วันอาทิตย์ที่ 12 ตุลาคม 2551
- บัวหิมะ
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : maliwan999@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-03-18
- จำนวนเรื่อง : 28
- จำนวนผู้ชม : 16848
- จำนวนผู้โหวต : 28
- ส่ง msg :
- ความเพลินของสมหญิง... ( คนทุกวัน )
- test ( ลูกบัว )
- ลงมือทำหม้อแปลงแล้ว ( Pop_Devil )
- ฝูงแตนกับกองทัพมดดำ ( ภู_เชียงดาว )
- ติดต่อเรา ( daemperor )
- การปฐมพยาบาล ( panorama )
- ขั้นตอนการทำหม้อแปลง ( มักกะโรนี2 )
- การทดสอบหม้อแปลง ( daemperor )
- โครงสร้างของหม้อแปลง ( ต๊อก )
- ข่าว ...ไฟฟ้าดูดช่างโยธา ( panorama )
เวปนิยายรักออนไลน์
คุณรู้ไหม ซานตานน่ะ แท้ที่จริงแล้วเขาเคยเป็นเทวดาที่แสนดีมาก่อน แต่แล้วความสิ้นหวังและความผิดหวัง ทำให้ก้าวเดินสู่เส้นทางสีดำ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/diary
Permalink : http://www.oknation.net/blog/diary
วันอาทิตย์ ที่ 2 กันยายน 2550
นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 19
Posted by
บัวหิมะ
,
ผู้อ่าน : 312
, 21:21:55 น.
| หมวดหมู่ :
นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ กับยัยจอมซ่า
พิมพ์หน้านี้
|
**ลาก่อนแต่ไม่ลาลับจะกลับมา*** บันฑิต ผลคะแนนการสอบที่กำลังจะออกมา เป็นไปในทางบวก เธอคงได้เป็น บัณฑิต และมันก็มีทางเป็นไปได้ แม้ที่ผ่านมา เธอจะเดินทางมาอย่างทุลักทุเล แต่เมื่อมาพบกับธนาคิม จุดหมายปลายทางที่ดูเลือนลาง มันชัดเจนขึ้น เขาคือแสงสว่างนำเธอสู่จุดหมายปลายทาง ดาราวลีรู้สึกซาบซึ้งถึงความมีน้ำใจของชายหนุ่ม ขอบคุณนะคะ คุณหมอ วันที่ดีของฉันมาถึงได้ เพราะคุณ นับกว่าสามเดือนแล้วที่ทั้งเธอและเขาได้หลุดจากความวุ่นวายขององค์กรก่อความไม่สงบ พวกมันถูกกวาดล้างจากทีมรักษาความมั่นคงของชาติ เป็นสามเดือนที่ปราศจากข่าวคราวการลอบวางระเบิด ใด ๆ ทุกอย่างกลับสู่ภาวะปกติ และนับเป็นสามเดือนแห่งความมุ่งมันของดาราวลีสู่ปลายทางในรั้วมหาวิทยาลัย โจ น้ำเสียงอันสุภาพนุ่มนวล ทำให้ดาราวลีหลุดออกจากห่วงความคิด ชายหนุ่มเจ้าของบ้านยืนปรากฏกายอยู่ที่ประตูทางออกด้านห้องนอนของเขา มีอะไรหรือคะ ออกมาไม่ส่งเสียงเลย อะไรกัน ผมมายืนมองคุณยืนฝันที่ระเบียบอยู่นาน ไม่รู้เลยหรือ สงสัยคงฝันไปไกลเลยนะ ไม่รู้ถึงอเมริกาหรือเปล่าครับ ธนาคิมพูดพร้อมก้าวเดินออกมาที่ระเบียง คุณหมอ คิดว่าโจคิดถึงใครอยู่หรือ ดาราวลีพูดน้ำเสียงค่อนน้อยใจ เพราะรู้ว่าธนาคิมกำลังหมายถึงใคร ซึ่งความ จริงแล้วคนที่อยู่ในความคิดของเธอตลอดเวลา เป็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างกายนี้ต่างหาก