แฮ่ม!!

กลัวจะไม่มีใครจำได้ว่าวันพรุ่งนี้ - 15 มีนาคม 2551 เป็นวันเกิดบล็อกของเดลิโกโก้ เลยเขียนเอ็นทรี่ขึ้นมาซะเลย ฮ่าๆ

ไม่น่าเชื่อเลยนะคะว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้ อะไรเนี่ย 1 ปีแล้วเหรอ

แรกเข้าบางโอเคก็รู้สึกแปลกๆนิดหน่อย เพราะไม่เคยเขียนบล็อกมาก่อน แล้วก็ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร

เรื่องการเมืองก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง ขืนเขียนไปจะมึนหัวเอาซะเปล่าๆทั้งคนเขียนและคนอ่าน

เขียนเรื่องมีสาระหรือเรื่องวิชาการก็ดูจะไม่ใช่แนว ถ้าเป็นวิชาขาดๆเกินๆก็พอไหวอยู่

สรุป...เขียนเรื่องไร้สาระดูจะเหมาะกับเดลิโกโก้เป็นที่สุด

บางวันนึกถึงคุณนาย ก็เอาเรื่องคุณนายมาเมาธ์

บางวันนึกถึงสถานที่ที่เคยไปทิ้งรอยทางเอาไว้ ก็หยิบมาเขียนถึงซะหน่อย และ...ไม่เคยมีที่ไหนที่ไม่ประทับใจ เพราะทุกที่เปิดมุมมองของเดลิโกโก้ให้กว้างขึ้น

บางวันก็นึกถึงสองข้างทาง อะ...เขียน

หรือบางวันนึกถึงหนังสือที่เคยหยิบอ่าน มีทั้งที่ซื้อเองและจิ๊กคนอื่นมา อ่านแล้วซาบซึ้งตรึงใจ มีความสุข หัวเราะ กระทั่งบางครั้งร้องไห้ ก็เอามาเล่าสู่กันฟัง

บางวันหมดมุขไม่มีไอเดียจะเขียนเรื่องอะไรเท่าไหร่ ก็ออกท่องไปในยุทธจักร แวะเข้าบ้านนั้นออกบ้านนี้ บ้างสนทนากัยเจ้าบ้าน บ้างเลือกที่จะขอเข้าไปเยือนและออกมาอย่างเงียบๆ

ในโอกาสครบรอบ 1 ปีของบ้านเดลิโกโก้ ขอขอบคุณทุกท่านที่มาเยี่ยมเยียน น้ำจิตน้ำใจของทุกผู้ทุกนามจะอยู่ในใจของเดลิโกโก้เสมอ (อูว...เอาเข้าไปฉัน)

และเดลิโกโก้จะ คีพ โกอิ้ง ออน - เขียนเรื่องไร้สาระมาให้ได้อ่านกันต่อไปนะเจ้าคะ