พิมพ์หน้านี้
|
คืนนี้รู้สึกความเหงา...เหงา มาหาเราเร็วจัง... และดูเหมือนจะอยู่กับเรา..นาน เหมือนโดนทอดทิ้ง ....อยู่กลางทะเล ...มันดูเวิ้งว้าง..มองออกไป...ดูน่ากลัว ..... หันซ้ายทะเล...หันขวาก็ทะเล ...คลื่นก็แรง ... เหมือนกำลังโกรธมาแต่ชาติปางก่อนท้องฟ้าก็ดำทะมึน .. อยากเห็นดวงจันทร์ส่งยิ้มให้สักครั้ง...ในเวลาที่ไม่มีใคร.....กำลังใจที่จะต่อสู้ก็เหลือน้อยเต็มที....ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตไปถึงฝัง..ทีมองไม่.เห็น....อันไกลแสน แสนไกล....ไหมหนอ?? เหนื่อยเหลือเกิน..กายเริ่มอ่อนล้าจิตใจเริ่มหวั่นไหว......ความเหงา....ความเหงา....คงอยู่เป็นเพื่อนกับเราเพียงชั่วคืนน....หรืออาจจะอยู่กับเราตลอดไป![]()
|