ได้มีโอกาสอ่านข่าวผ่านเวป  ผู้จัดการ

พอดีเห็นคอมเมนท์หนึ่งในข่าว ผมคัดลอกมาหมดเลยนะครับไม่ตัดต่อแต่งเติม

ความคิดเห็นที่ 102

ถึงอาจารย์วรรธนันท์ พรวนต้นไทร ถึงสูงเยี่ยมเทียมฟ้า อย่าดูถูก ครูผู้ปลูก วิชา มาแต่หลัง ศิษย์ไร้ครู อยู่ได้ ไม่จีรัง อย่าโอหัง ลบหลู่ ครูอาจารย์ คำกลอนนี้อาจารย์เคยติดไว้หน้าห้องเรียนที่อาจารย์สอนวิชาสังคม ผมในฐานะศิษย์เก่า ร.ร. ราชวินิต มัธยม รุ่น19 ยังจำคำกลอนนี้ได้ดี คันฉัตร ลูกชายอาจารย์ ก็เป็นเพื่อนของผม แต่วันนี้ผมต้องขอประทานโทษ ที่จะแสดงความไม่เห็นด้วยกับอาจารย์ครับ ถ้ากลุ่มพันธมิตรต้องสลายตัวเพราะการฟ้องศาลของอาจารย์ และทำให้ตณะรัฐมนตรีชุดนี้สามารถกระทำการทำลายบ้างเมืองต่อไป จนประเทศชาติได้รับความเสียหาย ไม่ใช่เพียงแต่ชื่อของอาจารย์เท่านั้นที่จะถูกจารึกไว้ แต่ชื่อของร.ร.เราก็จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ด้วยเช่นกันนะครับ มันสมควรแล้วหรือครับ ที่ผมเสียใจก็คือ อาจารย์เป็นผู้ที่เคยสอนวิชาความรู้ให้ผม ตั้งแต่ผมยังเรียนม.1 แต่วันนี้กลับกลายเป็นผม ที่ต้องเป็นฝ่ายมาท้วงติงอาจารย์ ทั้งที่ผมไม่อยากทำเช่นนั้นเลย เมื่อผมได้อ่านคำร้องของอาจารย์นั้น ผมรู้สึกว่าอาจารย์มองเฉพาะผลประโยชน์ที่ตนเองจะเสียไปเท่านั้น เช่น เสียงหนวกหูจากการชุมนุม หรือสิ่งสกปรก ขยะต่างๆจากการชุมนุม แต่อาจารย์ไม่สนใจเลยหรือครับ ว่าชาติบ้านเมืองจะเป็นอย่างไร การที่พันธมิตรเค้าจัดการชุมนุมนั้น ก็ไม่ใช่ว่าเค้าจะชุมนุมกันไปตลอดกาลก้ไม่ใช่ ในการชุมนุมนี้ ผู้ชุมนุมทุกคนไม่มีใครอยากมาหรอกครับ ใครๆก็อยากให้จบเร็วๆทั้งนั้น เพียงแต่ทุกคนเห็นแก่ผลประโยชน์ของชาติเป็นหลัก ถึงอดทนมาร่วมชุมนุมกัน เมื่อการชุมนุมจบสิ้นลง สามารถนำความถูกต้องมาให้กับบ้านเมืองได้เมื่อไร เค้าก็เลิกกันไปเองหละครับ อาจารย์ทนซักนิดไม่ได้เหรอครับ ต่อไปถ้าชาติบ้านเมืองพังพินาศไป ถึงตอนนั้นแผ่นดินจะอยู่ก็จะไม่มีแล้วนะครับ อาจารย์เองก็เป็นข้าราชการ สามีอาจารย์ก็เป็นทหาร ตามหลักโดยหน้าที่แล้ว อาจารย์ต่างหากที่ควรเป็นผู้รักษาผลประโยชน์ของชาติ ในฐานะข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะร.ร.ราชวินิต มัธยมของพวกเรา เป็นร.ร.ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่9นี้เป็นผู้ทรงก่อตั้งขึ้น พวกเรายิ่งสมควรมีความจงรักภักดีให้มากกว่าคนทั่วไป เหตุการณ์ที่ผ่านมา ที่มีการลบหลู่พระบรมเดชานุภาพ อาจารย์ดูไม่ออกจริงๆเหรอครับ สำหรับเรื่องการบริหารประเทศที่ผิดพลาดนั้น ผมอยากยกตัวอย่างเรื่องใกล้ตัว ในฐานะที่อาจารย์เป็นครูบาอาจารย์ อาจารย์น่าจะรู้เรื่องที่มีการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบ จุดประสงค์ของมหาลัยนอกระบบนี้ เพื่อประหยัดเงินให้ประเทศในส่วนของเงินส่งเสริมการวิจัยปีละประมาณ 4500 ล้านบาท