Voice

วันเสาร์ที่ 26 กรกฎาคม 2551

deweyfinn
ranking : สมาชิกทั่วไป
email : deweyfinn_2007@yahoo.com
วันที่สร้าง : 2007-05-15
จำนวนเรื่อง : 33
จำนวนผู้ชม : 12825
จำนวนผู้โหวต : 24
ส่ง msg :

Great Albums

Great Tracks

British Invasion

Flower Power

Listening to the Future

Ambient Music

Blogger's Choice

Totally Awesome 80s

Voice

"some records are made to be broken others are made and become a part for life."
Permalink : http://www.oknation.net/blog/deweyfinn

วันเสาร์ ที่ 6 ตุลาคม 2550

The Beatles กับผู้เขียนบทความดนตรีในประเทศไทย

Posted by deweyfinn , ผู้อ่าน : 311 , 20:39:02 น. | หมวดหมู่ : Blogger's Choice

พิมพ์หน้านี้

ผู้เขียนเป็นเด็กยุค 80 โตมากับเพลงไทยและเพลงฝรั่งในยุคนั้น แต่ก็มีสี่เต่าทองเป็นไอดอล ตลอดกาลมาจนถึงทุกวันนี้ มนุษย์เราสืบทอดวัฒนธรรมทางดนตรีที่บันทึกไว้ในซอฟท์แวร์ รูปแบบต่าง ๆ กันตามยุคสมัย ตั้งแต่ แผ่นไวนีล เทปคาสเซทท์ ซีดี จนถึงยุค เอ็มพีสาม ตัวอักษรที่บันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ก็เป็นอีกช่องทางหนึ่งในการส่งผ่านเนื้อหา ความคิด จากคน รุ่นหนึ่งมาสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ทำให้ในปัจจุบัน สี่เต่าทอง ยังเป็นวงดนตรีที่อยู่ในใจของคนทุก ๆ รุ่น สืบต่อกันมา ผู้เขียนเชื่อว่าเด็กยุคหลังมิลลิเนียมทั่วโลกก็ยังเป็นแฟนเต่าทองอยู่จำนวนไม่น้อย ถึงแม้สัดส่วนแฟนที่เกิดขึ้นใหม่จะน้อยกว่าเด็กในยุค 80 และ 90 (ไม่มีตัวเลขมาสนับสนุนเป็น ความรู้สึกส่วนตัว) ผู้เขียนเป็นคนหนึ่งในอีกหลาย ๆ คนในประเทศนี้ที่เริ่มรู้จักและชอบสี่เต่าทองจากหนังการ์ตูนที่ ฉายทางโทรทัศน์ในบ้านเรา เพลงบับเบิ้ลกัมในยุคแรกอย่าง I Want To Hold Your Hand, She Loves You และ Can’t Buy Me Love ที่ใช้ประกอบหนังการ์ตูนทำให้ผู้เขียนคุ้นเคยกับ ท่วงทำนองและ คอรัส Yeh Yeh Yeh ! ตั้งแต่เด็ก แต่ในตอนนั้นก็ไม่ได้รู้จักชื่อเพลง เพียงแต่ ทราบว่าสี่เต่าทองมีตัวตนจริง ๆ เพราะเห็นแผ่นเสียงสี่เต่าทองของคุณพ่อสี่แผ่นอยู่ในชั้นวาง ผู้เขียนเริ่มฟังดนตรีอย่างจริงจัง (จริงจังคือซื้อเทปและนิตยสารดนตรีมาอ่าน) เป็นจุดเริ่มในการ ทำความรู้จักกับสี่เต่าทองในเชิงลึก ตอนอยู่มัธยมสามทางไนท์สปอตได้นำวง The Bootleg Beatles มาแสดงที่โรงแรมดุสิตธานี ทางบริษัททำการประชาสัมพันธ์ด้วยการนำคลิ๊ปการแสดง ของสี่เต่าทองออกฉายในรายการ Galaxy of Stars หลังข่าวทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. สี่วันรวด ผู้เขียนอัดวิดีโอเก็บไว้ชมทุกวันและได้เห็น Beatlemania ผ่านการกรีดร้องของผู้ชมในขณะที่ สี่เต่าทองกำลังแสดงสด ได้ชมแล้วรับรู้ได้ถึงความยิ่งใหญ่ของวงดนตรีวงนี้จริง ๆ ในช่วงเวลานั้น นิตยสารสตาร์พิคส์กำลังลงบทความรำลึกถึงสี่เต่าทองเป็นตอน ๆ ไป ทำให้ผู้เขียนได้อ่านเรื่องราว ความเป็นมาของวง ซื้อเทปผีรวมเพลงของสี่เต่าทองมาฟัง เรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นแรก ๆ ผู้จุดประกายให้ผู้เขียนฟังเพลงทุกเพลงของสี่เต่าทองแบบวิเคราะห์ คือ พัณณาศิส ศิลาพันธ์ เจ้าของคอลัมน์ "เรื่องเหล่านี้คือตำนาน" ในนิตยสารสตาร์พิคส์ โดยใช้นามปากกา "สราพัณ" ในการเขียน คอลัมน์นี้เขียนถึงแผ่นเสียงต่าง ๆ ตามการจัดอันดับ The 100 Best Albums Of The Last Twenty Years ของนิตยสาร Rolling Stone ฉบับที่ 507 ประจำปี 1987 สี่เต่าทองมี ผลงานติดอันดับอยู่ทั้งหมด 3 ชุดคือ Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (อันดับที่ 1), The Beatles (อันดับที่ 9) และ Abbey Road (อันดับที่ 17) พัณณาศิสใช้ข้อมูลจากการค้นคว้า ส่วนตัวและแสดงความเห็นถึงแผ่นทั้งสามแผ่นของสี่เต่าทองอย่างเข้มข้น ประกอบกับในช่วงนั้น (1987) ทางอีเอ็มไอได้รีอิสชูงานของสี่เต่าทองทุกชุดในรูปแบบของซีดีและเทป ทำให้ผู้เขียนฟัง ไปอ่านไปอย่างบ้าคลั่ง งานเขียนของพัณณาศิสเปิดโลกทัศน์ในการฟังให้ผู้เขียนและหลาย ๆ คน ในรุ่นเดียวกัน ให้รู้จักคำว่าอัลบั้มดนตรีที่ดีเป็นอย่างไร อะไรคือคอนเซ็พท์ที่ศิลปินต้องการสื่อสาร การเรียงเพลงในไซด์เอและบีของอัลบั้มชั้นยอดเขาวางอารมณ์เพลงไว้อย่างไร การทำความรู้จักกับงานของศิลปินอย่างเข้าถึงแก่นโดยไม่ควรเริ่มฟังจากงานประเภท Greatest Hits หรือ Best Of ผู้เขียนบทความท่านนี้เป็น mentor คนแรกของผู้เขียนในการฟังดนตรีแบบวิเคราะห์เจาะลึกจริง ๆ พัณณาศิส ให้แง่มุมในการฟังดนตรีของเต่าทองไว้ได้อย่างแหลมคม เช่น "งานของพวกเขามีรูโหว่แทบทุกชุด แต่จุดกลบส่วนเสียก็คือ งานทุกชุดของพวกเขามีส่วนดี มากกว่าส่วนไม่ดีมากเหลือเกิน" "ดนตรีในชุดนี้ (Abbey Road) คือหลักฐานที่ยืนยันได้ว่าดนตรีทุกแนวพัฒนาได้ แม้กระทั่งดนตรี บับเบิ้ลกัมหรือการประสพความสำเร็จในการสร้างจ่าเป็ปเปอร์ ก็สามารถที่จะสานต่อขึ้นมาได้.... เต่าทองจึงกลายเป็นสถาปนิกอัจฉริยะทางดนตรีที่ไม่เคยสานต่องานที่ตนทำให้สำเร็จเลยสักชุด" การแสดงทัศนคติแบบนี้แทบหาอ่านไม่ได้ในบรรดาผู้เขียนบทความดนตรีในยุคหลัง สมบูรณ์ งามสุริยโรจน์ กับบทความ "30 ปี Beatles" คือ ส่วนที่เข้ามาเติมเต็มงานเขียนของ พัณณาศิสให้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น ในตอนนั้นผู้เขียนแทบอยากจะให้สตาร์พิคส์ออกเป็นรายสัปดาห์ ให้รู้แล้วรู้รอดเพราะถ้าไม่ได้อ่านเหมือนจะลงแดงตาย สมบูรณ์เขียนถึงเต่าทองตั้งแต่ บทที่ 1 Please Please Me จนถึง บทที่ 13 Afterwards (งานเดี่ยวของสมาชิกเต่าทองหลังเลิกวง) เป็น งานเขียนที่มหัศจรรย์จริง ๆ สำหรับในช่วงเวลาที่บทความชุดนี้ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสตาร์พิคส์ ในช่วงระหว่างปี 1993-94 ความยอดเยี่ยมของบทความอยู่ที่ข้อมูลที่นำเสนอและแสดงทัศนคติส่วนตัวทำให้อ่านแล้วผู้เขียนไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นผลงานการเรียบเรียงโดยคนไทย ผู้เขียนชอบที่บทความนี้สร้างสมมติฐานให้ผู้อ่านเข้าใจถึงบริบทในการเข้าถึงงานของแต่ละชุด เช่นในบทที่ 8 ตอนที่ 1 เขียนถึง Sgt. Pepper’s มีข้อแนะนำดังนี้ 1) ทำการบ้านโดยหาอัลบั้มของ Beatles แผ่นใดแผ่นหนึ่งก่อนชุด Sgt. Pepper มานั่งฟังพร้อม ดูหน้าปก และอ่านบทความ 30 ปี Beatles ที่เกี่ยวข้องกับอัลบั้มชุดนั้นประกอบ 2) ท่านต้องพยายามเข้าใจว่าขณะนี้ท่านกำลังอยู่ในช่วงปี 1966 คาบเกี่ยวปี 1967 3) ตลาดแผ่นเสียง (โดยเฉพาะในอเมริกา) ในยุคนั้นเป็นแผ่นซิงเกิ้ลมากกว่าแผ่นอัลบั้ม แผ่นอัลบั้มถูกมองว่าเป็นวิธีหากินของบริษัทแผ่นเสียงที่แค่เอาเพลงอะไรก็ได้ยัด ๆ เข้าไปกับแผ่น ซิงเกิ้ลแล้วนำออกขาย 4) คู่แข่งที่คู่ควรกับ Beatles ในยุคนั้นคือ The Rolling Stones ต้นปี 1966 หินกลิ้งพึ่งค้นพบ แนวทางของตนเองกับอัลบั้มที่ดีมาก ๆ ชุดหนึ่ง "Aftermath" ส่วน Cream และ Jimi Hendrix กำลังอยู่ในระยะฟักตัวเพื่อรอทะยานขึ้นสู่ทำเนียบเจ้ายุทธจักรในปี 1967 5) เทคโนโลยีและเครื่องไม้เครื่องมือในห้องอัดเสียงมีขีดความสามารถที่ค่อนข้างจำกัด ขึ้นอยู่กับ ว่าใครมี creative thinking มากน้อยแค่ไหนในการแสวงประโยชน์สุงสุดจากของเดิมเท่าที่มีอยู่ ทั้งห้าข้อคือตัวอย่างของบทความที่ได้ทำให้ผู้เขียนกระโจนเข้าสู่ตัวอักษรและฟังเสียงดนตรีได้ เข้าใจบริบทที่รายล้อมตัวงานอัลบั้มนี้ได้อย่างลึกซึ้งขึ้น ถูกต้องว่านี่ไม่ใช่เงื่อนไขข้อสำคัญในการ ฟังงานดนตรีชิ้นหนึ่งให้ได้ความสุขหรือความเพลิดเพลิน โดยจะต้องมานั่งตรวจสอบว่างานเพลง แต่ละชุดออกในปีใด เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านั้น ผลตกกระทบของงานชิ้นนั้นที่มีต่อวงการดนตรีเป็น อย่างไร แต่แนวคิดสำคัญที่บทความนี้ได้สอนผู้เขียนก็คือ ถ้าเรารักจะฟังดนตรีชุดใดชุดหนึ่งของ ศิลปินคนใดคนหนึ่งแบบเข้าถึงแก่นแล้ว เราจะต้องหมกมุ่น ทุ่มเท กับงานดนตรีชิ้นนั้นในทุกแง่ ทุกมุมให้มากที่สุด ธันวาคม 2004 เป็นระยะเวลาสิบปีหลังจากบทความ 30 ปี Beatles นิตยสารสตาร์พิคส์ ฉบับมิวสิค เอดิชั่น ได้โหมโรงสัมภาษณ์ Winston 'O Boogie เพื่อเตรียมเปิดคอลัมน์ Beatlemania Revisited อ่านดูจากบทสัมภาษณ์ทำให้ผู้เขียนทราบได้ว่า Winston 'O Boogie เป็นคนรุ่น ๆ เดียว กันกับผู้เขียนและมีศักยภาพที่จะสร้างบทความในระดับเดียวกันกับผู้เขียนบทความสองท่านที่ได้ เขียนถึงไป แต่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นคอลัมน์นี้จึงขาดความต่อเนื่องและมีผู้เขียนท่านอื่นสลับมา เขียน สุดท้ายคอลัมน์นี้ก็ได้ปิดตัวเองไป และในเวลาต่อมาสองสามปี สตาร์พิคส์ มิวสิคเอดิชั่น ก็ปิดตัวเองตามไปด้วย ผู้เขียนได้มาอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ของสี่เต่าทองโดย Winston 'O Boogie อีกครั้งในนาม winston ในบล็อก "a day in the life" และก็ไม่ผิดหวังในคุณภาพของงานเขียน แต่ความประทับใจนั้นแน่นอนว่าเป็นรองสองท่านเดิม ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ก็คือ ผู้เขียนได้ถึงขั้นพีคทางอารมณ์ไปกับบทความของ พัณณาศิส และ สมบูรณ์ ไปแล้ว ด้วยเงื่อนไขของวัยและเวลาที่อ่านในตอนนั้นมันลงตัวสมบูรณ์แบบในตัวมันเองแล้ว ในมุมกลับกันถ้าบทความในทุกเอนทรีเกี่ยวกับสี่เต่าทองของวินส์ตันไปอยู่ในช่วงเวลานั้นแทน ผู้เขียนก็มั่นใจว่างานเขียนของวินส์ตันจะสร้างความประทับใจในระดับเดียวกันหรืออาจจะมากกว่า เมื่อมองในเชิงคุณภาพด้วย เด็กรุ่นใหม่ที่รักในการฟังและอ่านเรื่องดนตรีจะต้องมีความประทับใจในงานเขียนเรื่องสี่เต่าทองของวินส์ตันเหมือนกับผู้เขียนที่ได้ประทับใจในงานเขียนของ พัณณาศิส และ สมบูรณ์ มาแล้วในอดีต winston You’re "first among equals".

