"เหอะ นี่มันเช้าวันอาทิตย์อีกแล้วเหรอ"

ไม่ต้องรีบร้อนลุกขึ้นมาจากที่นอน เพราะไม่ใช่วัน จ อั พ พฤ หรือ ศ แต่ควรบิดขี้เกียจให้ไว แล้วเดินอย่างง่วงงุนด้วยสลัดตัวง่วงออกไปไม่หมดไปยังกระติกน้ำร้อน

แฮ่ม! น้ำร้อนๆคอยท่าอยู่แล้ว ฉีกซองโอวัลติน รินน้ำตาม เช้านั้นก็สุขเหลือหลาย มีขนมปังด้วยอีกหน่อย อื้ม...เยี่ยม

ให้ท้องได้พักสักหน่อย แล้วตามด้วยโจ๊กอุ่นๆ บางครั้งเป็นผัดผักรสอร่อย

...อิ่ม...

(ลืมขั้นตอนอะไรไปหรือเปล่าเนี่ย)

กุกกัก กุกกัก แล้วก็คว้าเป้คู่ใจออกไปทำงาน

ใช่แล้ว...ไปทำงาน

เป็นปีมาแล้วที่การทำงานวันอาทิตย์กลายเป็นเรื่องปกติธรรมดาของชีวิต

เพื่อนบางคนเกิดอาการสงสาร "วันหยุดยังต้องทำอีกเหรอเนี่ย งานหนักจริงๆ" (อ่านไปพยายามทำเสียงให้ดูสงสารอีกฝ่ายไปด้วย)

"เฮ่ย ไม่ต้องสงสาร ชีวิตไม่ได้รันทดขนาดนั้น ก็แค่วันวันนึงเท่านั้นแหละ"

คิดให้ขำ - ก็แค่เปลี่ยนที่เล่นเน็ต แถมมีแอร์เย็นฉ่ำประเภทอีกนิดเดียวจะเข้าขั้นน้องๆห้องดับจิตคอยรักษาอุณหภูมิความรู้สึกให้คงที่ ไม่ต้องหาเรื่องเดินเที่ยวห้างให้เปลืองแรง เปลืองตังค์

แต่ถ้าคิดไม่ขำ - หันซ้าย หันขวา "จะหาขนมกินที่ไหนล่ะเนี่ย" ยิ่งเป็นโรควิกฤตเด็กไทยติดขนมอยู่ด้วย แย่จริงเรา บางทีงานด่วน งานเยอะ เช็คนั่นเช็คนี่วุ่นวาย สมแล้วที่ตอนสมัครงานดันเขียนไปว่า สามารถทำงานภายใต้แรงกดดันได้ ...อะนะ!

อินเดี๊ย อินเดีย - ไม่เสร็จ 1 ยังไม่ทำอีก 1

เทป - ยังถอดไม่เสร็จ 1

จินตนาการ = แห้งแล้งอย่างสิ้นเชิง เป็นสมการประจำตัวในช่วงนี้

-_-"