ผมล้อเล่นนะ ทำเสียงขุ่นไปได้ ธนาคิมเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเล็ก ๆ สอบเสร็จหมดแล้วนี่ครับ อีกไม่กี่วันคงได้รู้ผล ค่ะ แต่ก็ยังไม่รู้จะออกมาแบบไหน ผมเชื่อนะ คุณทำได้ โจก็เชื่อ ดาราวลีตอบมั่นใจ มอบสบตาชายหนุ่ม ดีแล้วครับ ความเชื่อช่วยเราได้เสมอครับ เชื่อว่าเราทำได้ เราก็ทำได้ครับ ค่ะ แต่ของโจ หมออยากรูไหม โจเชื่อเพราะอะไร เพราะอะไรครับ ก็เพราะคุณหมอไงค่ะ ผมหรือครับ ธนาคิมถามด้วยแววตาสงสัย ที่ผ่านมาถ้าไม่ได้คุณช่วย โจคงแย่ คงผ่านมาไม่ได้แน่ค่ะ ขอบคุณสำหรับความสำเร็จที่กำลังจะมาถึงนะคะ ดาราวลีกล่าวน้ำเสียงจริงใจ ซาบซึ้ง ขอบคุณ ธนาคิมถวนคำ เขานิ่งหันสบตาสาวน้อย นับแต่วันแรกที่ร่วมชะตากรรมกันมาไม่เคยแม้สักครั้งเดียว ที่เขาจะได้ยินคำพูด และน้ำเสียงที่แสนจะสุภาพอ่อนโยนจากเธอ ค่ะ ขอบคุณที่หมอดีกับฉันมาตลอด ผมว่า ผมยังช่วยคุณไม่ได้ครึ่งที่คุณช่วยผมด้วยซ้ำ อย่าลืมนะ ชีวิตผมคุณเป็นคนช่วยไว้นะโจ ธนาคิมกล่าวเสียงหนักเน่น จริงจัง ชีวิตรอดมาอยู่วันนี้ได้เพราะสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ช่วยชีวิตหรือคะ เป็นการตอบแทนซึ่งกันและกัน นายแพทย์หนุ่มถือการช่วยเหลือเธอ เป็นการลบล้างหนี้บุญคุณที่ช่วยชีวิต นั่นก็หมายถึงเขาไม่ต้องการที่จะติดค้างหนี้คุณอะไรกับเธอ ฉันไม่เคยคิดนะคะ ว่าหมอติดค้างอะไรฉัน คำขอบคุณของฉันมาจากใจ แต่เอาเถอถ้าหมอจะคิดไปแบบนั้น เราก็หายกัน แต่นี้เราไม่มีอะไรติดค้างกันอีกนะคะ ดาราวลีพูดตัดใจ นึกน้อยใจในความคิดของชายหนุ่ม การช่วยเหลือเธอเป็นเพียงผลแห่งการตอบแทนที่เธอได้ช่วยชีวิตเขาไว้เท่านั้น โจวันนี้คุณดูแปลก ๆ นะ มีอะไรหรือเปล่าครับ มันคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดนะ.... ธนาคิมหันมองสาวน้อยที่ยืนอยู่ข้างกาย สีหน้าและแววตาตกอยู่ในความกังวล กับสิ่งที่เขากำลังคิด มันเป็นที่เดียวที่เขาไม่ปรารถนาจะให้เกิดขึ้น โจจะกลับเชียงใหม่ค่ะ ใช่ เป็นอย่างที่ผมคิดจริง ๆ คุณกำลังคิดจะไปจากที่นี่ ธนาคิมกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจ เขาไม่ปรารถนาให้เธอจากไป เขาไม่ปรารถนาให้วันนั้นมาถึง มันคือสิ่งที่เขากังวลหวั่นเกรงเสมอมา แต่เขาจะรั้งเธอไว้ด้วยเหตุผลอันใด เหตุการณ์และสถานการณ์ทำให้ชีวิตของเขาและเธอได้มาผูกสัมพันธ์ การจบไปของเรื่องราวนั้นจะทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาจบสิ้นไปด้วยอย่างนั้นหรือ เขาไม่ปรารถนาให้เป็นเช่นนั้น และเหตุผลใดล่ะที่จะชุดรั้งเธอไว้กับเขาได้ตลอดไป มันถึงเวลา แล้วค่ะ ฉันรบกวนคุณมานานแล้ว ดาราวลีตอบเสียงเรียบ รบกวน ผมไม่เคยคิดว่านี่เป็นการรบกวนนะโจ การที่จะได้มีโอกาสดูแลคุณ ผมรู้สึกยินดีมาก ธนาคิมพูดเรียบ หนักแน่นจริงจัง ยินดีหรือ ดาราวลีถามแววตา ฉายประกายแห่งความสงสัย สรุปความคิด ถึงความยินดีของการได้ตอบแทนการช่วยเหลือที่เธอมีต่อเขา ครับยินดี ธนาคิม ออกอาการอึกอักเล็กน้อย ความยินดีแห่งความสุขใจที่ได้อยู่ไกลเธอ มีอะไรน่ายินดี หรือค่ะ อะไร ที่มันเกิดขึ้น จากคุณผมก็ยินดีทั้งนั้นแหละ ธนาคิดตอบพร้อยรอยยิ้มเล็ก แววตาฉายประกายสดใส มองสบตาสาวยน้อยที่ยืนอยู่ข้างกาย ดาราวลีหน้าแดงประสานสายตากับชายหนุ่ม แววตาแห่งความไม่คุ้นเคย เรื่องราวที่เกี่ยวกับเธอเป็นสิ่งที่เขายินดีอย่างนั้นหรือ เธอจะพูดว่าอย่างไรดีนะ ไม่เอาล่ะ ฉันไปนอนล่ะ หมอพูดไม่รู้ เรื่องแล้ว ไม่ทันที่สาวน้อยจะก้าวไปพ้น ร่างบางก็ถูกกระชากไปปะทะอกกว้าง โดยที่เจ้าตัวไม่ทันระวัง ธนาคิมสวมกอดแนบแน่น ไม่ไปจากผมนะโจ ทั้งคำพูดและการกระทำ สร้างความงุนงงและตื่นตะหนกกับหญิงสาวไม่น้อย ดาราวลีดิ้นร้นธนาคิม ยิ่งกระชับวงแขนแนบแน่น มันไม่เหลือบากกว่าแรงที่นักกีฬาเหรียญทองอย่างเธอ ที่จะจัดการให้ชายหนุ่มลงไปกองกับพื้น แต่ทำไมเธอกลับใจเต้นแรง จัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ หมอหยุดเพ้อเจ้อ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ดาราวลีพูดตวาด ผมเป็นห่วงคุณนะโจ ธนาคิมพูดพร้อมยื่นหน้าไปไกล้พวงแก้มสีแดงสดใส จะปล่อยฉันดี ๆ ไหม ดาราวลีกระชากเสียงเข้ม เป็นสัญญาณเตือนถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้น ถ้าหากชายหนุ่มยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเธอ หากแต่ชายหนุ่มรับรู้ถึงสถานการณ์ จึงคล่อยคายวงแขน ครับ ธนาคิมคลายวงแขน ดาราวลีรีบถอยห่าง ผมขอโทษนะโจ ผมทำแบบนี้เพราะผม... รู้สึกผิดไงดาราวลีพูดต่อขึ้นทันที โดยที่นายแพทย์หนุ่มไม่ทันพูดจบ หมอ มันดึกแล้วฉันไปนอนล่ะ ดาราวลีรีบพละจากไป เธอไม่อยากจะรับรู้ ถึงสิ่งที่เขากำลังจะพูด ไม่ว่าสิ่งใดที่เขากำลังจะพูดออกมาในตอนนี้ มันจะไม่เป็นความจริง และไม่มีทางที่จะเป็นไปได้ ความรู้สึกของเขาคงไม่ต่างจากเธอ และประสบปัญหาเดียวกันกับเธอ นั่นก็คือ เขากำลังสับสน กับความสัมพันธ์ที่ผ่านมาก การที่ได้มาเกี่ยวข้องตามเหตการณ์และสถานการณ์อันบีบบังคับ ให้ต่อสู้เพื่อให้ผ่านพ้นมาด้วยกัน รวมถึงความไกล้ชิด กำลังทำให้เขาหวั่นไหว เหมือนเช่นเดียวกันกับเธอ แต่มันเป็นเพียงความผูกพันธ์ชั่วคราวเมื่อกาลเวลาผ่านไป ทุกอย่างจะจางไปพร้อมกับกาลเวลา ความสัมพันธ์จากสถานการ์ต่างจากความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นทางใจ นั่นคือ มันไม่ยั่งยืน ถึงวันหนึ่งมันจะจางหายไป และท้ายสุดเมื่อกาลเวลาผ่านไป