ห่างหายจากที่นี่ไปนาน(มากๆ) ก็เป็นเพราะ ต้องไปฝึกงานพลีคลีนิค ของปี3 ที่ชลบุรี เมื่อวันที่14 มีนาคมที่ผ่านมาเป็นเวลา 5 วันแน่ะ(เหมือนจะเยอะ ฮ่า..) เราก็ไปฝึกกันเป็นกลุ่มที่4 ที่ ศูนย์วิจัยและพัฒนาการสัตวแพทย์ภาคตะวันออก จ.ชลบุรี วันแรกที่ออกเดินทางดูจะฉุกละหุกเล็กน้อย อันเนื่องมาจากตัวข้าพเจ้าเอง (แหะๆ) กับเพื่อน ได้ไปงานประกวดร้องเพลงของสถาบันลดน้ำหนักแห่งหนึ่ง ที่เซ็นทรัลเวิลด์ ไม่บอกก็รู้ว่าเป็นการประกวดของสาวๆที่กังวลกับขนาดรูปร่างสัดส่วน ของตนเป็นอย่างยิ่ง มาโชว์พลังเสียงกันเต็มที่ !! ชนิดที่ว่าไม่มีใครยอมน้อยหน้าใคร ทั้งการแต่งกาย แอคติ้งบนเวที และเสียงร้องที่สุดแสนจะมีพลังสะกดใจผู้ชมและกรรมการที่ด้านล่างเวที พล่ามซะยาว สรุปแล้ววันนั้นเพื่อนของข้าพเจ้าก็ไม่ได้ขึ้นไปโชว์พลังเสียงแต่อย่างใด เพราะคิว ยาวมาก คนล้นหลาม จึงต้องรีบจรลีลงเรือด่วนแห่งคลองแสนแสบกลับมหาลัยโดยด่วน นัดกันไว้ว่าจะออกจากมหาลัยเวลาหกโมงเย็น สุดท้ายแล้วเราก็ได้เดินทางตอน18.45 น. โดยเราใช้รถทั้งหมด 2 คัน บรรทุกคนทั้งหมด14 คนด้วยกัน พอขับรถออกจากมหาลัย สักพักเราก็มาถึงวัดหลวงพ่อโสธร ก็หยุดพักเพื่อที่จะ...ถ่ายรูป ใครหลายคนคงคิดกันว่า เราคงมาไหว้พระขอพรเอาฤกษ์เอาชัยกัน แต่..เปล่า พี่ท่านลงมาถ่ายรูป โอ้ว เจ๋งมากเลยพี่น้อง ทำเอาใครหลายคนเหวอ แต่ทุกคนก็พร้อมใจกันวิ่งเข้าหากล้อง 55+ ถ่ายรูปกันสักพักเราก็เดินทางกันต่อ เมื่อใกล้ถึงที่พักแล้วเราจึงหาอะไรรับประทานกันประทังความหิวในยามดึกคืนนั้น แล้วจึงค่อยขนของเข้าที่พัก แยกย้ายกันหาที่นอนต่อไป

แล้วก็มาเริ่มงานกันจริงๆจังๆซะที โดยที่เริ่มแรกเราก็จะต้องไปประชุมเพื่อให้ทราบถึงความเป็นมาและระบบการทำงานของทางศูนย์ และแบ่งงานกันทำ ในตอนแรกนั้นข้าพเจ้าก็ตกลงไว้กับเพื่อนสาวว่าเราทำงานคู่กันนะ เอางานอิมมูวิทยาเลย เพราะงานนี้ต้องทำกันสองคน นอกนั้นจะเป็นงานเดี่ยว แต่แล้วก็ไม่ได้เป็นดั่งที่เราตกลงกันไว้ ต่างคนต่างได้งานเดี่ยว ซึ่งข้าพเจ้าเองได้อยู่แผนกระบาดวิทยาและสารสนเทศ น่าแปลกที่ไม่มีใครรับงานนี้เลย แต่งานที่ยากที่สุดคืองานของแผนกอิมมูนวิทยาที่ข้าพเจ้ากับเพื่อนเลือกไว้ในตอนแรก  

งานด้านระบาดวิทยาและสารสนเทศนั้น เป็นแผนกที่สำคัญมาก เพราะว่าเป็นเหมือนกับประชาสัมพันธ์ก็ว่าได้ โดยที่เราต้องรับตัวอย่างจากเกษตรกร หรือหน่วยงานต่างๆ ที่จะต้องส่งตัวอย่างเช่นพวก ชิ้นเนื้อ สวอป เลือด ซากสัตว์ ซีรั่ม น้ำนม น้ำ อาหารสัตว์ เพื่อมาคัดแยกและส่งต่อไปยังแผนกอื่นๆทำการตรวจแล้วส่งผลกลับมาทางแผนกนี้ ด้วยระบบสารสนเทศ ที่สำคัญมากกับทางระบาดวิทยา โดยที่นี่จะมีการจัดทำระบบบาร์โค้ดทำให้ง่ายต่อการรวบรวมข้อมูล และทางนี้จะต้องทำการซักประวัติอย่างละเอียด  เพื่อใช้วินิจฉัย หากเป็นพวกซากสัตว์หรือชิ้นเนื้อ เราก็ทำการซักประวัติแล้วส่งต่อให้กับกลุ่มงานอื่นๆ

