แม่ของฉันอายุปาเข้าไป 63 ปีแล้ว  แต่ยังทำตัวเป็นสาวนักฝันแทบทุกคืน
หลายครั้งที่เข้าไปห่มผ้าให้แม่  จะได้ยินแม่กำลังละเมอพูดไม่เป็นศัพท์อยู่
นอกจากช่างฝันแล้ว แม่ยังมักจะแบ่งปันความฝันให้ฟังบ่อยๆ  ถ้าฝันนั้นสนุก  ตื่นเต้น  เร้าใจ  หรือสยดสยองชวนขนลุก
สายวันหนึ่ง  ฉันเพิ่งตื่นนอน   แม่คุยกับฉันประโยคแรกด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“นี่เมื่อคืน  อู๊ย...นึกแล้วขนลุก”
“โห…อะไร”  ฉันยังเมาขี้ตาอยู่  งงมาก  และมองแม่ด้วยหน้าตาโง่ๆ
“เมื่อคืนไม่ได้ยินแม่กรี๊ดเหรอ”
“ไม่ได้ยิน  มีอะไร”  งงมาก...ก  พลางนึกไปว่ามีปีศาจเข้าบ้านแน่ๆ
“สงสัยกรี๊ดหุบปาก  อย่างนี้  (ทำปากให้ดูด้วย)  มันเลยไม่ดัง  ถ้าหนูเห็นแล้วลองคิดซิว่าเป็นตัวอะไร”
ฉันรีบตื่นตัว  ตั้งใจฟังสิ่งที่แม่กำลังจะเล่า  แต่คราวนี้มันมาทั้งภาพและเสียง
แม่หยิบกระดาษเอ 4 ที่มีรูปท่อนเขียวๆ  2  ท่อนมาให้ดู  เล่าอย่างเร้าใจ

.

.
“เนี่ย  เมื่อคืนฝันว่าเดินออกมาหน้าบ้าน  เกือบเหยียบงูแน่ะ  ตกใจจนกรี๊ดออกมาเลย   มันนอนอยู่ 2 ตัวแบบในรูปนี่”
“โห...ฝันแล้วเอามาวาดเหรอ”

.

.
“สีมันเขียวแบบนี้เลยนะ  ไม่รู้งูอะไร   ตัวนึงมีจุดดำๆ  แบบนี้  ประมาณ  10  จุด  ตัวนี้ไม่หนี  แต่อีกตัวที่ไม่มีจุดมันตกใจเลื้อยหนีไปเลย”
“เหรอ...โห”  คิดในใจว่าลงทุนน่าดู
“ตื่นมานั่งวาดรูปนี้เลยเหรอ”
“อือ”
“เอาสีมาจากไหน  ของหลานเหรอ”
“อือ”  แม่ยิ้มแบบเริ่มขำตัวเอง
“วาดสวยนะเนี่ย”
“...”  แม่ยิ้มภูมิใจดูน่ารักแบบแก่ๆ  เริ่มเขินแล้วเดินเข้าครัวไปทำกับข้าว

.

.
นี่ก็เป็นอีกวัน  ที่ฉันตื่นมารับวันใหม่ด้วยเรื่องเล่าเกี่ยวกับความฝันของแม่
มันก็เหมือนวันอื่นๆ นั่นแหละ  พิเศษหน่อยตรงที่ตอนนี้แม่เริ่มพัฒนามีวาดภาพประกอบให้ดูด้วย
เล่าถึงตอนนี้  ฉันนึกแช่งแม่ในใจ  คืนนี้ขอให้แม่ฝันเห็นสัตว์ประหลาดพิลึกกึกกือ วาดยากๆ ใช้สีเยอะๆ  ด้วยเถอะ
อยากรู้จริงๆ ว่าเจ๊แกจะวาดออกมาได้ไหม 
เหอๆๆ