อาจจะเป็นคนแปลกหน้ากัน เท่านั้น และถ้ามองในรูปการที่จะเป็นไปได้แล้ว ผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างอาจารย์ทาริกาต่างหากล่ะ ที่ที่ควรเหมาะสมกับนานแพทย์ธนาคิม โจ มันไม่อย่างที่คุณคิดนะ ชายหนุ่มพูดบ่นหากแต่ปราศจากเงาของดาราวลีเสียแล้ว สายลมเย้นมาพร้อมกับกลิ่นของดอกไม้นานา ธนาคิมทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ มองทอดสายตาไปที่สนามความรู้สึกกังวล ถึงการการสูญเสียบางสิ่งบางอย่างออกไปจากชีวิตเข้าเกาะกุมจิตใจ จะมีหนทางใดที่สามารถผูกติดชวิตของเขากับเธอได้ตลอดไป ที่บ้านนายธนาคาร คุณพ่อครับ ผมคงต้องรบกวนให้ศรีไพรกับลูกอยู่ที่นี่ไปอีกระยะนะครับ ธนาคิมเอ่ยฝากผังกับผู้เป็นบิดา นี่แกเพิ่งจะมานึกได้หรือไง เรื่องจบไปกว่าสามเดือนแล้ว ถึงได้โพล่หน้ามา นายธนาคารพูดข่อนขอด ผมก็โทรบอกคุณพ่อแล้วนี่ครับ ยังไงก็ขอฝากไว้สักปีเลยครับให้แน่ใจว่าพวกมันไม่ได้ส่งคนมาเก็บกวาด หรือสร้างความวุ่นวายอะไรอีก จะปีหรือสิบปีฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก ว่าแต่ด้านแกหนูโจเป็นยังไงบ้างสบายดีหรือ ก็ดีครับ ธนาคิมตอบด้วยสีหน้าและแววตาหม่นเศร้า รายนั้น พ่อยินดีให้มาอยู่ตลอดชีวิตเลย เขาคงไม่รบกวนเราหรอกครับ รอฟังพลสอบอยู่คงไม่เกินอาทิตย์หน้า อะไรนะ นายธนาคารกล่าวน้ำเสียงตกใจ แกกำลังจะหมายความว่า หลังจากผลสอบออกมาหนูโจจะไปจากแกงั้นหรือ ครับ ธนาคิมตอบรับ ไม่ได้นะ แกจะปล่อยหนูโจไปแบบนั้นไม่ได้ นายธนาคารพูดออกอาการไม่ชอบใจ ก็เธอยืนยันจะไปนี่ผมจะไปช่วยอะไรได้ละครับ ธนาคิมพูดน้ำเสียงไม่ใส่ใจกับคนที่กำลังกล่าวถึง ว่าแต่ทำไมคุณพ่อดูเป็นเดือนเป็นร้อยละครับ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเสียหน่อย เอ่อ นายธนาคารออกอาการอึกอัก ก็คนมันถูกชะตา เคยช่วยเหลือกัน แล้วนายไม่คิดห่วงเรื่องความปลอดภัยของหนูโจเขาบ้าหรือ วางใจไม่ได้นะเรื่องนี้ คิดซิครับ ผมพยายามพูดแล้ว แต่เขาไม่ฟัง จะให้ทำอย่างไรล่ะครับ ความจริงเธอเตรียมเก็บข้าวของตั้งแต่วันแรกที่ตำรวจจัดการกับพวกนั้นได้ด้วยซ้ำ โชคดีที่ผมเอาเรื่องเรียนมาขัดไว้ได้ ธนาคิมพูดอ่อนใจ พ่อน่าจะรู้นะครับ ผู้หญิงแบบดาราวลีกลัวอะไรเป็นที่ไหน ฮ่า ! นายธนาคารหัวเราะลั่น ก็นี่แหละที่พ่อถูกใจเขาล่ะ ว่าแต่แกไม่ได้ไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า เขาถึงได้อยากจะไปจากบ้านแกนัก นายธนาคารพูดสรุปความผิดไปที่ธนาคิม ผมเปล่าทำอะไรนะครับ ผมจะไปทำอะไรเขาได้ ฉันก็ว่างอย่างนั้น นายธนาคารพูดสนับสนุน ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่ไม่ค่อยจริงจังนัก