คืนที่ค่อนไปทางดึกดื่น...หญิงสาว  7 คนและชายหนุ่มอีก 1 นั่งเอกเขนกอยู่บนโซฟานุ่มสบายในร้านขายเครื่องดื่มแห่งหนึ่งที่ซุกซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบของซอยคอนแวนต์

   ที่อวลอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นเป็นเสียงหัวเราะและบทสนทนาน่ารื่นรมย์...อาจไม่จำเป็นต้องพบหน้าค่าตากันมาก่อน เพียงแค่ "มิตรภาพ" ก็ทำให้ความผ่อนคลายเข้ามาแทนที่ความเกร็งที่มีตั้งแต่แรก

   "เฮ๊ย เล่นเกมกันเหอะ" จู่ๆ พี่สาวคนหนึ่งก็ชักชวนให้เล่นเกม จะด้วยกลัวทุกคนเกิดอาการง่วงหรือยังไงก็ยังไม่แน่ใจ แต่หญิง 7 ชาย 1 ก็พากันลงมติเห็นชอบ

   เราเล่นเกมทายชื่อกันในคืนนั้น

   ไล่ตั้งแต่ทายชื่อยี่ห้อรถ ทายชื่อยี่ห้อเหล้าเบียร์ ทายชื่อหนังหรือละครที่สร้างมาจากหนังสือ ทายชื่อคนดังระดับโลกที่พูดชื่อขึ้นมาแล้วทุกคนต้องร้องอ๋อ (หรือจะร้องอี๊ก็ไม่มีใครว่า ขอให้ทายมาเถอะ)

   "เอ่อ...จำกัดกันนิดนึงดีมั้ย เอาเป็นคนดังที่ตายไปแล้วดีรึเปล่า" ใครบางคนบอก

   แล้วเราก็เริ่มต้นกันใหม่ ทีนี้มาเป็นคอมโบ้เซ็ต - ชื่อของประธานาธิบดีสหรัฐ นักปฏิวัติโซเวียต นักเขียนโซเวียต นักประพันธ์เพลง นักวิทยาศาสตร์ บลา บลา บลา

   จนรู้สึกว่าหมดมุขแล้ว "เจ๊" ก็ไอเดียบรรเจิดชวนเล่นเกมน้อยหน่า

   "อะไรนะเจ๊ เกมน้อยหน่า"

   "ก็นี่ไง....." แล้วเจ๊ก็อธิบาย

  สมมติเล่นสูตรคูณแม่ 3 ก็ พูดเลข 1 เลข 2 พอถึงเลข 3 ก็พูด "น้อยหน่า" ต่อจากนั้นก็พูดเลข 4 เลข 5 พอถึงเลข 6 ก็พูด "น้อยหน่า" คือถ้าท่องแม่นั้นแล้วหารลงตัว ตัวที่หารลงตัวก็ให้พูดว่า "น้อยหน่า" หรือถ้าหากมีตัวเลขที่เป็นสูตรคูณของแม่นั้นอยู่ ก็ต้องพูด "น้อยหน่า"

   "โหย...เจ๊ นี่มันเกมอะไรเนี่ย" หลายคนทำหน้างง ไม่เชื่อว่าโลกนี้จะมีคนคิดเกมอย่างงี้ได้

  "สาบานได้ ในชีวิตไม่เคยเล่นเกมอะไรยากขนาดนี้เล้ย" ฉันคิด

   "เออ ลองเล่นดูน่า" เจ๊คะยั้นคะยอ

   "เอ้า เล่นก็เล่น" มองหน้ากันแล้ว ถ้าครั้งหนึ่งในชีวิตเล่นเกมสุดติ่งอย่างเกมน้อยหน่าได้ เกมไหนก็เล่นได้แล้ว (วุ้ย)

   "เอาเป็นสูตรคูณแม่ 4 นะ" เจ๊บอก

   แล้วก็เริ่มเล่นวนไป...

   1 - 2 - 3 น้อยหน่า! - 5 - 6 - 7 -น้อยหน่า! - 9 - 10 - 11 - 12... "เฮ้ย! ทำไมไม่พูดน้อยหน่า"

   "ง่ะ...ลืม" ฉันสารภาพ เรียกเสียงฮาครืน

   แล้วก็เล่นเกมน้อยหน่าเวอร์ชั่นสูตรคูณแม่ 5

   1 - 2 - 3 - 4 - น้อยหน่า! - 6 - 7 - 8 - 9 - น้อยหน่า! - ... 46 - 47 - 48 - 49 -น้อยหน่า! - 51 ..."ผิดแล้วๆ" เสียงเจ๊ดังขึ้นราวกับผู้มีชัย

   "อ่าว ทำไมล่ะเจ๊" ฉันถาม

   "ก็บอกแล้วไง ถ้ามันมีเลขของสูตรคูณตัวนั้นอยู่ด้วยก็ต้องพูดว่าน้อยหน่า ทีนี้ก็พูดไปเหอะ ตั้งแต่ 51-60 น่ะ" แล้วเจ๊ก็ระเบิดเสียงหัวเราะสะใจ

   คืนนั้นจบลงด้วยความมั่วในการเล่นเกมน้อยหน่าของแต่ละคน

   เหมือนจะเล่นง่าย แต่เอาเข้าจริงต้องอาศัยสมาธิและปัญญาไม่แพ้เกมอื่นเลยนะเนี่ย...

  จะจำไว้ เชอะ...เกมน้อยหน่า!!