ไปเลือกตั้งล่วงหน้าเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 ธันวาคม 2550 ที่โรงเรียนนายเรือ สมุทรปราการ ฝูงชนแน่นขนัด ไม่ต่างกับเข้าไปเที่ยวงานมหกรรมสินค้าที่มีขึ้นทุกปีกลางเมืองปากน้ำ

ก่อนออกจากบ้านเปิดโทรทัศน์ดูข่าวว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร ภาพข่าวที่ปรากฏทางสื่อบอกตรงๆ ว่า ทำให้ไม่อยากออกจากบ้าน

เพราะการจราจรติดขัดมาก....?

ยิ่งช่วงหนึ่งมีการสัมภาษณ์ผู้ที่มาใช้สิทธิ์ เขาบอกว่ามารอตั้งแต่ตีห้าจนกระทั่งเที่ยงยังไม่ได้ใช้สิทธิ์..?

ผมดูไปจินตนาการไปว่า เอ...ถ้าผมไปตอนเที่ยงมิต้องกลับบ้านมืดค่ำเลยหรือไง..

อย่างไรก็ตาม เลือดประชาธิปไตยยังข้นครัก แม้ต้องนานเท่าไร ก็จะไปใช้สิทธิ์ให้ได้

จริงอย่างข่าวว่า รถติดหนึบขยับทีละนิด บางคนถอนใจกลับรถเสียดือๆ บางคนใจสู้หน่อยนำรถไปจอดที่ลานกว้างบริเวณศาลกลางจังหวัดแล้วเดินไป

คนกลุ่มนี้ผมต้องนับถือหัวจิตหัวใจจริงๆ ก็ระยะทางมันไม่ใช่ใกล้ๆ นี่ครับ

ผมไปถึงที่หน้าโรงเรียนนายเรือก็ประมาณบ่ายโมงกว่าๆ แต่เวรกรรมไม่มีที่จอดรถ ผมต้องจอดรถห่างออกไปอีกอย่างน้อยก็ 2 – 3 ป้ายรถเมล์ แล้วก็ต้องผ่าเปลวแดดมายังหน่วยเลือกตั้ง

การเดินไปยังหน่วยเลือกตั้งทำเอาผมแทบหมดอารมณ์เอาเสียฉิบ เพราะมันทั้งร้อนทั้งเหนื่อย

แต่ในความโชคไม่ดี ก็ยังมีเรื่องดีๆ อยู่บ้าง เพราะเมื่อเข้าไปยังบอร์ดเพื่อตรวจดูรายชื่อแล้วก็ได้รับการอำนวยความสะดวกอย่างน่าประทับใจ และการเข้าคูหาเพื่อกาบัตรก็ไม่ต้องใช่เวลาถึงครึ่งค่อนวันอย่างที่เป็นข่าว 

ผมใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีด้วยซ้ำไป ....!

แล้วสิ่งที่ปรากฏตามสื่อเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า...!

แต่เอาเถอะ ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่าในวันที่ 23 ธันวาคม 2550 ประชาชนคนไทยจะไปใช้สิทธิ์กันอย่างล้นหลามเช่นวันเลือกตั้งล่วงหน้านะครับ