Feel It Through

The Feeling of Being

ความสุข ความทุกข์ ความหมาย และนาฏกรรมชีวิต
Permalink : http://www.oknation.net/blog/delamancha

วันอังคาร ที่ 13 พฤษภาคม 2551

เพราะ "รัก" จึงทำร้าย

Posted by havana , ผู้อ่าน : 107 , 06:28:22 น.

พิมพ์หน้านี้

(1) เรามักทำร้ายกันในนามของความดีงามและความรักเสมอๆ "ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ คุณหลอกดาว" สาวแก่แม่ม่าย แม่ยกไชยา มิตรชัย + ก็อต จักรพันธุ์ ประท้วงกันกรี๊ดกร๊าด แต่ไม่เชื่อก็อาจจำต้องเชื่อ เพราะมันเป็นไปแล้ว และเป็นมาตลอดด้วย เราชอบทำร้ายกันโดยอ้างแนวคิดสวยๆ สูงๆ เช่น ความรัก ความถูกต้อง ความดีงาม ความเหมาะสม ความหวังดี หรือกระทั่งในนามของอุดมการณ์อันสูงส่ง เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการทำร้ายของเรา ซึ่งบางทีก็ไม่ใช่แค่ทำร้าย แต่ถึงขั้นทำลายไปเลย มาถึงตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าหักลบกลบหนี้แล้ว แนวคิดพวกนั้นจะสร้างความสุขหรือความทุข์ให้กับผู้คนได้มากกว่ากัน แต่ด้วยสติปัญญาอันจำกัดขอสรุปว่า ในโลกนี้แทบไม่มีแนวคิดไหนอีกแล้ว ที่จะสร้างความเจ็บช้ำขมขื่นแก่ชีวิตผู้คนได้มากเท่ากับแนวคิดข้างบนนั่น แม้ไม่มีใครตั้งใจให้ออกมาในรูปนั้น แต่มันก็กลายเป็นเครื่องมือชั้นดีที่มีไว้ให้เราทำร้ายกันไปแล้ว ความทุกข์ของผู้คนมากมายเหลือเกิน...มากจนน่าปวดใจ มักเกิดจากการที่มีใครสักคนเริ่มเอ่ยอ้างถ้อยคำทำนองว่า... ...ความรัก ความถูกต้อง ความดีงาม ความเหมาะสม ความหวังดี... พ่อแม่ทำร้ายลูก ผู้ใหญ่ทำร้ายเด็ก คนรักทำร้ายกัน เพื่อนทำร้ายเพื่อน ผู้ปกครองทำร้ายประชาชน ศาสนาทำร้ายผู้คน ประเทศทำร้ายประเทศ และที่สำคัญก็คือ ตัวเองทำร้ายตัวเอง ทั้งหมดนี้ไม่จำเป็นเลย...ไม่จำเป็นเลยจริงๆ ที่ผ่านมาตัวเองก็เป็น "จอมทำร้าย" คนหนึ่ง ทำร้ายทั้งตัวเองและคนรอบข้าง เวลาเดียวกันก็รู้สึกว่าบางครั้งก็ "โดนทำร้าย" เปลี่ยนบทบาทกลับไปกลับมาในนาฏกรรมชีวิต แล้ววงจรทุกข์นี้จะสิ้นสุดลงตรงไหน คำตอบที่ผุดขึ้นในความรู้สึกก็คือ เมื่อเรารู้สึกว่าเราพอกับความทุกข์แล้วนั่นละ รู้สึกเบื่อหน่ายเต็มทีแล้ว เหนื่อยล้าเหลือเกินแล้ว เมื่อนั้นเราอาจเริ่มได้คำตอบและได้พบทาง ทางสายใหม่ที่ต่างไปจากเดิม คำตอบใหม่ที่ผุดขึ้นเฉพาะตัวของแต่ละคน (2) เรายังชอบทำร้ายกันในนามของอุดมการณ์อันสูงส่ง อุดมการณ์ทุกอย่างไม่ว่าจะฟังดูดีแค่ไหน หรือมาในนามของสวรรค์ชั้นฟ้าอะไร พอไปยึดมั่นมากๆ มันก็กลายเป็นความคลั่งโดยไม่รู้ตัว ทำให้เราสุดโต่ง คับแคบ เกลียดชัง หน้ามืด เจ็บปวด และสูญเสียสามัญสำนึก มองอะไรก็ไม่มองอย่างกลางๆ ตามที่เป็นจริง มองให้หลายมุม สุดท้ายไม่พ้นต้องไปหาวิธีทำร้ายกันในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง หรือไม่ก็ทำให้เราต้องหาทางเอาชนะคนที่มีอุดมการณ์ต่างไปจากเราให้ได้ เพราะเชื่อว่าอุดมการณ์ของเราดีที่สุด ถูกที่สุด สูงที่สุด เหมาะที่สุด พอคลั่งมากๆ ก็รู้สึกว่าเราจะแพ้ไม่ได้ คราวนี้ก็ไม่คำนึงถึงวิธีการแล้วว่าจะเป็นอย่างไร ขอให้ชนะเป็นพอ แล้วก็มักนำไปสู่การใช้วิธีที่ต่ำทรามและชั่วช้า เพื่อบรรลุเป้าหมาย "อันดีงาม" นั้นให้ได้ ยึดมั่นใน "ความดี" หรือ "ธรรมะ" มากเกิน ก็ทำให้เราคลั่งและขาดสติได้ไม่ต่างกันเลย สุดท้ายก็ผลักให้เราทำสิ่ง "เลวทราม" ได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร ยิ่งยึดมั่นในความสูงส่งของตัวเองมากเท่าไร ก็ยิ่งทำให้เรามีเหตุผลที่จะไปทำร้ายคนอื่นได้มากเท่านั้น ทำร้ายโดยรู้สึกว่าตัวเองมีความชอบธรรมที่จะทำได้ ขึ้นชื่อว่า "ยึดมั่น" ไม่ว่าจะยึดอะไร สูงหรือต่ำ ไม่เคยนำไปสู่ความสุขและสร้างสรรค์ ประวัติศาสตร์มากมายเป็นเครื่องยืนยันได้ดี ไม่ว่าจะประวัติศาตร์ชนชาติ-ศาสนา-สังคม หรือประวัติชีวิตส่วนตัวของแต่ละคน

