โลกมีความละเมียดละไมเสมอ เพราะฉะนั้นโลกจึงมียิ้ม

บางเวลาที่รอยยิ้มถูกแทนที่ด้วยน้ำตา ความทุกข์ทำให้หวั่นไหวทดท้อใจ คิดไปว่าตัวเองไม่มีใคร

แต่พอลองมองรอบตัว โลกก็ยังไม่เลวร้ายอย่างที่ตีโพยตีพายไปเอง เพราะความรู้สึกดีๆของคนรอบข้างยังโอบอุ้มเราอยู่

คำปลอบใจและการกระทำที่แสดงออกถึงความเป็นห่วงและความจริงใจ ทำให้ความเหนื่อยล้าที่มีหายไปในแทบจะทันที

อาการไม่หายดีนัก แต่เพราะความรักและกำลังใจของคนรอบตัว พี่ๆ เพื่อนๆ และคนสนิท เป็นแรงทำให้ลุกขึ้นใหม่ได้ทุกครั้ง

กลับมายิ้มให้กับโลกได้ทุกครั้ง

ขอบคุณที่เมื่อเริ่มมองโลกเป็นสีเทา หลายคนช่วยปรับให้มองโลกในสีที่สว่างขึ้น

ขอบคุณที่ทำให้เชื่อและมั่นใจได้ว่าถึงวันที่ล้มก็จะยังมีคนห่วงใยอย่างแท้จริง

ขอบคุณความรักของทุกคนรอบตัวที่ทำให้เกิดความรู้สึกดีๆขึ้น

โลกมีความละเมียดละไมเสมอค่ะ