จ้องมองบุตรชายที่แสดงออกถึงอาการ้อนใจอย่างเห็นได้ชัด ทำให้ผู้เป็นบิดาสามารถจับความรู้สึกที่ชายหนุ่มมีต่อหญิงสาวได้ชัดเจนขึ้น หลังจากผ่านเหตุการณ์ที่ระเบียงดาราวลีลบเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับนายแพทย์หนุ่มมาโดยตลอด หากแต่นั่งเฝ้านับวันย้อนหลังถึงการประกาศผลสอบอย่างใจจดจ่อ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นบวกหรือลบ เธอก็ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องไปจากที่นี่ ไปหาหน้าตันหยง ไปใช้ชีวิตในแบบของเธอ สวัสดีค่ะคุณน้าสุดสวย ดาราวลีกรอกเสียงใส่โทรศัพท์เมื่อจับเสียงอันคุ้นเคยจากผู้จากผู้รับปลายทางได้ ไงจ๊ะยังตัวดี นึกว่าลืมน้าไปแล้ว ลืมที่ไหนจ๊ะ คิดถึงอยู่ทุกวัน พอดีที่ผ่านมาต้องอ่านหนังสือหนักไปนิด น้าก็รู้นิว่าถ้าไม่เร่งก็จะไม่รอด แหม๋ก็มันน่าไหมล่ะ ก็ใครใช้ให้ไม่ตั้งใจแต่ต้นล่ะ โถ่น้าตันหยงก็ไม่เห็นต้องซ้ำเติมกันเลย ดาราวลีพูดสำนึกผิด จ๊ะ ไม่พูดถึงก็ได้ แล้วว่ายังไง ผลสอบออกหรือยัง จะกลับมาบ้านวันไหน บอกน้าได้หรือยังจ๊ะ คงอีกสองวันค่ะ เอาเถอะยังไงน้าก็อวยพรให้โชคดีละกัน หากจบมาได้ก็สมดังตั้งใจของแม่เธอ อย่างน้อยก็มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ลูกสาวไม่สร้างความผิดหวังมาให้ โถ่น้า เรื่องเก่าอย่างพูดถึงได้ไหม ถึงโจจะไม่เอาไหนเดินคนละเส้นทางกับแม่ แต่โจก็ประสบความสำเร็จในทางของโจนะ ดาราวลีกำลังกล่าวถึงความคาดหวังของผู้เป็นมารดาที่พยายามปลูกฝังความเป็นกุลสตรีในตัวเธอมาตั้งแต่ต้น สมัยที่มารดารยังคงมีชีวิต ได้เฝ้าปลูกฝังและส่งเสริมเธอในเรื่องการบ้านการเรือน ศิลปดนตรี แต่หลังจากมารดาสิ้นไปแล้ว น้าตันหยงไม่ได้เคร่งครัดกับเธอนัก และเป็นเวลาเดียวกันการที่เธอต้องมาใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง ที่กรุงเทพฯ ทำให้ดาราวลีต้องตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ ด้วยตัวเอง ดังนั้นจึงเป็นไปตามชอบของความรู้สึกของตัวเธอเอง จนมาถึงปัจจุบัน นั่นซิคะแม่อยู่คงดีใจนะคะ ดาราวลีพูดเสียงเศร้า คุณแม่พัชญธิดาจากเธอไปตั้งแต่เธออายุครบสิบสองปี นับจากวันที่แม่จากไป คือวันที่แสงไฟที่ส่องนำทางชีวิตของเธอได้สูญสิ้นไปด้วย ชีวิตของเธอไม่เหลือใคร ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีที่พึ่งแห่งชีวิต เธอต้องเพิ่งพาและอาศัยตัวเธอเองให้เดินก้าวไป หากแต่ถ้าถามว่าเพื่ออะไร และเพื่อใคร เธอเองก็ยังหาคำตอบไม่เจอเช่นกัน แต่เธอก็ไม่ได้มีความคิดที่จะมีชีวิตไปวัน ๆ เป้าหมาย เธอมีคำนี้เสมอ เธอจะทำทุกอย่างเพื่อเป้าหมายที่เธอกำหนดมันขึ้นมา และที่ที่ภาคภูมิใจมาถึงทุกวันก็คือ คำว่า นักกีฬาเหรียญทอง