(1)

เรามักทำร้ายกันในนามของความดีงามและความรักเสมอๆ

"ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ คุณหลอกดาว"
สาวแก่แม่ม่าย แม่ยกไชยา มิตรชัย + ก็อต จักรพันธุ์ ประท้วงกันกรี๊ดกร๊าด

แต่ไม่เชื่อก็อาจจำต้องเชื่อ เพราะมันเป็นไปแล้ว และเป็นมาตลอดด้วย

เราชอบทำร้ายกันโดยอ้างแนวคิดสวยๆ สูงๆ เช่น
ความรัก ความถูกต้อง ความดีงาม ความเหมาะสม ความหวังดี
หรือกระทั่งในนามของอุดมการณ์อันสูงส่ง
เพื่อสร้างความชอบธรรมให้กับการทำร้ายของเรา
ซึ่งบางทีก็ไม่ใช่แค่ทำร้าย แต่ถึงขั้นทำลายไปเลย

มาถึงตอนนี้ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าหักลบกลบหนี้แล้ว
แนวคิดพวกนั้นจะสร้างความสุขหรือความทุข์ให้กับผู้คนได้มากกว่ากัน
แต่ด้วยสติปัญญาอันจำกัดขอสรุปว่า ในโลกนี้แทบไม่มีแนวคิดไหนอีกแล้ว
ที่จะสร้างความเจ็บช้ำขมขื่นแก่ชีวิตผู้คนได้มากเท่ากับแนวคิดข้างบนนั่น
แม้ไม่มีใครตั้งใจให้ออกมาในรูปนั้น

แต่มันก็กลายเป็นเครื่องมือชั้นดีที่มีไว้ให้เราทำร้ายกันไปแล้ว

ความทุกข์ของผู้คนมากมายเหลือเกิน...มากจนน่าปวดใจ
มักเกิดจากการที่มีใครสักคนเริ่มเอ่ยอ้างถ้อยคำทำนองว่า...

...ความรัก ความถูกต้อง ความดีงาม ความเหมาะสม ความหวังดี...

พ่อแม่ทำร้ายลูก ผู้ใหญ่ทำร้ายเด็ก คนรักทำร้ายกัน เพื่อนทำร้ายเพื่อน
ผู้ปกครองทำร้ายประชาชน ศาสนาทำร้ายผู้คน ประเทศทำร้ายประเทศ
และที่สำคัญก็คือ ตัวเองทำร้ายตัวเอง

ทั้งหมดนี้ไม่จำเป็นเลย...ไม่จำเป็นเลยจริงๆ

ที่ผ่านมาตัวเองก็เป็น "จอมทำร้าย" คนหนึ่ง
ทำร้ายทั้งตัวเองและคนรอบข้าง
เวลาเดียวกันก็รู้สึกว่าบางครั้งก็ "โดนทำร้าย"
เปลี่ยนบทบาทกลับไปกลับมาในนาฏกรรมชีวิต

แล้ววงจรทุกข์นี้จะสิ้นสุดลงตรงไหน
คำตอบที่ผุดขึ้นในความรู้สึกก็คือ
เมื่อเรารู้สึกว่าเราพอกับความทุกข์แล้วนั่นละ
รู้สึกเบื่อหน่ายเต็มทีแล้ว เหนื่อยล้าเหลือเกินแล้ว
เมื่อนั้นเราอาจเริ่มได้คำตอบและได้พบทาง
ทางสายใหม่ที่ต่างไปจากเดิม
คำตอบใหม่ที่ผุดขึ้นเฉพาะตัวของแต่ละคน

(2)

เรายังชอบทำร้ายกันในนามของอุดมการณ์อันสูงส่ง

อุดมการณ์ทุกอย่างไม่ว่าจะฟังดูดีแค่ไหน
หรือมาในนามของสวรรค์ชั้นฟ้าอะไร
พอไปยึดมั่นมากๆ มันก็กลายเป็นความคลั่งโดยไม่รู้ตัว
ทำให้เราสุดโต่ง คับแคบ เกลียดชัง หน้ามืด เจ็บปวด และสูญเสียสามัญสำนึก
มองอะไรก็ไม่มองอย่างกลางๆ ตามที่เป็นจริง มองให้หลายมุม
สุดท้ายไม่พ้นต้องไปหาวิธีทำร้ายกันในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง

หรือไม่ก็ทำให้เราต้องหาทางเอาชนะคนที่มีอุดมการณ์ต่างไปจากเราให้ได้
เพราะเชื่อว่าอุดมการณ์ของเราดีที่สุด ถูกที่สุด สูงที่สุด เหมาะที่สุด
พอคลั่งมากๆ ก็รู้สึกว่าเราจะแพ้ไม่ได้
คราวนี้ก็ไม่คำนึงถึงวิธีการแล้วว่าจะเป็นอย่างไร ขอให้ชนะเป็นพอ
แล้วก็มักนำไปสู่การใช้วิธีที่ต่ำทรามและชั่วช้า
เพื่อบรรลุเป้าหมาย "อันดีงาม" นั้นให้ได้

ยึดมั่นใน "ความดี" หรือ "ธรรมะ" มากเกิน
ก็ทำให้เราคลั่งและขาดสติได้ไม่ต่างกันเลย
สุดท้ายก็ผลักให้เราทำสิ่ง "เลวทราม" ได้โดยไม่รู้สึกรู้สาอะไร
ยิ่งยึดมั่นในความสูงส่งของตัวเองมากเท่าไร
ก็ยิ่งทำให้เรามีเหตุผลที่จะไปทำร้ายคนอื่นได้มากเท่านั้น
ทำร้ายโดยรู้สึกว่าตัวเองมีความชอบธรรมที่จะทำได้

ขึ้นชื่อว่า "ยึดมั่น" ไม่ว่าจะยึดอะไร สูงหรือต่ำ
ไม่เคยนำไปสู่ความสุขและสร้างสรรค์
ประวัติศาสตร์มากมายเป็นเครื่องยืนยันได้ดี
ไม่ว่าจะประวัติศาตร์ชนชาติ-ศาสนา-สังคม
หรือประวัติชีวิตส่วนตัวของแต่ละคน

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4
ดินเดินทาง วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 00.12 น.
http://www.oknation.net/blog/din-travel

ความรักเป็นสิ่งที่สวยงาม ถ้าเราควบคุมความรักได้ :

ความคิดเห็นที่ 3
LampOfGod วันที่ : 15/05/2008 เวลา : 00.04 น.
http://www.oknation.net/blog/LittleWing

ผ่านพบโดยไม่ผูกพัน บางทีอาจลึกซึ้งยั่งยืนกว่าร้อยหัวใจเข้ากับทุกอย่างด้วยโซ่ตรวนที่มักตั้งชื่อผิดๆว่าความรัก

*จาก หนังสือผ่านพบไม่พูกพัน อ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

ความคิดเห็นที่ 2
เที่ยวไปตามตะวัน วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 07.03 น.
http://www.oknation.net/blog/garmo
เพลงหนึ่งเพลงช่วยให้โลกนี้มีสีสรรจริงๆๆชีวิต..ขาดรสหวาน..แวะมาที่นี่..หวานหวาน..มีให้เติม...เที่ยวไปตามตะวัน..เหนื่อยนัก..แวะพัก..เพื่อเจอสาว..ที่รู้ใจสักคน..

ความรักก็คือความรัก
อย่าชิงชังความรักน่ะ
จงรักต่อไปน่ะ

ความคิดเห็นที่ 1
paedophile วันที่ : 13/05/2008 เวลา : 06.36 น.
http://www.oknation.net/blog/paedophiel
ขับเคลื่อนอารมณ์ให้ตรงร่องน้ำ หากประมาทอาจทำให้สำนึกถูกเฉี่ยวชนจนสติปัญญาเกยตื้น

ความรัก

คือสวนดอกไม้ที่ต้องรดด้วยน้ำตา

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	พฤษภาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31