มี พยาธิวิทยา อิมมูนวิทยา ปรสิตวิทยา แบคทีเรีย แล้วก็ไวรัสวิทยา โดยที่หากเป็นการตรวจพวกสวอป หาไวรัสไข้หวัดนกเราก็จะจัดส่งไปทางแผนกไวรัสวิทยา ซึ่งงานตรวจหาไข้หวัดนกจะเป็นงานที่มามากที่สุดในแต่ละวัน เพราะทางฟาร์มที่จะนำสัตว์ปีกเข้าโรงฆ่า ต้องผ่านการตรวจหาเชื้อก่อนนำเข้าโรงฆ่า ก่อนทำการเคลื่อนย้ายสัตว์ปีกเข้าโรงฆ่า เพื่อความปลอดภัยก่อนถึงมือผู้บริโภค อิอิ และ

พอทางระบาดวิทยาได้ผลการตรวจแล้วก็จะทำการจัดส่งผลโดยระบบสารสนเทศไปยัง สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดในรายของการตรวจหาไข้หวัดนก เพื่อที่จะส่งผลการตรวจให้ทางเจ้าของฟาร์มอีกที เฮ้อ

 บางครั้งทางระบาดวิทยาก็จะมีจัดบอร์ดนิทรรศการบรรยายทางวิชาการด้วยนะ อย่างที่ข้าพเจ้าได้สัมผัสงานนี้ก็คงเป็นงานวันอนุรักษ์ควายไทย จัดที่ ศูนย์อนุรักษ์ควายไทย บ้านบึง ซึ่งเป็นของกรมปศุสัตว์ร่วมกับเครือซีพี

 หากใครได้ไปงานนี้ก็คงได้เห็นเด็กสี่ห้าคน ใส่เสื้อสีเขียวๆเดินไปเดินมาอยู่ในงาน  งานนี้พี่แอ๊ด คารบาวก็ไปด้วยนะ ได้ไปดูน้องควายไถนา ลงว่ายน้ำเล่น แล้วก็มีโครงการเลี้ยงไก่พื้นเมือง14ตัวร่วมกับควาย 2 ตัว ฟาร์มกบ ฟาร์มจิ้งหรีด  โอ้เยอะมากจริงๆแล้วที่บรรยายมานี่ แค่เศษเสี้ยวหนึ่งของงานระบาดวิทยานะ อาจจะเก็บรายละเอียดได้ไม่หมด หากสงสัยก็ไปที่นี่เลย http://www.dld.go.th/vrd_ep/

ไปฝึกงานครั้งนี้ รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้อยู่กลุ่มงานระบาดวิทยา เพราะดูเหมือนจะได้เห็นภาพการทำงานทั้งหมดอย่างกว้างๆของศูนย์ ฯ  แต่น่าเสียดายที่เราไปฝึกกันเป็นระยะเวลาที่สั้นมากๆ  แต่ก็มีความสุขกับกลุ่มเพื่อนที่ได้ไปฝึกงานด้วยกันเป็นอย่างยิ่ง ด้วยกิจกรรม ถ่ายรูปริมทะเล และการสรรหาของกิน ไม่ว่าจะเป็นจิ้มจุ่มข้างตลาดมืด ก๋วยเตี๋ยวไก่หัวกุญแจแสนอร่อย และอีกมากมาย

หลังจากทำการฝึกงานเป็นเวลาสี่วัน วันสุดท้ายจะเป็นการรายงานผลจากการฝึกงานให้พี่ๆที่ศูนย์ได้รับทราบว่าเราได้อะไร ไปจากที่นี่บ้าง ข้าพเจ้าได้รายงานเป็นคนสุดท้าย อยากจะบอกว่าตื่นเต้นมากๆ แต่พอรายงานจบ กลับมือแต่เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม โอ้ ผ่านไปด้วยดี รอดว่ะ ฮ่าๆๆ ไม่เคยรายงานอย่างนี้มาก่อนเลย เป็นประสบการณ์ที่ดีที่น่าประทับใจ รู้สึกมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย

หลังจากนั้นเราก็นั่งรถกลับมาที่มหาลัย แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เย้