ตั้งแต่คืนวันอาทิตย์แล้วค่ะที่รื้อเสื้อยืดในตู้เสื้อผ้าออกมาดูๆ พับๆ เก็บๆ โละๆ เพราะคุณนายมีประกาศิตว่าถ้าไม่จัดเสื้อยืด เวลาซื้อเข้ามาใหม่ก็จะไม่มีที่เก็บแล้ว (ทั้งที่เราก็ไม่ได้ซื้อบ่อยสักหน่อย คุณนายหนิ)

เพราะฉะนั้นจึงต้องทำตามคำแนะนำ (หรือคำบ่น...หุหุ) ของคุณนายทันที

แล้วก็มาคิดว่า นานเหมือนกันที่ไม่ได้จัดตู้เสื้อผ้าเลย น่าจะเป็นปีๆแล้วล่ะมั้ง

พอได้ฤกษ์จัดตู้เสื้อผ้า ได้เห็นเสื้อยืดที่เคยใส่ ความทรงจำก็ผุดปุดปุดขึ้นมา

เสื้อยืดสีฟ้ามีซิปตรงกลาง...ตัวนี้ซื้อตอนอยู่มหา'ลัยปี 3 ใส่ไปเดินสยามเดินมาบุญครองกับเพื่อนก็ตัวนี้ พอใส่จนเริ่มย้วยก็พับเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า

เสื้อยืดสีขาวพิมพ์ประโยคยาวพรืดเต็มด้านหน้า...จำได้ว่าตัวนี้เป็นตัวที่ชอบใส่มากๆ เพราะเนื้อผ้าเบาสบาย ใส่จนคอย้วยถึงได้เก็บ ทั้งที่ก็ยังอยากจะใส่อยู่

เสื้อยืดสีขาวของ AIIZ สกรีนลายผู้หญิงตาโตยืนพิงคำว่า LOVE...ตัวนี้ใส่ไปเที่ยวพระราชวังบางปะอินกับเพื่อนมัธยมตอนเรียนปี 3 ยังมีรูปเก็บไว้อยู่เลย

เสื้อยืดแขนยาวสีขาว ตรงแขนมีซิป...ซื้อมาในราคา 199 บาท ใส่ซะคุ้ม ใส่ไปสวนพฤกษศาสตร์ที่เชียงใหม่ มีผ้าพันคอ (ดูรูปแล้วเหมือนรัดคอเพราะพันแน่นซะเหลือเกิน หนาวขนาด) เป็นอุปกรณ์ประกอบเสื้อ จำได้ว่าตอนนั้นอากาศที่เชียงใหม่ค่อนข้างหนาว ดีที่ใส่เสื้อแขนยาวตัวนี้ไปเลยค่อยยังชั่ว

เสื้อยืดสีขาวของ BODYGLOVE...ตัวนี้ใส่ไปภูเก็ต ไปนั่งยองอยู่ชายหาดประมาณครึ่งชั่วโมง ดูคนดูฟ้าดูคลื่นไปเรื่อยเปื่อย แล้วก็เสื้อตัวนี้แหละที่ใส่เดินชายหาดวันที่มีพี่สาวคนนึงชิมน้ำทะเล (หาตัวเธอได้ในโอเคเนชั่น ฮ่าๆ)

เสื้อยืดสีเทายี่ห้อข้างบน...ใส่ไปทำบัตรประชาชนครั้งที่ 2 เสร็จจากการทำบัตรก็รีบเข้าไปประชุมงานกิจกรรมที่มหา'ลัย

เสื้อยืดสีชมพู...เอาไว้ใส่ตอนออกไปใกล้ๆบ้าน ไปตลาด ไปบ้านเพื่อนที่อยู่ใกล้ๆ

เสื้อยืดแขนยาวสีน้ำเงิน...โห ตัวนี้คุณนายซื้อให้ตั้งแต่เรียนมัธยม ออกแนวให้ความอบอุ่นกับร่างกาย ผ่านการใช้งานมานับสิบปีจนคุ้มค่ากับคุณภาพเสื้อและราคา

เสื้อยืดสีเทาของวอร์เนอร์บราเธอร์...ตัวนี้คุณนายซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด ตอนอายุเท่าไหร่ก็จำไม่ได้แล้ว เหะๆ ใส่ขึ้นดอยที่เชียงราย คลุกฝุ่นมากตอนนั้น มีรูปที่ใส่เสื้อตัวนี้ยืนอยู่ท่ามกลางต้นชาบนดอย สดชื่นเชียว (หมายถึงต้นชาเขียวๆนะ ส่วนคนหน้าตาจะเหนื่อยๆ ฮ่าๆ)

ฯลฯ

ยิ่งจัดเสื้อก็ยิ่งเยอะ ความทรงจำก็ค่อยกลับคืนมา

หลายตัวที่ไม่อยากโละเพราะใส่หลายครั้งมาก แต่ก็ต้องโละ ไม่งั้นเก็บไว้ก็รก

แต่หลายตัวที่ไม่อยากโละก็ไม่โละ เพราะคุณค่าทางใจสูง ทำใจไม่ได้ถ้าไม่ได้เห็นอีก (เว่อร์เนอะ) อย่างงี้ก็เก็บไว้ให้รกต่อไป

แล้วก็ซื้อเสื้อยืดเข้ามาใหม่...ใส่แล้วเพื่อให้เป็นความทรงจำข้างหน้าต่อไป