พิมพ์หน้านี้
|
การขอที่ไม่น่าละอาย ภาพประกอบฝีมือดินเดินทาง ถ่ายที่ หาดฤทัย ชะอำ หาดสะอาดและสวยมากๆๆ นั่งรอพระอาทิตย์ขึ้นตั้งนาน ได้แค่แสงทองนี้ละ
การขอที่ไม่น่าละอาย และไม่เป็นเครื่องหมายของความอยากจน คือ "การขออภัย" และการให้ที่ไม่ต้องสิ้นเปลืองสิ่งใด ก็คือ"การให้อภัย" การ"ขออภัย"เป็นการสำนึกในความผิดผลาดของตนที่ได้พลาดพลั้งไปแล้ว การ"ให้อภัย"เป็นการรับรู้ความผิดของผู้อื่นแล้วไม่ถือโทษ ผู้ที่อยู่ร่วมกันก็ต้องมีการพลาดพลั้งล่วงเกินกันบ้างเป็นธรรมดา แต่เมื่อพลาดพลั้งไปแล้ว ก็ไม่ควรจะละเลย หรือถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ควรรับขอโทษเขาทันที ส่วนผู้ล่วงเกินก็เช่นเดียวกัน เมื่อเขาขอโทษแล้วก็ไม่ควรจะผูกโกรธ การ"ให้อภัย"ในความผิดพลาดของกันและกัน แสดงถึงความเป็นผู้มี จิตใจสูงประกอบด้วยเมตตา เป็นสุภาพชน นอกจากนี้ การ"ให้อภัย" ยังถือเป็นการให้ทานอย่างหนึ่งซึ่งเรียกว่า "อภัยทาน"พระพุทธเจ้า ตรัสสรรเสริญว่า เป็นทานอย่างสูง เพราะเป็นการให้ที่ชำระจิตให้บริสุทธิ์ ปราศจากความพยาบาท จองเวร เป็นอโหสิกรรม คือไม่มีเวรภัยแก่กันและกัน เพราะฉะนั้น การ"ขออภัย" และการ"ให้อภัย"นี้ จึงเป็นคุณธรรมที่ควร ปฏิบัติให้แนบแน่นอยู่ในอัธยาศัยสำหรับทุกๆๆคน คัดลอกมาจากหนังสือ หลักธรรม สอนใจ หน้า ๕๑
วันนี้ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆๆ รักษาสุขภาพ ทั้งทางกาย และทางใจ ให้มีพลังในการดำเนินชีวิตต่อไปนะค่ะ และสิ่งใดที่"ดิน"เคยทำให้โกรธหรือไม่พอใจ... ก็ขออภัยด้วยนะค่ะ ...................................... ด้วยความปราถนาดี ดินเดินทาง
เพลงประกอบทะเลใจ ชอบเป็นการส่วนตัว ขอบคุณคนน่ารักที่หาเพลงลงให้ ขอบคุณเสียงเพลงจาก ทะเลใจ - คาราบาว |