"พอ"

          ๐พอเย็นย่ำเมฆคล้ำฟ้าครึ้มฝน               สาละวนเก็บจอบเสียมเตรียมกลับบ้าน

          แขนขาเมื่อยเหนื่อยหนักจากการงาน        กลั้นอดทนจนผ่านอีกหนึ่งวัน

          ๐อีกหนึ่งวันผันผ่านการงานหนัก            งานแห่งรักตระหนักรู้อยู่ในฝัน

          อยู่ในเมื่อยเหนื่อยล้าที่ฝ่าฟัน                  ที่อดกลั้นอั้นเก็บเจ็บร้าวกาย

          ๐พอถึงบ้านบิดหัวไหล่ไล่เมื่อยขบ            ขาแขนครบตบนวดให้ปวดหาย

          แล้วอาบน้ำให้ฉ่ำรื่นชื่นใจกาย                หิวตาลายล้อมวงเข้ากินข้าวเย็น

         ๐กินข้าวเย็นกินอิ่มก็ยิ้มได้                      ยิ้มง่ายง่ายแย้มรับกับความเห็น

          กับข้าวฝีมือแม่ในมื้อเย็น                       ในเหนื่อยหนักแสนเข็ญเป็นยาดี

          พอข้าวย่อยลมยั่วตาก็เยิ้ม                       รู้สึกเริ่มง่วงหาวเข้าเต็มที่

          เมื่อยจนล้ามาทั้งวันแล้ววันนี้                  ได้พักผ่อนเสียทีดีเหมือนกัน

          ดีเหมือนกันหนึ่งวันผ่านผันไป                ผ่านอีกวันฝันอีกไกลที่ไกลฝัน

          ที่เหลือในวันหน้าค่อยว่ากัน                    ค่อยอดกลั้นดั้นด้นสู้ทนไป

          พอรุ่งเช้าแสงเช้ารักม่านฟ้า                      ได้เวลาเดินย่ำไปทำไร่

          แต่ละก้าวละก้าวที่ก้าวไป                         ก้าวด้วยใจที่แน่วแน่ไม่แปรใจ

          ไม่แปรใจไปจากวิถีนี้                             วิถีที่สุขกว่าวิถีไหน

          วิถีซึ่งเหนื่อยหนักแต่สุขใจ                      แต่ละสุขซึ่งเป็นไปเพราะทำงาน

          ...................................                   .................................

          ...................................                   .................................

          พอเย็นย่ำเมฆคล้ำฟ้าครึ้มฝน                  สาละวนเก็บจอบเสียมเตรียมกลับบ้าน

          แขนขาเมื่อยเหนื่อยหนักจากการงาน        กลั้นอดทนจนผ่าน...อีกหนึ่งวัน...

                     .................................................................................

                                                            หมอกฟ้า ณ ผาเมฆ/ขนำนกทุ่ง