พิมพ์หน้านี้
| ดอกไม้สีม่วงร่วงตรงหน้าน้ำตาพร่าพร่างกลางกลีบอ่อนโอ้ใครไหนเลยจะเชยช้อนร้าวรอนแหลกเปล่าเฉาซ้ำลมหยุดพัดผ่านไปนานนักไม่ทายทักใบไม้ไม่ชื่นฉ่ำท้องฟ้าวันนี้เป็นสีดำสายน้ำนิ่งสงบซบเซาโลกแตกดับแล้วหรือนี่ทันทีที่สบตารู้ว่าเขาสักนิดมิได้รักเราโศกเศร้าเจ็บปวดทั่วหัวใจโอ้ความใยดีที่มอบมั่นเขาหยันหยามเราเท่าไหนซื่อนักโง่นักเมื่อรักใครเทิดเทินให้ได้ทั้งนั้นความทรงจำเมื่อวันวานอ่อนหวานยิ่งทุกสิ่งงดงามคือความฝันเพี.... |
| << | มีนาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |