ถ้าเพิ่งเข้ามาอ่านเป็นครั้งแรก กรุณาคลิก เก็บรักมาเลี้ยง อ่านคร่าวๆ ก่อนคะ

ลูกสัตว์จำเป็นต้องเลียนแบบพฤติกรรมจากพ่อแม่ของมัน เพื่อที่จะเติบโตได้อย่างสมบูรณ์ แล้วเจ้าส้มซ่า ลูกเหมียวของฉันล่ะ มันจะเลียนแบบจากแมวที่ไหน จึงจะโตเป็นแมวที่สมบูรณ์ได้

ที่สำคัญส้มซ่าต้องอยู่บ้านตัวเดียวระหว่างที่ฉันไปทำงานนี่สิ มันจะอยู่ยังไง สุดท้ายฉันจึงได้ข้อสรุปว่า "ส้มซ่าต้องการพี่เลี้ยง"

ฉันไม่รีบหาคุณแมวพี่เลี้ยง แต่ทุกครั้งที่ผ่านตามข้างถนนก็มักจะมองหาว่ามีลูกแมวข้างถนนเดินอยู่บ้างไหม โดยมีข้อแม้ว่า ต้องเป็นลูกแมวที่มีแม่ และอายุมากกว่าส้มซ่าเท่านั้น จนวันหนึ่งฉันไปกินหมูกระทะ ก็เห็นหมาและแมวเดินอยู่ในร้านจำนวนมาก เลยคิดว่าก่อนกลับจะไปถามเจ้าของร้านดูว่ามีลูกแมวไหม

"หร้อยโหะสิสองบาก"

เด็กเสิร์ฟชาวพม่ามาเก็บตังค์ ทำให้ฉันหันไปสังเกตในร้านเป็นครั้งแรก หลังจากตั้งหน้าตั้งตากินให้หมูกระทะให้คุ้มกับค่าหัว ปรากฏว่าคนงานในร้านนี้เป็นชาวพม่าทั้งนั้นเลย

แล้วฉันก็เดินไปถามเจ้าของร้านก่อนกลับว่า มีลูกแมวไหมคะ จะขอไปเลี้ยง

เจ้าของร้านชี้ให้ดูหลังโต๊ะเก็บเงิน ลูกแมว 4-5 ตัวกำลังดูดนมแม่มันอยู่ พอเห็นคนหน้าแปลกไปดูบางตัวก็กระโดดหนีไป บางตัวก็หลับตาพริ้มดูดนมแม่อย่างเมามัน

หลังจากวันนั้นฉันก็พาส้มซ่าไปหาพี่เลี้ยง แต่เราเลือกไม่ถูกว่าจะพาตัวไหนกลับบ้านดี เจ้าของร้านเลยขู่ว่า "เอาไปทั้งหมดนั่นแหละ ไม่งั้นพรุ่งนี้จะพาไปปล่อยวัดแล้ว"

นั่นแน่ ฉันไม่เชื่อหรอก ดูก็รู้ว่าเจ๊รักสัตว์ เพราะบรรดาหมาแมวในร้านล้วนอ้วนท้วนสมบูรณ์ดี แล้วฉันก็ต้องการพี่เลี้ยงแค่ตัวเดียวจะได้สอนกันแบบตัวต่อตัว

ฉันอุ้มส้มซ่าไปปล่อยลงตรงหน้าฝูงลูกแมวเหล่านั้น จะดูว่ามันจะกัดกันไหม แล้วโดยที่เรายังไม่ทันได้เลือกพี่เลี้ยง ลูกแมวทั้งฝูงก็กระโดดแผล่วหนีเราไป

เหลือเพียงลูกแมวสามสีตัวหนึ่งที่เดินเข้ามาหา พอมันมาประชิดตัวส้มปั๊บ เจ้าส้มซ่าแมวที่ไม่ค่อยขยับแข้งขยับขาเล่นอะไรสักเท่าไร ก็ยกขาหน้าขึ้นตะปบหัวของแมวสามสีตัวนั้น แล้วก็เริ่มเล่นกันแบบคุ้นเคย นั่นแหละเราจึงได้แมวพี่เลี้ยงมา โดยให้มันชื่อว่า "โต่วต๋ง"

เห็นรูปแล้วยังงงเองเลยว่ารับมันมาเลี้ยงได้ยังไง

มอมแมมขนาดนี้ ปล่อยให้อยู่ร้านหมูกระทะตามเดิมก็ดีหรอก

แต่ยังไม่ทันถึงบ้าน โต่วต๋งก็เริ่มออกฤทธิ์

ระหว่างนั่งแท็กซี่กำลังจะถึงบ้าน ก็เกิดกลิ่นเหม็นตลบอบอวลขึ้นภายในรถเล็กๆ คันนั้น คนขับแท็กซี่ถึงกับแตะเบรกเล็กน้อย เหมือนกำลังจะขาดใจ แน่นอนว่าเค้าต้องคิดว่าฉันตด

อ้า...ถึงบ้านพอดี จะบอกพี่ค้ายังไงดีนะว่าเจ้าของกลิ่นตดนั้นคือแมว ขณะที่คุณอ่านบล็อกอยู่นี้ แท็กซี่คนนั้นคงเล่าให้ผู้โดยสารฟังไปทั่ว

หลังจากนั้น กลิ่นตดสุดเหม็นนั้น ก็มาอบอวลอยู่ในบ้าน

"แอะ...แอว" เจ้าโต่วต๋งร้องพร้อมกับเดินสำรวจไปทั่วบ้าน

"แอะ...แอว" เคยได้ยินแต่แมวร้อง เมี๊ยวๆ เสียงแปลกๆ แบบนี้ท่านคงรู้ดีว่าไม่ใช่แมวไทย

"แอะ..แอว" โถ...สงสัยมันคงจะเป็นแมวพม่า เหมือนคนงานในร้านนั้นล่ะมั้ง

ในที่สุดฉันก็มีแมวเสียงแปลกเพิ่มมาอีกตัว โดยไม่รู้ล่วงหน้าเลยว่า มันจะก่อเรื่องอะไรต่อไป

อยากรู้ก็ตามอ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