วันหนึ่งเดินผ่านต้นหญ้าเล็กๆ ไปไม่รู้กี่ต้น

หากแต่คนๆนั้น  ไม่เคยสนใจที่จะเก็บเข้ามา

ในความทรงจำเลยสักครั้ง  วันหนึ่งคนๆ นั้นเดินสะดุด ล้มลง

ไปในกอหญ้าที่เดินผ่านแทบทุกวัน  คนๆนั้น มองไปที่หญ้า

และโทษว่าเป็นความผิดของหญ้า   คนๆนั้น จัดการ

ขุดรากถอนโคนต้นหญ้าเหล่านั้น ไม่ให้มารกหูรกตา

ให้เท้าสะดุดอีกต่อไป

             หากวันต่อมา คนๆนั้นก็ยังสะดุดที่ก้อนดิน

บริเวณที่ขุดหญ้านั้นทิ้ง   คนๆ นั้นก็กลับมาจัดการ

ขุดดินบริเวณนั้นทิ้งไปอีก   บริเวณนั้นกลายเป็นหลุมกว้าง

ดินก้อนที่สะดุดหายไป    หากคนๆนั้นยังสะดุดหลุมดินนั้น

อีกครั้งและอีกครั้ง

   .....หากมีสิ่งหนึ่งที่คนๆนั้นไม่ได้เอาออกจากบริเวณนั้นเลย

คือ ตนเอง ที่คนๆนั้นยึดถืออยู่

คนเรา หากมองว่าความผิดพลาดที่เกิดขึ้น

เป็นความผิดของคนอื่นอยู่ร่ำไป

     ...แล้วเมื่อไร ที่ความผิดเหล่านั้นจะกลายมาเป็นบทเรียน

ที่สอนตัวเองให้เข้มแข็งต่อไป

เมื่อไหร่ที่มองแต่ความผิดพลาดของคนอื่น

เมื่อนั้น...คุณก็ยังคง ..อยู่ในมุมมืดของตนเอง

หากเมื่อไหร่ที่คุณ....มองเป็นความผิดพลาดของตนเอง

       เมื่อนั้น...ความผิดที่เกิดขึ้น .....

จะเป็นหนทางที่จะนำคุณไปสู่ความสำเร็จ

อดีตที่เกิดขึ้น เพราะตัวเราทำก้าวผ่านซึ่งทางนั้นด้วยตัวเอง

แม้จะผิดพลาด ล้มเหลว หรือแม้จะบรรลุความมุ่งหมาย

ปัจจุบัน สิ่งที่เกิดขึ้น เพราะผลของอดีตที่ตัวเราก้าวผ่าน

และสิ่งที่เราตัดสินใจในวันนี้ สิ่งที่ทำ ที่เห็น จะดีหรือล้มเหลว

อยู่ที่เราตัดสินใจ

           อนาคต คือ ผลที่เกิดจากปัจจุบัน

“ สิ่งที่มุ่งหวัง แม้ไม่ลงมือทำ แล้วเมื่อไหร่ สิ่งนั้นจะสำเร็จ”