วันอาทิตย์ ที่ 20 เมษายน 2551
มึงมันบ้า
Posted by
havana
,
ผู้อ่าน : 141
, 21:36:10 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ผมชอบนักเขียนที่ชื่อ เปาโล โคเอลโย
นั่นละๆ คนที่เขียน The Alchemist--ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน และ Veronica decides to die--เวรอนิกาขอตาย นั่นละ
แล้วก็เล่มอื่นๆ
ชอบเพราะรู้สึกว่าเวลาอ่านงานเขียนของเขาทีไร ไม่ว่าเล่มไหน จะได้อารมณ์ศักดิ์สิทธิ์ประหลาด ได้พลังและแรงบันดาลใจ เหมือนได้กลับสู่ภายในตัวเองอีกครั้ง ได้สัมผัสถึงขอบฟ้าใหม่ในการใช้ชีวิตที่ดูจะเลือนหายไปกับโลกปัจจุบัน
อ่านหนังสือของเขาแล้วให้ความรู้สึกคล้ายกับว่าได้ทำสมาธิกลายๆ ...ทั้งสงบ ผ่อนคลาย และกระจ่าง...
เรื่องราวที่โคเอลโยนำเสนอในหนังสือแต่ละเล่ม มักข้ามสู่มิติที่นักเขียนทั่วไปแทบไม่เคยพูดถึง แถมยังเหมือนถ่ายทอดออกมาจากภูมิปัญญาอมตะอันไกลโพ้น จนหลายครั้งชอบนึกไปว่า จริงๆ แล้วโคเอลโยคงไม่ใช่ "นักเขียน" หรอก แต่น่าจะเป็น "ครูทางจิตวิญญาณ" ที่แฝงมาในรูปนักเขียนมากกว่า
หลายปีก่อนเคยซื้อหนังสือชื่อ Confessions of a Pilgrim ซึ่งรวมบทสัมภาษณ์เกี่ยวกับประวัติของโคเอลโยมาอ่าน เพราะอยากรู้รายละเอียดเพิ่มเติมว่าเขามีความเป็นมายังไง
ได้ความแบบคร่าวๆ ที่สุดว่า
โคเอลโยเกิดมาในครอบครัวคาทอลิก สมัยเรียนไม่ค่อยชอบเรียน จบม.ปลายมาได้เพราะพ่อยัดเงินให้ "ผู้หลักผู้ใหญ่" ในโรงเรียน พอจบมัธยมฯ ก็มาเข้ามหา'ลัย มาเรียนทางด้านกฎหมาย แต่สุดท้ายเรียนไม่จบ ครอบครัวก็กลุ้มใจว่าไอ้นี่คงเป็นพวกเด็กมีปัญหา และสงสัยจะเป็นโรคจิตเพราะทำตัวเหมือนพวกฮิปปี้และชอบบอกว่าอยากเป็นนักเขียน เลยจับโคเอลโยส่งเข้าโรงพยาบาลบ้าเสียเลย
นั่นละๆ อ่านไม่ผิดหรอก--จับส่งโรงพยาบาลบ้า
โคเอลโยถูกจับเข้าไปในนั้นได้พักนึงก็หนีออกมา ที่บ้านก็จับส่งเข้าไปใหม่ เข้าไปก็หนีออกมาอีก ที่บ้านก็จับส่งเข้าไปใหม่อีก
โคเอลโยหนีออกมาเพราะรู้ว่าตัวเองไม่ได้บ้า ช่วงที่อยู่ในนั้น โคเอลโยโดนจับช็อตไฟ 3 ครั้งเพราะถูกวินิจฉัยว่า วิกลจริตรุนแรงจนเป็นอันตรายต่อผู้อื่น สุดท้ายเบ็ดเสร็จต้องใช้เวลาเป็นปีๆ (หรือสองปีไม่แน่ใจ) อยู่ในโรงพยาบาลบ้า (ประสบการณ์ในช่วงนี้เป็นแรงบันดาลใจให้โคเอลโยเขียนเรื่อง เวรอนิกาขอตาย)
ต่อมาไปเป็นนักแต่งเพลงและมีวิถีชีวิตแบบฮิปปี้เสพยาอยู่ช่วงหนึ่ง และได้ไปเคลื่อนไหวทางสังคมจนถูกจับติดคุกอยู่ช่วงสั้นๆ ระหว่างนี้ลึกๆ ก็ยังใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักเขียนอยู่ตลอด อยากเขียนหนังสือ แต่ก็ไม่ได้เริ่มเขียนสักที เพราะรู้สึกว่าตัวเองไม่มีความสามารถพอ เลยไม่กล้าที่จะเขียน
ต่อมาหันมาสนใจศาสตร์ด้านจิตวิญญาณแบบจริงๆ จังๆ โดยไม่อิงกับศาสนาใด กลายเป็นนักเดินทางแสวงบุญ ออกเดินทางไปที่ศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ รวมทั้งในยุโรป โดยเฉพาะที่สเปน และได้ฝึกปฎิบัติศาสตร์เร้นลับทางจิตวิญญาณหลายอย่าง ช่วงหนึ่งหันไปหมกหมุ่นกับเรื่องมนตร์ดำและไสยเวทอยู่จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เลยตั้งปณิธานนับแต่นั้นว่าจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพวกมนตร์ดำอีก และหันมาสนใจแต่แนวปฏิบัติที่จะช่วยพัฒนาทางจิตวิญญาณเท่านั้น
พออายุได้สามสิบแปดก็ทนเสียงเรียกร้องจากภายในไม่ไหว เลยเริ่มต้นเขียนหนังสืออย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก
หนึ่งในนักเขียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกในปัจจุบัน เพิ่งกล้าเริ่มเขียนหนังสือตอนอายุสามสิบแปด !!!!
และแล้วต่อมา โคเอลโยก็เขียน The Alchemist ซึ่งมียอดขายหลายสิบล้านเล่มทั่วโลกจบภายใน 7 วัน
นั่นละๆ อ่านไม่ผิดหรอก ตอนแรกโคเอลโยนำต้นฉบับของหนังสือเล่มนี้ไปตระเวนนำเสนอต่อสำนักพิมพ์ต่างๆ ในบราซิล แต่ไม่มีที่ไหนยอมจัดพิมพ์ แต่เขาก็ไม่ล้มลิก สุดท้ายก็หาสำนักพิมพ์ที่ยอมพิมพ์จนได้ ราวสิบปีก่อน โคเอลโยเกือบได้มาเมืองไทยโดยการสนับสนุนของมูลนิธิโตโยต้าและธรรมศาสตร์ กำหนดการทุกอย่างถูกเตรียมไว้หมดแล้วว่า จะมาพูดที่ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ แต่มีเหตุให้ต้องยกเลิกไปก่อนงานเริ่มเพียงไม่กี่วัน ...เสียดายโครตรๆ ปล. inspired by น้องเฟย
|