ผู้เขียนเป็นเด็กยุค 80 โตมากับเพลงไทยและเพลงฝรั่งในยุคนั้น แต่ก็มีสี่เต่าทองเป็นไอดอล
ตลอดกาลมาจนถึงทุกวันนี้ มนุษย์เราสืบทอดวัฒนธรรมทางดนตรีที่บันทึกไว้ในซอฟท์แวร์
รูปแบบต่าง ๆ กันตามยุคสมัย ตั้งแต่ แผ่นไวนีล เทปคาสเซทท์ ซีดี จนถึงยุค เอ็มพีสาม
ตัวอักษรที่บันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ก็เป็นอีกช่องทางหนึ่งในการส่งผ่านเนื้อหา ความคิด จากคน
รุ่นหนึ่งมาสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ทำให้ในปัจจุบัน สี่เต่าทอง ยังเป็นวงดนตรีที่อยู่ในใจของคนทุก ๆ รุ่น
สืบต่อกันมา ผู้เขียนเชื่อว่าเด็กยุคหลังมิลลิเนียมทั่วโลกก็ยังเป็นแฟนเต่าทองอยู่จำนวนไม่น้อย
ถึงแม้สัดส่วนแฟนที่เกิดขึ้นใหม่จะน้อยกว่าเด็กในยุค 80 และ 90 (ไม่มีตัวเลขมาสนับสนุนเป็น
ความรู้สึกส่วนตัว)

