เดินทางไปถึงดอยแม่อูคอ ในช่วงบ่ายโมง แต่ดันเจอฝนตก แต่ในใจคิดว่า มาถึงขนาดนี้แล้วก็ต้อง นั่งรอให้ฝนหยุด แต่เพื่อไม่เป็นการเสียเวลาเปล่า ก็หาอะไรทานไปด้วยที่ตลาดริมทาง ก่อนถึงจุดชมวิวทุ่งบัวตอง ประมาณ 1-2 กิโลเมตร รสชาติของผัดซีอิ้วบนดอย ยามฝนตก ถูกปากดี เกลี้ยงจาน

ชั่วโมงเศษผ่านไป ฝนหยุดตก จึงได้เห็นสีเหลืองอร่ามของดอกบัวตอง แต่ฟ้ายังไม่เปิดซะทีเดียว เมฆก้อนใหญ่ กำลังเคลื่อนออกไป และแสงแดดทอลงมา สีเหลืองบัวตองจึงเด่นชัด สวยงามกว่าเดิม

"วนอุทยานทุ่งบัวตอง" บนดอยแม่อูคอ ต.แม่อูคอ อ.ขุนยวม จ.แม่ฮ่องสอน

ในเดือนพฤศจิกายน ดอกบัวตอง หรือ ทานตะวันป่า บานสะพรั่งเหลืองพราว แซมด้วยสีเขียวของใบ สวยงามละลานตาหลายดอยต่อเนื่องกันสุดลูกตา ด้วยพื้นที่ 4,437 ไร่ บนความสูง 2,600 เมตรจากระดับน้ำทะเล และจะสวยงามเช่นนี้ไปจนถึง สิ้นเดือนธันวาคมนี้

เพิ่งรู้เหมือนกัน ว่า ดอกบัวตองเป็นพันธุ์ไม้ที่มีต้นกำเนิดมาจาก เม็กซิโกและอเมริกากลาง มีชื่อเรียกอื่นๆอีกนะ เช่น ดาวเรืองญี่ปุ่น ทานตะวันนู

บนจุดสูงสุดของดอย อากาศเย็นเกือบจะหนาว เนื่องจากเป็นพื้นที่สูง และเข้าสู่ฤดูหนาวในช่วงเริ่มต้น สูดหายใจเข้าแรงๆ สดชื่นยิ่งนัก แต่กว่าจะขึ้นมาจุดสูงสุดได้ ก็เล่นเอาเหนื่อย หอบ เพราะบันไดหลายขั้นมากๆๆๆๆ ประกอบกับ ต้องพาเอาร่างอันหนักหน่วงขึ้นไปด้วย 2 ขา อันเล็กเรียว (จริงเหรอ)

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้มาเยือน หลังจากที่มีความตั้งใจมานานหลายปี ประทับใจกับความกว้างขวางของพื้นที่ทุ่งบัวตอง และอากาศที่เป็นธรรมชาติมาก ทั้ง ฝน หนาว ร้อน (เพราะเหงื่อออก)

ฝากไว้แค่นี้ก่อน  ... แล้วจะมาใหม่ อิอิ