บนเส้นทางที่ลาดเอียง อาจเป็นเพราะเกิดจากมุมมองสายตาบนใบหน้ากลมรีที่ไม่ใช่คนหน้าเหลี่ยม ก็เป็นได้ 

ศรีธนญชัย ที่ว่าแน่ หรือจะสู้ ประแสง ณ อุทัยธานี

http://www.oknation.net/blog/dekthep/2007/12/17/entry-1

ผมมักหยุดแวะเสมอ  หากมี กีฬา แผ้วผ่านมาในเส้นทาง โดยเฉพาะ ฟุตบอล ผมเป็นสาวกปีศาจแดง แต่ผมไม่ค่อยได้นำมาเขียน เป็นเพราะมีเพื่อนร่วมทางหลายคนเขียนอยู่แล้ว  ผมขอเล่าเรื่องราวของคนสวย คนงาม ที่ไม่ค่อยมีใครเขียนถึงมากกว่า เช่น

มาร์ติน่า ฮินกิส ฤาจะเป็น อดีตสาวน้อย(ไม่)มหัศจรรย์ไปเสียแล้ว เมื่อ ถูกสงสัยว่าใช้สารกระตุ้น

http://www.oknation.net/blog/dekthep/2007/11/03/entry-1

แต่มีเรื่องกีฬาอยู่เรื่องหนึ่งที่เผอิญประจบมาพบบนเส้นทางในเวลาที่ใกล้เคียงกัน ผมนำสองสิ่งมาผูกกัน เขียนกลั่นออกมาจากหัวใจและความทรงจำอย่างแท้จริง 

หนึ่ง Beckham ผู้ไม่ยอมแพ้ หนึ่ง Beckham ที่อ่อนล้า..จากไปhttp://www.oknation.net/blog/dekthep/2008/03/27/entry-1

ในช่วงพักผ่อนของการเดินทาง มีหลายเรื่องที่ผมไปพบระหว่างทาง ได้อ่าน รับรู้มาจากที่ต่างๆแล้วนำมาเขียนเป็นเกร็ดเล่าสู่กันอ่าน ไม่ว่าจะเป็น ก่อนเป็นโลโก้เจ้าจำปี การบินไทยเคยใช้ตัวละครรำมาก่อน , คุณรู้จักน้ำอะไรก็ได้ anything / whatever หรือยัง , เธอชื่อ Brenda Costa สาวนักฝัน ผู้ไม่ยอมแพ้ในโชคชะตา เป็นต้น แต่ที่ผมชอบ คือไอเดียวิธีแก้ปัญหา ในหนังสือ ต้นไม้ใต้โลก เรื่อง

เทศบาลในอังกฤษ ใช้งบเพียง 17000 บาทแก้ปัญหาการติดโฆษณาแบบไม่เลือกที่ กกต น่าเอาไปปรับใช้ดูนะครับ

 http://www.oknation.net/blog/dekthep/2007/11/13/entry

ในการเดินทาง ส่วนใหญ่ผมจะเลือกเส้นทางตามประสบการณ์ของตัวเอง เป็นเรื่องส่วนตัว เรื่องของคนสนิทคนใกล้ตัว   มีเรื่องที่ช่วยให้ผม(หยุด)คิดเสมอ เวลาพบอุปสรรคในการเดินทาง

กระบี่อยู่ที่ใจ  ใจคือกระบี่ สุดยอดวิชา กระบวนท่าคือไร้กระบวนท่า

http://www.oknation.net/blog/dekthep/2007/10/26/entry-1

ผมชอบคำคมนี้เป็นพิเศษ หนึ่งเป็นเพราะจำง่าย สองแฝงไว้ด้วยความหมาย เหมือนจะบอกว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดของมนุษย์ก็คือ "ใจ" ใจหรือความคิดเป็นส่วนที่มีบทบาทมากที่สุด แม้ตัวเราอาจไม่มีอาวุธ ขาดเครื่องไม้เครื่องมือ แต่ถ้าใจของเราสงบนิ่ง เปรียบเหมือน สุดยอดวิชา กระบวนท่าคือไร้กระบวนท่า ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว ไม่ย่อท้อ สู้ด้วยสติปัญญา ความคิด เราก็อาจชนะอุปสรรคปัญหา หรือคู่แข่งที่มีความพร้อมทุกสรรพกำลัง แต่ขาดใจที่ไม่มั่นคง ความรอบคอบก็เป็นได้

บางครั้งในช่วงเวลาจังหวะของการเดินทาง  มีเรื่องราวของกิจกรรมของผู้ร่วมทาง ช่วยกระชับความสัมพันธ์ หรือ เป็นช่วงเทศกาลเนื่องในวโรกาสต่างๆกันไป เช่น วันแห่งความรัก คริสต์มาส วันขึ้นปีใหม่ แต่ไม่มีเรื่องไหน วันไหน ที่ผมซาบซึ้งใจมากที่สุด ผมอยากเชิญชวนเพื่อนๆลองย้อนกลับไปอ่านดู