สวัสดีจ๊ะ "มิตรรักนักเพลง" ของ "คุณอาปุ้มปุ้ย" เป็นอย่างไรกันบ้างจ๊ะเนี่ย
คุณอาหวังว่าคงสบายอกสบายใจ จากการ "หยุดยาว" กันถ้วนหน้าทุกคนนะจ๊ะ
ตอนแรกคุณอาก็ว่าจะผึ่งพุง "พักร้อน" ต่ออีกสักกะหน่อย แต่ "อีตาเตี้ย" น่ะสิจ๊ะ
"โยน" งานมาให้คุณอาทำซะได้ งานอะไรน่ะเหรอจ๊ะ ก็ "แถ่กลูกโซ่ โอเคโบว์ลิ่งพรุชิง"
ที่ต้นตอมาจาก "ร่างทรง" ของ "เด็กหัวหลุด" เค้าน่ะสิจ๊ะ ส่งกันไป ส่งกันมาเรื่อยๆ
ยังกับจดหมาย "พระอาจารย์ธรรมโชติ" ศาสดาแห่งจอมอลูกโซ่ ยังไงยังงั้นเลยล่ะจ๊ะ
นี่ดีนะจ๊ะเนี่ย ที่ไม่มีคำลงท้ายว่า ถ้าไม่ส่งต่อ "พ่อตาจะตาย แม่ยายจะป่วย ช่วยไม่ได้"
ก็นับว่าเป็น แถ่กลูกโซ่ที่ "สร้างสรรค์" ควรค่าแก่การตอบและส่งต่อเลยทีเดียวเชียว

ปัญหา "แถ่กลูกโซ่" นี้ก็คือ "อีตาเตี้ย" เค้าบอกว่า "ไม่ยู้เยื่อง ไม่ว่าง ไม่เอา ไม่พูด"
พร้อมกับโบ้ยมาให้คุณอาตอบแถ่กจาก "คุณน้องรินนี่" แทนก็แล้วกัน ตอนแรกคุณอา
ก็ไม่อยากจะตอบหรอกจ๊ะ แต่อีตาเตี้ยมาบอกกับคุณอาว่า "คุณอาปุ้มปุ้ยโคตะระรอบรู้
คุณอาปุ้มปุ้ยรูปหล่อ คุณอาปุ้มปุ้ยอะราวเดอะเวิรลด์เทรดเซ็นเตอร์...ฯลฯ" เล่นเอา
คุณอาเคลิบเคลิ้มกับคำชม เผลอรับปากโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ก็เลยต้องมาค้นคว้าหาข้อมูล
ของเจ้าลูกกลมๆ มีรูสามรู (ทำไมต้องมีสามรูด้วย รูเดียวได้ไหมเนี่ย) กะเจ้าพินหัวหลิม
โดยการสวมวิญญาณ "โปรปุ้มปุ้ย มีชัย(ไปกว่าครึ่ง)" มาแนะนำเทคนิคและวิธีการเด็ดๆ
กลเม็ดเคล็ดลับ ของการเล่น "โบว์ลิ่ง" ให้แก่ "มิตรรักนักโบว์ลิ่งมือใหม่หัดทอย" เอาไว้
ใช้พิชิตชัยในการแข่งขันในครั้งนี้ เทคนิคดีๆ ทั้งนั้นแหละจ๊ะ คุณอาเอา "หัว" เป็นประกัน
หากใช้เทคนิคของคุณอาแล้วไม่ได้ผล "ยินดีให้ "เตะก้น" คนข้างๆ ไม่ต้องยั้งเลยจ๊ะ"

