หยิบมือถือมาดู ตัวเลขสีดำบนหน้าจอบอกเวลาว่าตอนนี้สามทุ่มสามสิบสามนาที

มองออกไปด้านนอก เม็ดฝนยังคงทิ้งตัวหนักๆลงสู่พื้นดินอย่างต่อเนื่อง

ตู้ไปรษณีย์จะเป็นยังไงบ้างนะ

ตู้ไปรษณีย์สีแดงยังอยู่ตรงนั้น

หลายวันมานี้ครุ่นคิดถึงตู้ไปรษณีย์อยู่หลายครั้ง ทั้งที่ตู้ไปรษณีย์ก็ไม่ได้มาเข้าฝันแต่อย่างใด

หรือเพราะเกิดอาการคิดถึงเพื่อนเก่าขึ้นมาจับจิต

ตั้งแต่เป็นเด็กประถมก็เขียนจดหมายหาปู่ที่อยู่ต่างจังหวัด เขียนจดหมายเสร็จ หาซองมาใส่ ติดแสตมป์เรียบร้อย จ่าหน้าซอง แล้วก็หย่อนลงตู้ไปรษณีย์ ให้ตู้ไปรษณีย์ได้ทำหน้าที่เป็นเหมือนต้นทางของการเดินทางของจดหมาย นำความคิดถึงและเนื้อหาบอกเล่าชีวิตประจำวันของหลานไปหาปู่

ส่งจดหมายไปได้สักอาทิตย์ก็เริ่มออกอาการรอจดหมายตอบกลับจากปู่ ได้จดหมายมาแล้วจะดีใจมาก รีบบอกให้แม่เปิดออกให้อ่าน ปู่เขียนตอบมาด้วยลายมือบรรจง อ่านง่าย เพราะปู่เคยเป็นครูมาก่อน

โตขึ้นมาอีกหน่อยสมัยเรียนมัธยมก็ส่งจดหมายหาเพื่อนๆ ทั้งที่เรียนโรงเรียนเดียวกันนี่แหละ ถึงตอนนี้ยังหาเหตุผลที่ชัดเจนไม่ได้ แล้วก็ไม่คิดจะหาด้วย ไม่รู้จะหาไปทำไม

พอเข้ามหาวิทยาลัย ความทรงจำเรื่องการหย่อนจดหมายลงตู้ไปรษณีย์เริ่มเลือนลาง เพราะรู้สึกว่าปริมาณที่ส่งจะน้อยกว่าสมัยมัธยมเยอะ

เว้นแต่ช่วงที่เขาให้ส่งไปรษณียบัตรทายผลบอลโลก-บอลยูโรนั่นล่ะ ถึงจะไปแอบโอมเพี่ยงสาธุในใจขอให้ได้รางวัลอยู่หน้าตู้ไปรษณีย์ก่อนจะหย่อน…แต่ตรวจชื่อในหนังสือพิมพ์ซ้ำไปซ้ำมา ก็ยังไม่เคยเห็นชื่อตัวเองในนั้นสักที เฮ่อ!

เข้าสู่วัยทำงาน (รู้สึกว่าสัมผัสได้ถึงความแก่) จำนวนการส่งจดหมายหรือโปสต์การ์ดผ่านตู้ไปรษณีย์ยิ่งลดฮวบฮาบ ถึงขั้นจำไม่ได้แล้วว่า หยิบจดหมายหรือโปสต์การ์ดลงตู้ไปรษณีย์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ทั้งที่ก็ยังเขียนจดหมายและโปสต์การ์ดหาคนอื่นอยู่เป็นประจำ

อาจเพราะระหว่างการเดินทางไปนั่นมานี่ มีจำนวนร้านให้บริการไปรษณีย์มากขึ้น แล้วร้านแบบนี้ก็ให้ความสะดวกได้ค่อนข้างเยอะ

เกิดติดนิสัยไม่หาซื้อแสตมป์มาใช้ แต่เอาจดหมายหรือโปสต์การ์ดไปที่ร้านแล้วค่อยซื้อแสตมป์มาติด เสร็จแล้วก็ฝากส่ง หรือถ้าต้องการความรวดเร็วก็ส่งแบบอีเอ็มเอส แล้วก็ฝากส่ง

แต่…เริ่มคิดถึงเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ซะแล้วสิ

เธอเป็นยังไงบ้างนะ

เธอสบายดีไหม

อาจต้องหาซื้อแสตมป์มาไว้เตรียมติด

อาจต้องเดินออกนอกเส้นทางไปหาเธอ…ตู้ไปรษณีย์ อย่างที่เคยทำเมื่อนานมาแล้ว

จดหมาย-โปสต์การ์ดอาจถึงปลายทางช้าหน่อย…คงไม่เป็นไร

ก็คิดถึงเธอนี่นา...ตู้ไปรษณีย์

ตู้ไปรษณีย์สีแดงยังอยู่ตรงนั้น