ผู้เขียนเป็นคนหนึ่งในอีกหลาย ๆ คนในประเทศนี้ที่เริ่มรู้จักและชอบสี่เต่าทองจากหนังการ์ตูนที่
ฉายทางโทรทัศน์ในบ้านเรา เพลงบับเบิ้ลกัมในยุคแรกอย่าง I Want To Hold Your Hand,
She Loves You และ Can’t Buy Me Love ที่ใช้ประกอบหนังการ์ตูนทำให้ผู้เขียนคุ้นเคยกับ
ท่วงทำนองและ คอรัส Yeh Yeh Yeh ! ตั้งแต่เด็ก แต่ในตอนนั้นก็ไม่ได้รู้จักชื่อเพลง เพียงแต่
ทราบว่าสี่เต่าทองมีตัวตนจริง ๆ เพราะเห็นแผ่นเสียงสี่เต่าทองของคุณพ่อสี่แผ่นอยู่ในชั้นวาง

ผู้เขียนเริ่มฟังดนตรีอย่างจริงจัง (จริงจังคือซื้อเทปและนิตยสารดนตรีมาอ่าน) เป็นจุดเริ่มในการ
ทำความรู้จักกับสี่เต่าทองในเชิงลึก ตอนอยู่มัธยมสามทางไนท์สปอตได้นำวง The Bootleg
Beatles มาแสดงที่โรงแรมดุสิตธานี ทางบริษัททำการประชาสัมพันธ์ด้วยการนำคลิ๊ปการแสดง
ของสี่เต่าทองออกฉายในรายการ Galaxy of Stars หลังข่าวทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. สี่วันรวด
ผู้เขียนอัดวิดีโอเก็บไว้ชมทุกวันและได้เห็น Beatlemania ผ่านการกรีดร้องของผู้ชมในขณะที่
สี่เต่าทองกำลังแสดงสด ได้ชมแล้วรับรู้ได้ถึงความยิ่งใหญ่ของวงดนตรีวงนี้จริง ๆ ในช่วงเวลานั้น
นิตยสารสตาร์พิคส์กำลังลงบทความรำลึกถึงสี่เต่าทองเป็นตอน ๆ ไป ทำให้ผู้เขียนได้อ่านเรื่องราว
ความเป็นมาของวง ซื้อเทปผีรวมเพลงของสี่เต่าทองมาฟัง เรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นแรก ๆ

