.

                หมู่นี้ฉันไม่ค่อยได้อัพบล็อก  แต่พอมีเรื่องตลกๆ ที่คิดว่าจะเอามาเขียนลงบล็อก เจ้าบ๊ะจ่าง หลานชายไฟแรงก็ดันขโมยเรื่องไปเขียนซะก่อน อ่านแล้วเข้าใจกันไหมเอ่ย  ลองอ่านแบบที่ฉันเขียนดูแล้วกันนะ หวังว่าจะอ่านเข้าใจง่ายกว่าที่เด็ก 10 ขวบ เขียนนะ...

                หลายเดือนก่อนฉันไปเดินตลาดสำโรง เพื่อซื้อไก่และผัก มาทำไก่ซุปผัก Buddha Bless ให้หมาแมวที่บ้านกิน

                ด้วยความที่ทำงานอยู่ในห้องแอร์ตลอด  พอวันหยุดมาเดินตลาดเจอแดดเข้านิดก็เริ่มจะแย่ หันไปเห็นคุณยายแก่ๆ ยืนขายพวงกุญแจอยู่กลางแดดร้อนเปรี้ยง ตัวดำเกรียม ก็กลัวว่าแก่จะเป็นลม อยากจะช่วยอะไรแกบ้าง ก็เลยซื้อพวงกุญแจแกหน่อยแล้วกัน

                ฉันซื้อกุญแจของยายมาทั้ง 2 แบบ แมงมุมอันละ 20 ช้างอันละ 29 สิริรวมความเห็นใจอีก 11 บาท ฉันเลยจ่ายให้แกไป 60 ยายเลยยิ้มแก้มปริ สีฟันขาวตัดกับสีผิว (หน้า) มาก

.

.

                ฉันเดินซื้อของจุกจิกในมวลอากาศที่ร้อนระอุต่อพักหนึ่ง หัวเริ่มมึน หน้าเริ่มมืด เหงื่อแตกท่วม ก้มมองมือตัวเอง...ซีดเหมือนไม่มีเลือด โอย...นี่เราจะเป็นลมนี่หว่า

                ใครจะรู้ว่าการเป็นลมกลางตลาดจะไม่มีคนช่วย ฉันพาตัวเองไปนั่งพัก มองมือด้วยเองอีกครั้ง โอ้โห...ซีดมากๆ อวัยวะที่สายตามองเห็นซีดหมดทุกส่วน นึกในใจว่านี่เราคงขาวซีดเหมือนคุณหนูไฮโซไม่เคยโดนแดด คนเลยมองไม่ออกว่ากำลังเป็นลมอยู่ ฉันเกิดรู้สึกอ้างว้างที่ต้องมาเป็นลมในตลาดแล้วไม่มีคนช่วยพัดวีหาหยูกยามาเอาใจ

                มองผ่านฝูงคนออกไป เห็นคุณยายที่ขายพวงกุญแจกลางแดด แกยังยืนหยัดเป็นสาว (แก่) มั่นอยู่ที่เดิม ดูแข็งแรงกว่าฉัน 10 เท่า โอ้นี่หรือเปล่าที่เค้าเรียกกันว่าช่องว่างระหว่างวัย  (...ไม่ใช่หรอก)

                หนุ่มสาวออฟฟิศเอ๋ย...รู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณอาจอ่อนแอกว่าคุณยายที่ตรากตรำกลางแดดหลายเท่านัก