ข้อ ๑. "รองเท้า(กลิ่น)ดี" ก็มีชัยไปกว่าครึ่ง อันนี้เป็นเทคนิคที่ง่ายมากที่สุดเลยนะจ๊ะเนี่ย
มิตรรักนักโบว์ลิ่ง พึงจดจำให้ขึ้นใจว่า "กลิ่นปลาหมึกแห้งห้าหัว" มีอานุภาพทำลายล้าง
"สมาธิ" ของคู่แข่งให้กระเจิดกระเจิงได้มากมายทีเดียวเชียว ยิ่ง "ปลาหมึกแห้งห้าหัว"
โชยกลิ่นรุนแรงมากเท่าไหร่ ชัยชนะก็อยู่แค่เอื้อมเท่านั้นแหละจ๊ะ วิธีการก็แสนง๊าย ง่าย
หลังจากวันนี้ก็รักษา "ส้นเท้า" อย่าให้ถูกน้ำแม้แต่หยดเดียว ถ้าใส่ถุงเท้าตลอดเวลาก็จะ
เป็นการเร่งรัดอานุภาพของ "ปลาหมึกห้าหัว" ให้แผลงฤทธิ์โชยกลิ่นมาดาม...หอมชื่นใจ
ภายในเร็ววัน เมื่อถึงเวลาแข่งขัน คุณอารับรองเลยล่ะจ๊ะ "เตรียมตู้ไว้เก็บถ้วย" ได้เลย

อ้อ คุณอาลืมบอกไป มิตรรักนักโบว์ลิ่งต้องเป็น "หวัดคัดจมูก" ห้ามกินยารักษาให้หาย
ก่อนวันแข่งด้วยนะจ๊ะ (ถ้าไม่เป็นหวัดล่ะก็ หน้ากากกันมลพิษ ช่วยคุณได้นะจ๊ะเนี่ย)

ข้อ ๒. "สองมือสองไม้" คว้าชัยได้เห็นๆ สำหรับเทคนิคนี้นั้น มิตรรักนักโบว์ลิ่งมือใหม่
พึงจดจำไว้ว่า "ท่าสวย ก็ช่วยอะไรไม่ได้" จงอย่าตามกระแสท่าทางของนักโบว์ลิ่งคนอื่น
จงคิดในใจไว้ว่า "สองหัวดีกว่าหัวเดียวฉันใด สองมือสองไม้ย่อมดีกว่าท่าสวยฉันนั้น"

ไม่มี "คะแนนท่าโยนสวย" สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ มิตรรักนักโบว์ลิ่งจงฝึกท่า "สองมือ
พิฆาตพิน" อย่างเคร่งครัด ฝึกฝนวันละสองเวลา ทุกเช้าหลังตื่นนอน และก่อนเข้านอน
สลับท่า โยนหน้า - หลัง (ตามภาพประกอบ) โดยใช้ "ลูกแตงโม" แทนลูกโบว์ลิ่งไปก่อน
หากไม่มีใช้จินตนาการว่ามีลูกกลมๆ อยู่ในมือ เหวี่ยงมือทั้งสองไปมาให้เกิดความคุ้นเคย
เพียงเท่านี้ "พินน้อยใหญ่" ก็จะพากัน "หยุดงาน" (แปลว่าสไตรค์) ยกพวกมาประท้วง
"นายก" ที่สวนสัตว์ เอ๊ย! ทำเนียบรัดทะบาน ในแทบทุกเกมกันเลยทีเดียวเชียวแหละจ๊ะ

ข้อ ๓. สู้ไม่ได้ใช้ "ปาก" ช่วย ให้ระทวยทด อันนี้เป็นเทคนิคชั้นสูงสุดสำหรับมิตรรัก
นักโบว์ลิ่งที่เป็นสุภาพสตรี และสุภาพสตรีนะฮ้า หากสองเทคนิคข้างต้นไม่ประสบชัยชนะ
อย่างที่คาดหมายไว้ จงจับจ้องไปที่คู่ต่อสู้ เมื่อได้จังหวะแล้วจง "กัด" ไม่ยั้งที่ปากของ
คู่ต่อสู้ (ตามภาพประกอบ) ให้ "อ่อนระทวย" ราวกับราชสีห์กัดไปที่ซอกคอของกวางน้อย
ผู้โชคร้าย เพียงเท่านี้ คู่แข่งก็จะ "สิ้นเรี่ยวสิ้นแรง" แข้งขาสั่นพั่บๆ หากผู้กัด "เร้าใจ"
แต่ถ้าผู้กัดมี "หน้าตาเป็นอาวุธ" แล้วล่ะก็ การสิ้นเรี่ยวสิ้นแรงก็จะมาจากอาการ "ขนพอง
สยองเกล้า" ซึ่งจะเห็นได้ว่า "น้องต่งต๊ง เรดเด่วิ๊ว" ถูกถอนสิทธิในการแข่งขันครั้งนี้
เนื่องด้วยเกรงว่า จะเกิดการจราจลย่อยๆ แย่งกันใช้เทคนิคนี้กับ "น้องต่งต๊ง" นั่นเอง

ก็พอหอมปากหอมคอแล้วนะจ๊ะ กับเทคนิควิธีการชั้นเซียน "ของฝาก...นักโบว์ลิ่งมือใหม่"
ของคุณอา จงหมั่นฝึกฝนและนำไปพลิกแพลงให้เข้ากับมิตรรักนักโบว์ลิ่งกันเอาเองนะจ๊ะ
ไม่ว่ายังไงก็ตาม คุณอาคิดว่าการแข่งครั้งนี้นั้น "ชัยชนะ" มีค่าน้อยกว่า "ต้นมิตรภาพดีๆ"
ตั้งเยอะแยะตาแป๊ะไก๋จ๊ะ ซึ่งต้นมิตรภาพดีๆ ครั้งนี้ ก็จะผลิดอกออกผลเป็น "(แม่)น้ำใจ"
ไหลหลากไปยัง "บ้านพรุชิง" ให้บรรดาเด็กๆ ได้มีรอยยิ้มผุดขึ้นมาที่ใบหน้าอีกครั้งหนึ่ง
ถึงแม้ว่า "แม่น้ำใจโอเคเนชั่น" สายเล็กๆ สายนี้ จะไม่สามารถลบล้างความทรงจำไม่ดีได้
ทั้งหมด แต่ก็พอที่จะนำความชุ่มชื่น สดใส ไม่ขุ่นหมอง ลงไปได้บ้างไม่มากก็น้อยล่ะจ๊ะ
คุณอาอยากให้คำว่า "คนไทยไม่ทิ้งกัน" ยังคงอยู่ในจิตใจของเราตราบนานเท่านานนะจ๊ะ

ตายแล้ว หมดเวลาปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออีกแล้วล่ะจ๊ะ เอาเป็นว่าคุณอาก็ขอ "จบแถ่ก" กันดื้อๆ
เลยแล้วกันนะจ๊ะ แน่ะ อย่าสงสัยสิจ๊ะ ว่าทำไมคุณอาไม่มี "ท้ายเรื่อง" แบบชาวบ้านใช่มั๊ยจ๊ะ
แหม คุณอาตอบก็ได้ว่าคุณอา "งด "ก๊อปแปะ" ท้ายแถ่ก ช่วยลดโลกร้อน" อยู่น่ะสิจ๊ะ
เอาเป็นว่าถ้าอยากรู้เรื่องก็กดที่นี่แล้วกัน ง่ายกว่าเป็นไหนๆ นะจ๊ะเนี่ย ฉลาดจริงๆ เรา
อ่ะ กดตรงนี้แหละจ๊ะ สองอันแน่ะ ตะเอ๋ง

http://www.oknation.net/blog/witita/2008/04/17/entry-1

http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1

คำคมวันนี้ :

ร่วมส่ง "น้ำใจ" ให้ "บ้านพรุชิง"

มา "เมากลิ้ง" เอ๊ย! เล่น "โบว์ลิ่ง" กับ "โปรปุ้มปุ้ย" สิจ๊ะ

ปัจฉิมลิขิต : ขอบพระคุณภาพและเสียงจากอินเตอร์เนต นะจ๊ะ

ปัจฉิมลิขิต ๒ : สำหรับผู้โชคดีได้รับ "แถ่กลูกโซ่" ของพระอาจารย์ปุ้มปุ้ย ได้แก่

๑. http://www.oknation.net/blog/somboontiew คุณสมบูรณ์ทิว ขวัญใจน้องโมโม่จ๊ะ

๒. http://www.oknation.net/blog/talkwithOKNation/

กองบอกอเนชั่น ขวัญใจอีตาเตี้ยจ๊ะ

หากทั้งสองท่านไม่ตอบแถ่กภายใน "สามวันเจ็ดวัน" แล้วล่ะก็...

เค้า "โป้ง" จริงๆนะ ต๊ะเอง จุ๊บ จุ๊บ