ผู้จุดประกายให้ผู้เขียนฟังเพลงทุกเพลงของสี่เต่าทองแบบวิเคราะห์ คือ พัณณาศิส ศิลาพันธ์
เจ้าของคอลัมน์ "เรื่องเหล่านี้คือตำนาน" ในนิตยสารสตาร์พิคส์ โดยใช้นามปากกา "สราพัณ"
ในการเขียน คอลัมน์นี้เขียนถึงแผ่นเสียงต่าง ๆ ตามการจัดอันดับ The 100 Best Albums Of
The Last Twenty Years ของนิตยสาร Rolling Stone ฉบับที่ 507 ประจำปี 1987 สี่เต่าทองมี
ผลงานติดอันดับอยู่ทั้งหมด 3 ชุดคือ Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (อันดับที่ 1),
The Beatles (อันดับที่ 9) และ Abbey Road (อันดับที่ 17) พัณณาศิสใช้ข้อมูลจากการค้นคว้า
ส่วนตัวและแสดงความเห็นถึงแผ่นทั้งสามแผ่นของสี่เต่าทองอย่างเข้มข้น ประกอบกับในช่วงนั้น
(1987) ทางอีเอ็มไอได้รีอิสชูงานของสี่เต่าทองทุกชุดในรูปแบบของซีดีและเทป ทำให้ผู้เขียนฟัง
ไปอ่านไปอย่างบ้าคลั่ง งานเขียนของพัณณาศิสเปิดโลกทัศน์ในการฟังให้ผู้เขียนและหลาย ๆ คน
ในรุ่นเดียวกัน ให้รู้จักคำว่าอัลบั้มดนตรีที่ดีเป็นอย่างไร อะไรคือคอนเซ็พท์ที่ศิลปินต้องการสื่อสาร การเรียงเพลงในไซด์เอและบีของอัลบั้มชั้นยอดเขาวางอารมณ์เพลงไว้อย่างไร การทำความรู้จักกับงานของศิลปินอย่างเข้าถึงแก่นโดยไม่ควรเริ่มฟังจากงานประเภท Greatest Hits หรือ Best Of ผู้เขียนบทความท่านนี้เป็น mentor คนแรกของผู้เขียนในการฟังดนตรีแบบวิเคราะห์เจาะลึกจริง ๆ พัณณาศิส ให้แง่มุมในการฟังดนตรีของเต่าทองไว้ได้อย่างแหลมคม เช่น

"งานของพวกเขามีรูโหว่แทบทุกชุด แต่จุดกลบส่วนเสียก็คือ งานทุกชุดของพวกเขามีส่วนดี
มากกว่าส่วนไม่ดีมากเหลือเกิน"

"ดนตรีในชุดนี้ (Abbey Road) คือหลักฐานที่ยืนยันได้ว่าดนตรีทุกแนวพัฒนาได้ แม้กระทั่งดนตรี
บับเบิ้ลกัมหรือการประสพความสำเร็จในการสร้างจ่าเป็ปเปอร์ ก็สามารถที่จะสานต่อขึ้นมาได้....
เต่าทองจึงกลายเป็นสถาปนิกอัจฉริยะทางดนตรีที่ไม่เคยสานต่องานที่ตนทำให้สำเร็จเลยสักชุด"

การแสดงทัศนคติแบบนี้แทบหาอ่านไม่ได้ในบรรดาผู้เขียนบทความดนตรีในยุคหลัง

สมบูรณ์ งามสุริยโรจน์ กับบทความ "30 ปี Beatles" คือ ส่วนที่เข้ามาเติมเต็มงานเขียนของ
พัณณาศิสให้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น ในตอนนั้นผู้เขียนแทบอยากจะให้สตาร์พิคส์ออกเป็นรายสัปดาห์
ให้รู้แล้วรู้รอดเพราะถ้าไม่ได้อ่านเหมือนจะลงแดงตาย สมบูรณ์เขียนถึงเต่าทองตั้งแต่ บทที่ 1
Please Please Me จนถึง บทที่ 13 Afterwards (งานเดี่ยวของสมาชิกเต่าทองหลังเลิกวง) เป็น
งานเขียนที่มหัศจรรย์จริง ๆ สำหรับในช่วงเวลาที่บทความชุดนี้ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารสตาร์พิคส์ ในช่วงระหว่างปี 1993-94 ความยอดเยี่ยมของบทความอยู่ที่ข้อมูลที่นำเสนอและแสดงทัศนคติส่วนตัวทำให้อ่านแล้วผู้เขียนไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นผลงานการเรียบเรียงโดยคนไทย ผู้เขียนชอบที่บทความนี้สร้างสมมติฐานให้ผู้อ่านเข้าใจถึงบริบทในการเข้าถึงงานของแต่ละชุด เช่นในบทที่ 8 ตอนที่ 1 เขียนถึง Sgt. Pepper’s มีข้อแนะนำดังนี้