นั่นคือหนึ่งเป้าหมายที่ทำให้ชีวิตของเธอได้ก้าวเดิน โทษทีนะ น้าไม่ได้จะรื้อฟื้นอะไรหรอกนะ มีเรื่องน่ายินดีก็อดคิดถึงไม่ได้ ตันหยงรีบแก้เมื่อจับน้ำเสียงของอีกฝ่ายได้ว่าไปในทิศทางได ไม่มีอะไรนี่ค่ะ ถ้าแม่อยู่ก็คงดีใจ แต่โจว่าตอนนี้แม่ก็รับรู้ถึงความสำเร็จของโจได้ค่ะ ถึงมันจะแย่หน่อยแต่มันก็กำลังจะผ่านเนอะ ดาราวลีพูดตัดความเศร้าในน้ำเสียงออกไป เอาเถอะรีบกลับมาแล้วกัน น้ามีเรื่องสำคัญมาก ๆ รออยู่ เรื่องสำคัญ อะไรหรือจ๊ะ อยากรู้ก็รีบกลับมา แล้วน้าจะบอก บอกตอนนี้ไม่ได้หรือ ไม่ได้ โถ่ ดึกแล้วพักผ่อนนะจ๊หลานรัก ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ เดี๊ยว .. ตึ๊ด ตึ๊ด................ ดาราวลีมองโทรศัพท์มือถืออย่างไม่สบอารมย์ ค้างคาใจกับเรื่องสำคัญ เรื่องอะไรกันต้องรอให้เรากลับไปถึงบอกได้ ดาราวลีพูดบ่นก่อนที่จะทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม และเข้าสู่ห้วงความฝ้นกับการได้พบมารดา ที่เป็นนางฟ้าแสนสวย เป็นภาพมารดาที่เธอพบเจอในห้วงความฝันเสมอม |
| << | กันยายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||
- เรื่อง ย้อนหลัง
- จดหมายถึง พี่ชาย (สุดที่รัก) 12
- จดหมาย ถึง พี่ชาย(ที่สุดที่รัก) 10-11
- จดหมายถึง พี่ชาย (สุดที่รัก) 9
- Cyber-Prince ตอนที่ 1
- จดหมายถึง พี่ชาย (สุดที่รัก) ฉ. 1- 8
- ลิขิตรัก ป่วนหัวใจ กับเงื่อนไขของคุณตา 1
- ดังวู ผู้พิชิตแห่งดั๊กมูน 1
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 19
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 18
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 17
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 16
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 15
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 14
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 13
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 12
- อ้าว......ก็เราเอง..... (เรื่องสั้น จบเลยค่ะ)
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 11
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 10
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 9
- บันทึกความทรางจำ จาก สามก๊ก (จู่ล่ง ผู้ซึ่งเริ่มและจบลงอย่างสวยงาม)
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 8
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 7
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 6
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 5
- นิยาย พิชิตรัก พิทักษ์ใจ 4