| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
![]() วันพระที่แล้ว (4 พฤษภาคม) วันเดียวกับที่มีการแข่งขันโบว์ลิ่งเพื่อน้องพรุชิง ผมทำงานอดิเรกอยู่ที่ นครสวรรค์ แต่ก็เตรียมอัพบล็อกนะครับ แต่แล้วด้วยเวลาจำกัด ไม่สามารถหาร้านอินเตอร์เน็ตได้ทันในวันนั้น ก็เลยไม่มีเอนทรีวันพระในสัปดาห์ที่ผ่านมา ทั้ง ๆ ที่เตรียมเขียนไว้เรียบร้อย มาวันพระวันนี้ ยังจะขอเก็บเรื่องที่เขียนเตรียมไว้ในวันนั้นเอาไว้ก่อนครับ เพราะอยากจะเขียนเรื่องอื่นแทนเพื่อให้สอดคล้องสถานการณ์ภัยพิบัติ จากไซโคลนนาร์กิสที่พม่า ความสูญเสียแก่ประเทศเพื่อนบ้านเรา เป็นสัญญาณให้พวกเราได้คิดว่า ภัยพิบัติจากธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ อยู่ใกล้เราแค่หายใจรดต้นคอทีเดียว ในส่วนของการเตรียมการป้องกัน ก็คงต้องเตรียมการป้องกันไป ตามความเป็นจริงที่ทำได้ รวมไปถึงการที่เราต้องตื่นตัวรับข่าวสาร การพยากรณ์อากาศ อยู่ทุกระยะตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ธรรมชาติกำลังจัดการกับความสมดุลที่เสียหายไป เนื่องจากน้ำมือพวกเราเองนั่นแหละครับ จึงได้มาในรูปแบบที่นับวันจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ถ้ามีใครได้อ่านเอนทรีวันพระครั้งก่อน ของผมที่ตั้งชื่อว่า สถิติชีวิต ถ้าจะพอจำกันได้ ครั้งนั้นผมกล่าวถึงความเสียหายจากลมกระโชกแรง ที่เกิดขึ้นในกรุงเทพของเรา ทำให้บ้านเรือนหลายแห่งเสียหาย รวมไปถึงโรงเรียนของบล็อกเกอร์ครูเจี๊ยบด้วย ครั้งนี้คงไม่ต้องนำมาเทียบกันกับความเสียหาย ผู้จากไปนับหมื่น นับแสน ผู้ที่กำลังเผชิญหน้ากับความยากลำบาก อีกนับล้านทั้งหมดเกิดในชั่วเวลาไม่นานนัก แบบไม่มีใครคิดฝัน ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้น แต่มันคือความจริงที่ต้องเผชิญ วันนี้ ผู้ประสบภัยพิบัติในพม่า กำลังได้รับการช่วยเหลือจากทุกสารทิศ ด้วยความมีมนุษยธรรม ที่ผมเชื่อว่าจะทำให้ทุกอย่างผ่านไปได้ในที่สุด แต่จะช้าเร็วแค่ไหน ก่อนที่เหตุการณ์จะเข้าสู่ภาวะปกติ อาจมีอีกหลายชีวิต ที่ต้องสูญเสีย ต้องเผชิญความทุกข์แสนสาหัส เราคงก็ได้แต่ภาวนา ส่งแรงใจ และความช่วยเหลือไปเท่าที่ทำได้ จนทุกอย่างจะผ่านไปในที่สุด เพราะทุกอย่างล้วนเป็นเช่นนั้น... ผมจะไม่พูดถึงท่าทีของรัฐบาลพม่า