1) ทำการบ้านโดยหาอัลบั้มของ Beatles แผ่นใดแผ่นหนึ่งก่อนชุด Sgt. Pepper มานั่งฟังพร้อม
ดูหน้าปก และอ่านบทความ 30 ปี Beatles ที่เกี่ยวข้องกับอัลบั้มชุดนั้นประกอบ
2) ท่านต้องพยายามเข้าใจว่าขณะนี้ท่านกำลังอยู่ในช่วงปี 1966 คาบเกี่ยวปี 1967
3) ตลาดแผ่นเสียง (โดยเฉพาะในอเมริกา) ในยุคนั้นเป็นแผ่นซิงเกิ้ลมากกว่าแผ่นอัลบั้ม แผ่นอัลบั้มถูกมองว่าเป็นวิธีหากินของบริษัทแผ่นเสียงที่แค่เอาเพลงอะไรก็ได้ยัด ๆ เข้าไปกับแผ่น
ซิงเกิ้ลแล้วนำออกขาย
4) คู่แข่งที่คู่ควรกับ Beatles ในยุคนั้นคือ The Rolling Stones ต้นปี 1966 หินกลิ้งพึ่งค้นพบ
แนวทางของตนเองกับอัลบั้มที่ดีมาก ๆ ชุดหนึ่ง "Aftermath" ส่วน Cream และ Jimi Hendrix
กำลังอยู่ในระยะฟักตัวเพื่อรอทะยานขึ้นสู่ทำเนียบเจ้ายุทธจักรในปี 1967
5) เทคโนโลยีและเครื่องไม้เครื่องมือในห้องอัดเสียงมีขีดความสามารถที่ค่อนข้างจำกัด ขึ้นอยู่กับ
ว่าใครมี creative thinking มากน้อยแค่ไหนในการแสวงประโยชน์สุงสุดจากของเดิมเท่าที่มีอยู่

ทั้งห้าข้อคือตัวอย่างของบทความที่ได้ทำให้ผู้เขียนกระโจนเข้าสู่ตัวอักษรและฟังเสียงดนตรีได้
เข้าใจบริบทที่รายล้อมตัวงานอัลบั้มนี้ได้อย่างลึกซึ้งขึ้น ถูกต้องว่านี่ไม่ใช่เงื่อนไขข้อสำคัญในการ
ฟังงานดนตรีชิ้นหนึ่งให้ได้ความสุขหรือความเพลิดเพลิน โดยจะต้องมานั่งตรวจสอบว่างานเพลง
แต่ละชุดออกในปีใด เกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านั้น ผลตกกระทบของงานชิ้นนั้นที่มีต่อวงการดนตรีเป็น
อย่างไร แต่แนวคิดสำคัญที่บทความนี้ได้สอนผู้เขียนก็คือ ถ้าเรารักจะฟังดนตรีชุดใดชุดหนึ่งของ
ศิลปินคนใดคนหนึ่งแบบเข้าถึงแก่นแล้ว เราจะต้องหมกมุ่น ทุ่มเท กับงานดนตรีชิ้นนั้นในทุกแง่
ทุกมุมให้มากที่สุด

