| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
![]() เอนทรีวันพระคราวก่อนว่าด้วยเรื่องความรัก พูดถึงหญิงสาวที่ตัดสินใจจากโลกนี้ไป ทั้งที่จริงๆ เธอมีทุกอย่างที่หลายต่อหลายคนไม่มี ทั้งโอกาสด้านการเรียน การงาน และฐานะ เป็นอีกเรื่องราวหนึ่ง ที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น.. สัปดาห์ที่กำลังจะผ่านไป หญิงสาวอีกคนจากไป ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้ต้องการ เธอยังอยากจะฝ่าฟัน ต่อสู้ ดิ้นรน ทำอีกหลาย ๆ อย่าง ด้วยกำลังใจเต็มเปี่ยม แต่ก็ไม่อาจรั้งชีวิตของตัวเองไว้ได้ ที่ผมพูดถึงนี้คือ คุณศิราณี ทองนิยม หรือ "น้ำ เดอะสตาร์" ซึ่งวันนี้ เธอคือเดอะสตาร์ตัวจริง ในใจใครต่อใคร..รวมทั้งผม คนไทยทั้งประเทศ อยากให้เธอไปต่อ... แต่ดูเหมือนชีวิตแต่ละชีวิต ไม่อาจขึ้นอยู่เฉพาะบนความต้องการ ของใครต่อใครได้... เป็นอีกเรื่องที่น่าเศร้า.. แต่ต้องยอมรับว่า ...มันเป็นเรื่องจริง ทีเกิดขึ้นอยู่ทุกวัน... เธอจากไป แต่ได้ทิ้งเรื่องราวในชีวิตไว้ให้เราได้นำไปคิดต่อ... หลายต่อหลายเรื่อง โดยเฉพาะ...ความไม่แน่นอนของชีวิต! แต่ละคนเกิดมา มีเวลาอยู่บนโลกนี้แตกต่างกันไป ไม่สามารถรู้ได้แน่นอน ว่ามันจะยืนยาวไปนานแค่ไหน วันนี้ มีหลายคนออกจากบ้านไป และไม่ได้กลับมาบ้านอีก การอยู่อย่างมีคุณค่า และมีความสุขที่สุด ในเวลาที่มีอยู่ เชื่อว่าเป็นสิ่งที่ใคร ๆ ก็ต้องการ แต่คำถามคือ ... จะทำอย่างไร? เราพูดกันเสมอในเรื่องของทางสายกลาง ที่สมดุล และพอเพียง ... จะเป็นจุดที่เราสามารถจะมีความสุขได้มากที่สุด แต่ทุกชีวิตล้วนมีแนวทางของตัวเอง ที่แตกต่างกันไป... ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยแวดล้อม.. คน..สองคน คนหนึ่งโชคดี มีโอกาส มีความพร้อม ทำอะไรประสบความสำเร็จ ดูมีความสุข เป็นคนที่หลายคนต้องอิจฉา อีกคนโชคร้าย ไม่เคยจะมีโอกาสดี ๆ ทำอะไรไม่สำเร็จ เหมือนถูกเคราะห์ซ้ำกรรมซัด โชคชะตาเล่นตลก เป็นคนที่หลายคนสงสาร จริง ๆ ทั้งสองคนนี้ อาจจะเป็น คน ๆ เดียวกัน! เรานี่แหละครับ ที่มีทั้งโชคดี และโชคร้าย มีทั้งความสุข และความทุกข์ อยู่ที่มุมมองต่อสิ่งรอบตัวของเราเอง.. ที่จะทำให้เราจะเป็นคนไหนก็ได้.. ด้วยการกระทำของเรา ความพยายาม ตั้งใจจริง และการเรียนรู้ที่จะเข้าใจ ยอมรับ และพึงพอใจในสิ่งที่เรามี ![]() มีคำกล่าวหนึ่งที่ผมชอบ "จงใช้ชีวิตทุกวัน ให้เหมือนกับว่ามันเป็นวันสุดท้ายของชีวิต" คำกล่าวนี้ ดูจะเป็นเรื่องที่น่าคิด เพราะเป็นการเตือนสติเรา ถึงความไม่แน่นอนในชีวิต ช่วยเตือนเรา ใช้เวลาที่เรามีอยู่...อย่างมีคุณค่า ทำสิ่งที่จำเป็นที่สุดที่ต้องทำ ในเวลาที่เรามีอยู่นี้ เพราะเราก็ไม่รู้จริง ๆ ว่า มันเหลืออยู่อีกมากหรือน้อยเท่าไร ลดความต้องการ ที่เกินความจำเป็น.. ฝึกที่จะปล่อยวางความคิด จิตใจที่แสวงหา ไปตามค่านิยมเดิม ๆ ในสังคมโลกที่กดดัน และเบียดบังเวลาอันมีค่า ในชีวิตอันแสนสั้นของเรา ฝากไว้ให้คิด ในขณะที่นาฬิกาชีวิต ยังเดินอยู่... |