ที่ทำให้หลายคนบ่นไปหลายเอนทรีแล้ว เพราะจะไม่ใช่คอนเซ็ปต์ของบล็อกนี้ และเอนทรีวันพระ แต่อย่างใด ![]() เอาละครับ เข้าสู่เนื้อหาที่อยากให้ทุกคนได้แง่คิด และความสบายใจกันบ้าง วันนี้ขอว่าด้วย พายุในใจ ของเราครับ ที่มาที่ไปคือ ผมอ่านเรื่องการตั้งชื่อพายุ ในเอนทรีของคุณคนโทใส่น้ำ ได้ความรู้เยอะเลยครับว่าพายุตั้งชื่อเตรียมไว้ตามลำดับอักษรภาษาอังกฤษ ตามลำดับของแต่ละประเทศ ก็จะมีการส่งชื่อเข้าประกวด เอ้ย ส่งชื่อไปอยู่ ในรายการชื่อพายุในภูมิภาคของตัวเองด้วยภาษาท้องถิ่น ใครยังไม่ได้อ่านเชิญอ่านก่อนนะครับ http://www.oknation.net/blog/konto2/2008/05/09/entry-1 และเอนทรีนั้นก่อให้เกิดไอเดียที่จะเขียนเรื่องในวันพระวันนี้ครับ ผมว่าคนเราทุกคน ล้วนแต่ต้องประสบภัยพิบัติจาก "พายุในใจ" เช่นกันครับ ซึ่งทำลายให้เราเสียหายมากมาย เสียผู้เสียคนไปก็เยอะ แน่นอนความรุนแรง อาจจะคนละแบบกับพายุทางธรรมชาติที่เป็นภัยพิบัติร้ายแรงที่เกิดขึ้น แต่ภัยพิบัติในใจใครต่อใครนี่ ใครที่เผชิญอยู่จะรู้ว่ามันทรมาน แบบตายทั้งเป็น หรืออยากจะตายไปจริง ๆ ซะให้ได้ วันนี้ ผมขอถือวิสาสะ ตั้งชื่อพายุในใจตามตัวอักษรขึ้นมาบ้าง ไม่ครบทุกลูกนะครับ เอา 5-6 ลูกพอ ที่เหลือ เพื่อน ๆ อาจจะลอง ไปตั้งดูก็ได้ครับ ขอตั้งชื่อตามตัวอักษรไทย เอาแค่ ก.ไก่ ถึง ช.ช้างก่อนละกันนะครับ ถ้าให้ตั้งทั้ง 44 ตัวก็พอได้ แต่เกรงว่าจะเขียนได้ไม่ทันวันพระวันนี้ เริ่มจาก พายุ ลูกแรก ตัวอักษร ก.ไก่ ได้แก่ พายุ "กิเลส" เป็นจุดเริ่มต้นของพายุทั้งมวลก็ว่าได้ ไม่ต้องบอกถึงระดับความรุนแรง นะครับ มีตั้งแต่น้อย ๆ พอวูบ ๆ วาบ ๆ จนถึงขนาดรุนแรง ก่อตัวได้แทบทุกสภาวะจิตใจ พัดเข้ามาสร้างความทุกข์ให้กับเรา ทุกยุค ทุกสมัย ทางแก้เขาบอกว่ายากจริง ๆ ครับ แม้ผู้เชี่ยวชาญหลายท่าน ก็ยังบอกว่า โดนพายุลูกนี้พัดเข้ามาอยู่เป็นประจำ พายุลูกต่อมาในตัวอักษร ข. นั่นก็คือ พายุ "ของกู" ลูกนี้เป็นพายุหมุน ของความมีตัวตน การยึดเกาะครอบครองสูงครับ พัดมาเรื่อย ๆ แบบอ่อน ๆ แต่พัดแล้วจะไปเกาะ ไปยึดอะไรต่อมิอะไร แล้วหมุนกลับมาทำร้ายเราครับ ธรรมชาติ พายุลูกนี้ถ้าเกิดขึ้นในพื้นที่ของคนอื่น ต่อให้หนักขนาดไหน จะไม่มีผลกระทบกับเราเลยครับ (อย่างมากคงรู้สึกเห็นใจ) แต่เมื่อไหร่ก่อตัวพัดเข้ามาต่อท้ายสิ่งต่าง ๆ ที่คิดไปว่าเป็น "ของกู" เท่านั้นแหละ พิษสงช่างร้ายนัก เงินของกู แฟนของกู งานของกู ฯลฯ ของกู .. ร้ายมั้ยละครับ... ลูกต่อมา คือ พายุ "คาดหวัง" ครับ พายุลูกนี้ พัดมาทีไรต้องบอกว่า เราจะอยากให้มันพัดโดนเป้าหมายครับ คือถ้าพัดโดนเป้าหมายนี่ไม่เป็นไรครับ มีความสุข (พายุลูกนี้แปลก) แต่พัดไม่โดนนี่สิก็ ผิดหวังไม่ตรงตามเป้า ทีนี้แหละ ความทุกข์มาเยือนอีกแล้ว ในกรณีต่าง ๆ มากมาย และเป็นสาเหตุสำคัญของอุทกภัย(น้ำตา) ที่เกิดขึ้นกับเรา พายุ "งมงาย" ลูกนี้ คือเกิดขึ้นได้แบบไม่ได้ไตร่ตรองก่อน พัดเข้ามาทำให้เราหลงเข้าไปในอะไร ที่ออกนอกลู่นอกทางไปได้ พายุลูกนี้มองบางทีเกิดจาก ความเชื่อที่แผ่ตัว ปกคลุมลงมาจากทางตอนบนของใจ เมื่อเกิดแล้วทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นไม่ดี พายุ "จิตตก" พายุลูกนี้เกิดขึ้น มักก่อตัวขึ้นด้วยสภาวะความกดดันในใจสูง จากร่องความเป็นไป ของโชคชะตาและหย่อมความทุกข์ในใจก่อตัวหนาแน่น ทะเลใจไม่เรียบ มีคลื่นเยอะ เรือชีวิต ควรงดออกจากฝั่งใจในช่วงนี้ครับ พายุนี้เข้ามาเราจะรู้สึกว่าอะไรต่อมิอะไร เกินจะรับมือไหว นั่นเพราะมันเป็นการรวมกัน ของพายุหลายลูกครับ ทางแก้อาจต้องหาที่หลบใจ พิจารณาพายุแต่ละลูก ด้วยสติที่ตั้งมั่น ขออีกสักลูกปิดท้ายแล้วกันครับ พายุ "ชิงชัง" พายุลูกนี้ มันเป็นพายุในเขตร้อนของจริงครับ ร้อนมากๆ เวลาพายุลูกนี้เกิดขึ้นในใจ มันจะร้อนรน รุ่มร้อน เกิดอาการโกรธเกลียด อยากจะพัดทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า โศกนาฏกรรมหลายอย่างในชีวิตอาจมีพายุลูกนี้มาเกี่ยวข้อง ต้องระมัดระวัง ควบคุมพายุลูกนี้ไว้ให้ได้ครับ.. คำเตือนจาก กรมอุตุนิยมวิทยาใจ ได้แจ้งมาว่าให้ประชาชน พยายามศึกษา การก่อตัวของพายุในใจเหล่านี้ มีผู้เชี่ยวชาญหลายท่าน ให้ความรู้มาว่า พายุเหล่านี้สามารถสลายได้โดยเร็ว โดยการฝึกใจให้มี สติ อยู่กับปัจจุบันครับ เพราะพายุในใจก็จะเหมือนทุกสรรพสิ่ง โดยจะ "พายุจะก่อตัว สร้างความเสียหาย และสลายไป" ในที่สุด... ครับ เขียนแบบ ขำ ๆ บ้า ๆ บอ ๆ ตามแบบผมเช่นเคยครับ แต่ก็อยากฝากไว้ให้อ่านเล่น คิดเล่นในวันพระวันนี้ ขอให้ทุกท่าน ผ่านพายุทุกลูกไปได้ด้วยดีครับ :) |