คุณครับ

ในชีวิตหนึ่งของเราที่เกิดมา สิ่งที่เราอยากได้ หรือควรที่เราจะได้นั้น ได้แก่อะไรบ้างครับ

สำหรับบางคน เขาขอแค่การได้เกิดมามีอวัยวะครบ

ด้วยการมีหนึ่งสมองกับอีกสองมือสองเท้าเพียงเท่านี้ ก็นับว่า เป็นโชคดีสุดๆแล้ว

แต่ไม่ทุกคนหรอกครับ ที่จะมีโชคที่ดีถึงเพียงนั้น

คุณเคยได้ยินชื่อของชายหนุ่มคนนี้หรือเปล่าครับ

"

ถึงกระนั้น เขาก็มองความพิการของตัวเองว่า เป็นแค่

การใช้ชีวิตของชายหนุ่มผู้นี้ น่าสนใจมากครับ

เขาใช้ชีวิตครึ่งท่อนอยู่บนรถเข็น

ทว่าสีหน้า แววตา ไม่มีรอยหม่นแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจที่มีไม่เท่าคนอื่น แม้แต่น้อย

ยิ้มใสๆ ที่ยิ้มได้ทั้งใบหน้า กับทั้งสายตาภายใต้แว่นกลมๆใสๆ

บ่งบอกถึงความเข้มแข็งโดยแท้

ประเทศญี่ปุ่น มีความเป็นชาตินิยมสูง และเป็นสังคมอันหนึ่งอันเดียวกันเหลือเกิน จนบางที อาจยากที่จะยอมรับในความแตกต่าง

แท้จริง การปฏิบัติต่อเขา ไม่จำเป็นต้องดูแลอย่างสงสาร หรือประคองเสียจนทำให้เขารู้สึกด้อยค่า

แค่อำนวยความสะดวกบางอย่างที่เขาขาด ก็เพียงพอแล้ว

โชคดีเหลือเกิน

แม่ส่งเรียนในโรงเรียนของเด็กปกติ ให้เขาได้รู้จักการใช้ชีวิตเหมือนเด็กธรรมดาคนหนึ่งทั่วไป

พ่อแม่เลี้ยงดู

ไม่ให้หนีจากสิ่งต่างๆโดยเอาความพิการเป็นข้ออ้าง

และไม่ให้คิดว่า ความพิการเป็นปมด้อย

ด้วยเหตุนี้

เขาเพียรพยายามและสามารถฝึกฝนที่จะทำสิ่งต่างๆให้ได้ด้วยตัวเอง

พยายามจนเล่นบาสเกตบอลและเบสบอลได้ สามารถไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องพึ่งพาใคร

เขียนหนังสือได้ ใช้คอมพิวเตอร์เป็น และที่สำคัญ เขาร่ำเรียนจบปริญญาตรีโดยไม่ต้องใช้อภิสิทธิ์ใดๆ

พอเรียนจบ ก็มาทำงานเป็นผู้สื่อข่าวกีฬา

และเมื่อไม่นานนี้ มีข่าวของเขาลงในหนังสือพิมพ์อีกครั้ง

ล่าสุด เขาลาออกแล้ว เพื่อมาประกอบอาชีพที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุด

เขาสอนวิชาศีลธรรมให้กับเด็กๆ ป

นอกจากตำราเรียนแล้ว สื่อการสอนที่ดีที่สุดอีกชิ้นหนึ่งของเขาก็คือ ประสบการณ์ชีวิตจริงที่เด็กๆได้เรียนรู้โดยมองจากชีวิตของคุณครูโอโตทาเกะคนนี้นี่เอง

คนอะไร

คุณครูให้สัมภาษณ์ว่า ความฝันสูงสุดอีกอย่างของเขาคือ อยากให้คนในโลกอยู่กันอย่างสันติ

'

ผมก็พอใจและรู้ซึ้งถึงความหมายของการได้เกิดมาบนโลกนี้แล้ว

ณ วันนี้

เขาต้องการสร้างโลกในแบบ

วิธีการของเขาคือ เดินทางไปเผยแพร่แนวความคิดที่ว่านี้ ทั่วญี่ปุ่น

และน่าปลื้มใจด้วยจริงๆครับ ที่ตอนนี้ แนวคิดของเขาได้รับความสนใจอย่างมาก จากการขานรับผ่านงานเขียนที่ชื่อ

โอโตะทาเกะ ถ่ายทอดชีวิตของตัวเองในหนังสือ

เพื่อที่จะบอกว่า

ชีวิตครึ่งท่อนบนรถเข็น คือ กำลังใจของคนทั่วโลก

ที่มีโอกาสได้เรียนรู้ชีวิตของคุณครู และอาจจะแอบอิจฉารอยยิ้ม หลังแว่นตานั้นอยู่

งานเขียนของเขาได้เผยถึงสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิตของเขาครับ

แต่บางที ก็อาจจะเผยถึง

นั้นคือ

"

เขาพยายามให้สังคมเปิดใจให้กว้าง ให้ทุก

"

เขากำลังบอกดังๆ ให้คนที่มีร่างกายปกติทั้งโลกได้ยินว่า

"

"

สิ่งที่ยากที่สุดของคุณครู คือเดิน หรือกอดใครสักคน ซึ่งอาจเป็นเรื่องง่ายมากสำหรับเรา

แต่ทำไม ชีวิตที่มีอวัยวะครบ

บางทีที่เรารู้สึกแย่ เราทุกข์โศกเสียใจ ท้อใจกับบางเรื่องมากจนเกินจำเป็น ทั้งๆที่เราอาจมีในสิ่งที่คนอื่นขาดตั้งมากมาย เรามีทุกอย่างครบมือครบเท้า มีโอกาสได้ลงสนามแห่งชีวิตเพื่อการต่อสู้

ในขณะที่บางคน ทั้งชีวิต มีแต่ลมหายใจไว้เป็นเสบียง

แต่เขายังคงพยายามค้นหาคุณค่าแท้ของตัวเอง ที่จะมอบให้กับโลกใบนี้

คุณครับ

หายใจลึกๆ เวลาเจอปัญหา

ถ้าหายใจเข้าแล้วยังหายใจออกได้ นั่นแสดงว่าทุกอย่างยังเป็นเรื่องเล็กอยู่

เพราะลมหายใจยังเป็นของเรา

คราวใดก็ตาม ที่เราเจอเรื่องหนักมากๆ แล้วยังสามารถใช้นิ้วมือกดโทรศัพท์ไปถึงใครๆ เพื่อเล่าว่า

หนังสือเล่มนี้

ถ้าชีวิตนี้มีโอกาสยิ้มได้มากเท่าที่ครูยิ้ม

ขอให้ทุกถ้อยคำที่คุณได้อ่าน

ได้มีส่วนช่วยเติมเต็มช่องว่างในใจทุกดวง ให้มีความสุขและมีกำลังใจที่เต็มตื้น

อ่านเพิ่มเติมได้จากหนังสือ

โอโตะทาเกะ ฮิโรทาดะ เขียน

พรอนงค์ นิยมค้า แปล