ธันวาคม 2004 เป็นระยะเวลาสิบปีหลังจากบทความ 30 ปี Beatles นิตยสารสตาร์พิคส์ ฉบับมิวสิค
เอดิชั่น ได้โหมโรงสัมภาษณ์ Winston 'O Boogie เพื่อเตรียมเปิดคอลัมน์ Beatlemania
Revisited อ่านดูจากบทสัมภาษณ์ทำให้ผู้เขียนทราบได้ว่า Winston 'O Boogie เป็นคนรุ่น ๆ เดียว
กันกับผู้เขียนและมีศักยภาพที่จะสร้างบทความในระดับเดียวกันกับผู้เขียนบทความสองท่านที่ได้
เขียนถึงไป แต่ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นคอลัมน์นี้จึงขาดความต่อเนื่องและมีผู้เขียนท่านอื่นสลับมา
เขียน สุดท้ายคอลัมน์นี้ก็ได้ปิดตัวเองไป และในเวลาต่อมาสองสามปี สตาร์พิคส์ มิวสิคเอดิชั่น
ก็ปิดตัวเองตามไปด้วย

ผู้เขียนได้มาอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ของสี่เต่าทองโดย Winston 'O Boogie อีกครั้งในนาม winston
ในบล็อก "a day in the life" และก็ไม่ผิดหวังในคุณภาพของงานเขียน แต่ความประทับใจนั้นแน่นอนว่าเป็นรองสองท่านเดิม ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ก็คือ ผู้เขียนได้ถึงขั้นพีคทางอารมณ์ไปกับบทความของ พัณณาศิส และ สมบูรณ์ ไปแล้ว ด้วยเงื่อนไขของวัยและเวลาที่อ่านในตอนนั้นมันลงตัวสมบูรณ์แบบในตัวมันเองแล้ว

ในมุมกลับกันถ้าบทความในทุกเอนทรีเกี่ยวกับสี่เต่าทองของวินส์ตันไปอยู่ในช่วงเวลานั้นแทน
ผู้เขียนก็มั่นใจว่างานเขียนของวินส์ตันจะสร้างความประทับใจในระดับเดียวกันหรืออาจจะมากกว่า
เมื่อมองในเชิงคุณภาพด้วย เด็กรุ่นใหม่ที่รักในการฟังและอ่านเรื่องดนตรีจะต้องมีความประทับใจในงานเขียนเรื่องสี่เต่าทองของวินส์ตันเหมือนกับผู้เขียนที่ได้ประทับใจในงานเขียนของ พัณณาศิส และ สมบูรณ์ มาแล้วในอดีต

winston
You’re "first among equals".

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5
winston วันที่ : 07/10/2007 เวลา : 06.17 น.
http://www.oknation.net/blog/adayinthelife
You are what you love

ผมกับพี่สมบูรณ์จะรียูเนียนกันอีกครั้งเร็วๆนี้กับโครงการพันปี....ไตรภาคThe Beatles Triology

ความคิดเห็นที่ 4
TheQueenofNostalgia วันที่ : 07/10/2007 เวลา : 02.39 น.
http://www.oknation.net/blog/saisoi
Frankly my dear, I don't give a damn.

แต่หนูก็ทำความรู้จักกับหลายศิลปินด้วยรวมฮิตนะ
ถือเป็น First introduction
แล้วค่อยดูว่าถูกฉโลกกันมั้ย
ส่วนมากเป็นป๊อบๆ

เช่น Barry White / Marvin Gaye หนูไม่มีอัลบั้มจริงเลย Bob Marley ก็ด้วย แต่รวมฮิตเค้ามีตั้งหลายสิบเพลงแน่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
pookcl วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 21.42 น.
http://www.oknation.net/blog/pookcl
Why am I feeling so strange

โอ้ว...แทบไม่เชื่อสายตาเมื่อเห็นว่าดิวอี้อัพแล้ว
ยู้ฮู...เจ๊คิดถึงจัง ตัวเอ๊ง...ซำบายดีบ่...ฮ่าๆ
จุ๊บๆ จ้า

โหวตต้อนรับการกลับมาซะเลย+1

ความคิดเห็นที่ 2
artemis-tai วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 20.53 น.
http://www.oknation.net/blog/artemis-inside

ได้รับความรู้ดีมากๆเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 06/10/2007 เวลา : 20.46 น.
http://www.oknation.net/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อืมมมม

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	ตุลาคม 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31