ซินจ่าว เวียดนาม ตอนที่ 1

  หลังจากเข้าวัดเข้าวากันมา 3 เรื่องติดๆกันแล้ว คราวนี้ลองมาเปลี่ยนบรรยากาศไปประเทศเพื่อนบ้านกันบ้างดีกว่า

จริงๆแล้วเวียดนามก้อเป็นอีกที่นึงที่อยากจะไปเป็นอย่างยิ่งมานานแล้ว แต่ด้วยปัจจัยหลายๆอย่างทำให้มาลงตัวในวันนี้ ซึ่งก้อคือการได้มาทำงานด้วยเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปด้วย ขอย้ำทริปนี้ประสบการณ์โชกโชนของจริง!  ไปคราวนี้เดินทางกันชนิดที่ว่าลืมเมืองไทยกันไปเลย (แต่ไม่อยากจะบอกตอนหลังว่าอยากจะลืมเวียดนามไปเลยเหมือนกัน ฮือๆ ไว้ค่อยติดตามตอนท้ายๆนะจ้ะ) เริ่มออกเดินทางวันแรกขึ้นเครื่องที่สุวรรณภูมิ TG เครื่องออก 08.30 น.ถึงเมืองหลวงนครโฮจิมินท์ประมาณ 10.30 โดยมีชื่อสนามบินเก๋ไก๋ว่า Tan Son Nhat International Airport

 แต่กว่าจะรอด่าน ตม.(ซึ่ง จนท.เค้าพูดไทยได้ด้วย เก๋ซะไม่มี) อะไรต่อมิอะไรจิปาถะก้อถึงปากทาง Airport เกือบเที่ยง หันรีหันขวางพึ่งมาครั้งแรกก้อฉลองเงินดอลฯซะเลย แลกไปเป็นหลายแสนดองเหมือนกัน เราใช้ usd แลก vnd อีกทีเพราะรู้สึกจะได้กำไรกว่า สำหรับค่าเงินในขณะนั้นอยู่ที่ 1 usd = 16,026 vnd เพราะฉะนั้น 1 bht = 444 vnd อย่าพึ่ง งง กันนะ เพราะตลอดทริปนี้เราต้องพกเครื่องคิดเลขติดตัวไว้ราวกับทองคำ 10 กก. ก้อไม่ปาน รีบแลกแต่หัววันเลยได้บทเรียนมาด้วยเช่นกันว่า ช้าๆได้พร้าเล่มงาม ปรากฎว่าแค้นสุดดดดดด โดนชาร์จค่าแลกเงินไปประมาณ 110 บาท แต่ที่แค้นสุดคือไกด์ที่พาเราไปด้วยดั๊นไม่บอกนี่สิ ขอหมายเหตุนิดนึงนะว่าเราต้องไปทำงานก่อน 3 วันแรกที่ไปถึง จากนั้นไปทำงานพร้อมทานอาหารเที่ยงที่หน้าตาจืดชืดมากๆประมาณว่าผัดผักบุ้ง กับซุปชืดๆ 1 ถ้วย (ขณะนั้นยังไม่ได้เช็คอินเลยนะนั่น) อากาศร้อนอบอ้าวมากๆ ทีมเราทำงานเสร็จไวเลยไปเดินเล่นแถวๆนั้น ปรากฎตรงนั้นไม่ได้อยู่ใจกลางเมืองเลยไม่มีอะไรให้น่าอภิรมย์ใจเท่าที่ควร ก้อยังดีที่มี BIG C 555++  เอาน่า...หยวนๆ สินค้าเหมือนบ้านเราทุกประการมีร้านรวงที่ดูเงียบเหงา ดีที่ว่าแอร์เย็นแค่นั้น!! จากนั้นจะไปดูทัวร์ไปเที่ยวต่อในวันต่อๆไปเหลือบไปเห็นป้ายฝั่งตรงข้ามเป็น บ.ทัวร์จึงรี่ข้ามถนนไป โอ้ แม่เจ้า ถนนอะไรกันนี่ รถรามากมายมีแต่แมงกะไซยั้วเยี้ยเหมือนเชื้อโรคระบาดอะไรสักอย่าง

เราก้อเก้ๆกังๆอยู่ริมถนนนานไปหน่อยมั้ง มีชายวัยกลางวันข้ามตรงมาที่เราแล้วโบกให้เราตามเค้ามา (สรุปง่ายๆว่าเค้าพาเราข้ามถนนนั่นเอง : P) ตกเย็นได้เช็คอินที่ รร.แรก Tan Son Nhat ตัวตึกเป็นสไตล์โคโลเนียลเก่าๆดูเก๋ดี แต่ไม่มีลิฟท์เพราะมีแค่ 2 ชั้น กับ 3 วิง

 แค่นั้นใกล้แอร์พอร์ตแต่ไกลที่ช็อป เศร้าๆ แต่ก้อโอในแง่ของการเดินไปทำงานได้ในวันที่ 2 และ 3แล้วดีใจมากจะได้ล้างเนื้อล้างตัวซะที เฮ้อ... อ้อลืมบอก รร.ที่นี่มีเนตให้เล่นฟรีด้วยน๊าแต่มีแค่ 2 เครื่องแถมช้าโคตรๆ เอาน่าๆดีกว่ามะมีนะ  ทัวร์นัดเราอีกทีตอน 17.30 เพื่อที่จะพาไปดินเนอร์ริมแม่น้ำไซง่อนซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักที่สำคัญของเมืองนี้เลย ระหว่างทางก้อเพลิดเพลินกับวิวในเมืองทั้ง 2 ข้างทาง โห...เมืองใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย ตะลึงๆๆๆ บรยากาศในร้านก้อโอเค มีดนตรีพื้นเมืองบรรเลงให้ฟังด้วย

 แต่ไม่ได้สนใจเท่าไรมัวแต่สนใจอาหารมากกว่า อิอิ ที่จริงอาหารก้อไม่ได้เลิศเลออะไรมากมีแต่เลี่ยนๆ จืดๆชืดๆ ไม่โอๆ ที่สำคัญระหว่างกลับ รร.ไกด์บอกว่าจะไม่จอดแวะให้พวกเราอีกเศร้าหนัก....ถึง รร.เกือบ 4 ทุ่ม เหนื่อยเพลียมากขอนอนเอาแรงดีกว่า พบกันใหม่ตอนที่ 2 นะจ้ะ