แต่ผลของการกระทำนี้ กลับสร้างความเดือดร้อนไปมากมาย ทั้งต่ออาจารย์มหาวิทยาลัย และต่อนักศึกษา เพียงเพื่อที่จะประหยัดเงินเพียง 4500 ล้านบาทเท่านั้น ในขณะที่พวกนักการเมือง โกงกินประเทศชาติทีละเป็นแสนล้าน แล้วอย่างนี้ประเทศชาติมันจะอยู่ได้อย่างไรครับ เมื่อเทียบกันแล้ว ระหว่างประโยชน์ส่วนตนและประโยชน์ส่วนรวมแล้ว พวกเราควรเลือกประโยชน์ส่วนรวมใช่มั๊ยครับ การที่เราจะอดทนซักนิด เพื่อผลประโยชน์ของส่วนรวม นี้เป็นสิ่งที่ควรทำใช่มั๊ยครับ ไม่ว่าจะโดยหลักศาสนา ศีลธรรม หรือประเพณีก็ตาม ผมขอยกตัวอย่างอุปมาประเทศชาติเหมือนกลุ่มคนจำนวนมาก กลุ่มคนจำนวนมากนี้ กำลังโดนคนไม่ดีเพียงไม่กี่ข่มเหง โดยหน้าที่อาจารย์แล้ว อาจารย์เป็นข้าราชการที่โดยหน้าที่แล้ว อาจารย์ควรจะมีส่วนในการปกป้องคุ้มครอง คนที่โดนข่มเหงดังกล่าง แต่นอกจากอาจารย์จะไม่ช่วยแล้ว เมื่อมีกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่ง ที่อาสาเสียสละ ไม่คิดถึงอันตรายของตน พยายามเข้าไปช่วยเหลือ คนจำนวนมากกลุ่มแรก ีกำลังถูกรังแกอยู่ ขณะที่เค้ากำลังต่อสู้ ตะลุมบอนกันอยู่นั้น อาจารย์กลับเข้ามาบอกว่า จะสู้กันทำไม เสียงสู้กันหนวกหู ทำให้ชั้นได้รับความรำคาญ ขอให้เลิกสู้กันเดี๋ยวนี้ โดยที่อาจารย์ไม่คิดถึงคนกลุ่มแรก ซึ่งโดนรังแกอยู่ ที่มีเป็นจำนวนมากแม้แต่น้อย นี่สมควรแล้วหรือครับ อาจารย์เองก็เป็นอาจารย์สอนวิชาสังคมศึกษา ก็น่าจะรู้ว่า พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง โททนต์สเน่งห์คง สำคัญหมายในกายมี นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา ยิ่งโรงเรียนราชวินิต มัธยมของพวกเราเป็นร.ร.ในพระบรมราชูปถัมถ์ ตอนท้ายเนื้อเพลงประจำร.ร. ก็มีคำร้องว่า ให้เป็นคนดีแห่งพระบารมีปกเกล้า อาจารย์ไม่ได้ฟังที่นักการเมืองลบหลู่พระบรมเดชานุภาพเลยจริงๆหรือครับ ถ้าอาจารย์ยังไม่เคยฟัง ขอกราบบอกอาจารย์ว่า ขอให้อาจารย์ลองไปโหลดคลิปที่จักรภพพูดมาฟังนะครับ ถ้าอาจารย์เปิดอินเตอเน็ตไม่เป็น ก็ให้คันฉัตรเปิดให้ เค้าก็น่าจะทำเป็นนะครับ แต่ถ้าอาจารย์ได้ดูคลิปดังกล่าวแล้ว อาจารย์ก็สมควรจะตระหนักได้เอง ว่าสิ่งที่อาจารย์ควรทำคืออะไร เงินทองเป็นของนอกกายนะครับ สิ่งต่างๆที่ไม่เป็นที่น่าพอใจ ที่อาจารย์อาจได้รับจากการชุมนุม ก็ล้วนแต่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป นะครับ เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว แต่คุณความดีต่างหาก ที่จะยังหลงเหลือเอาไว้ตราบนานเท่านาน ขอกราบอาจารย์ ขออาจารย์ได้โปรดพิจารณาด้วยเถิดครับ ปล. ผมไม่ได้ร่วมการชุมนุมกับพันธมิตรนะครับ เนื่องจากขณะนี้กำลังศึกษาต่ออยู่ต่างประเทศครับ ขอกราบอาจารย์มา ณ ทีนี้ด้วยครับ ยศศิริ อาริยะกุล ศิษย์เก่า ที่มา http://www.manager.co.th/Crime/ViewNews.aspx?NewsID=9510000077162