...ทุกอย่างมาจากเหตุ...

ความกลุ้มใจมาจากความคิดมาก

คิดในทางที่จะให้ได้สิ่งที่ตนอยากหลายแบบหลายประการ

เมื่อยังไม่ได้มาก็กลุ้ม  ได้มาแล้วก็กลุ้ม

มันหายไปก็กลุ้ม...กลุ้มตลอดเวลาทีเดียว

กลุ้มเพราะยึดติดถือว่าเป็นตน  ตนมีอยู่ในสิ่งนั้น

อาศัยสิ่งนั้นจึงต้องยุ่งและกลุ้มใจ

การรักษาก็ต้องแก้ตัวอยาก  อย่าอยากให้เกินขอบเขต

อย่าอยากในเมื่อยังไม่ถึงเวลาที่ตนจะพึงได้

อย่าอยากให้เป็นการกระทบกระเทือนถึงผู้อื่นที่อยู่ร่วมกัน

เอาเท่าที่ความจำเป็นของการดำรงอยู่

พึงเอาและอย่ายึดถือให้เกินไป..คิดถึงกฎธรรมดาไว้บ้าง

เผื่อมันเป็นไปอย่างใด  ตนจักไม่เดือดร้อนในภายหลัง

ธรรมะพระพรหมมังคลจารย์  หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ

ดินเดินทางก็เป็นคนชอบคิดมาก

บางที่ทำอะไรออกไปก็คอยเป็นกังวล

กลัวคนอื่นเข้าใจผิดทั้งที่เราบริสุทธิ์ใจ

ความจริงใจและความปราถนาดี

คนอื่นก็มองตรงข้าม

บางที่ก็เบื่อๆๆจะไปยุ่งอะไรกับคนอื่นนักหนา

คงต้องอยู่เฉยๆๆสักที่แล้ว

******************************

ขอให้ทุกท่านได้ประโยชน์ในการอ่านโอวาทในครั้งนี้ไม่มากก็น้อยนะค่ะ

**********************************************************

ด้วยความปราถนาดี

จาก

ดินเดินทาง

09/05/2551  19.27 น