คำนำ

          ผมครุ่นคิดอยู่นานในการเขียนหนังสือเล่มนี้  แล้วผมก็ตัดสินใจลงมือเขียนอย่างที่เคยตั้งใจไว้  เพื่อที่จะเอาข้อมูลและมุมมองที่แตกต่างกัน ออกมาให้ดูทั้งสองฝ่าย ดีกว่าที่จะปล่อยให้ต่างฝ่ายต่างคิดกันไป  โดยไม่เข้าใจว่าข้อมูลของอีกฝ่ายหนึ่งว่าคิดอย่างไร หรือรู้สึกอย่างไรและเหตุผลใดใยจึงคิดอย่างนั้น  และนั่นเป็นเหตุผลที่ผมต้องแสดงตัวตนออกมาให้ชัดเจนในเบื้องต้น  อย่างน้อยก็เป็นการแสดงความรู้สึกที่จริงใจออกมา   โดยไม่ได้เสแสร้งว่าตัวเองเป็นกลางหรือไม่ แต่สิ่งที่ผมเขียนน่าจะเป็นเครื่องวัดที่ผู้อ่านสามารถตัดสินใจได้เอง  โดยที่ผมไม่ต้องชี้นำอำพรางใดๆ

               ในยุคนี้คำว่าก่อการร้าย เชื่อว่าทุกคนเคยได้ยิน แม้จะไม่ได้สัมผัสด้วยตัวเองทุกคน  ส่วนหนึ่งหรือกลุ่มหนึ่งได้โยงใยเรื่องนี้เข้าไปเกี่ยวข้องกับศาสนา  ยิว คริส์ต อิสลาม    รวมไปถึงคำว่าพระเจ้าด้วย  ประพเทศไทยเรามีชาวพุทธเป็นชนส่วนใหญ่ของประเทศ  จึงยิ่งเป็นการยากที่จะเข้าใจต้นตอของความคิดในศาสนาที่แตกต่างพื้นฐานกันนี้   ยากที่จะแยกออกว่า  ส่วนไหนคือส่วนที่เหมือนกันหรือแตกต่างกัน ในกลุ่มของความเชื่อเหล่านี้  หรือแม้แต่ผู้ที่เกิดและนับนับถือในความเชื่อเหล่านี้ หลายคนก็แยกแยะไม่ออกว่า ณ. จุดใดคือส่วนที่ร่วมกัน และณ.จุดใดคือจุดที่แยกออกจากกัน

              และคัมภีร์ที่ถูกอ้างว่ามาจากพระเจ้านั้นแต่ละเล่ม มีความน่าเชื่อถือแค่ไหนจนถึงขนาดที่มีคนยอมพลีชีพตามคำสอนที่มีอยู่ในคัมภีร์เหล่านั้นโดยเฉพาะมุสลิม ซึ่งหลายคนก็ยังอยู่ในวัยหนุ่มวัยสาวมีหน้าที่การงานที่ดีและมีความรู้ในด้านมาตรฐานทางโลกที่ถูกยอมรับ บางคนก็มีพ่อแม่ลูกเมียอยู่ข้างหลัง แน่นอนสิ่งเหล่านี้ย่อมเป็นคำถามสำหรับผู้ที่ได้รับรู้ข้อมูลข่าวสาร   ทำให้เกิดการคิดใคร่ครวญดีบ้างร้ายบ้าง จนถึงการแสดงความคิดเห็นตามสื่อต่างๆที่ตนสามารถเข้าถึงได้ เพื่อแสดงความคิดเห็นตามพื้นฐานและทรรศนะต่อผู้ถูกตั้งคำถามไปต่างๆนานา  ผมคิดว่าการจะถกเถียงหรือโต้แย้งกันของแต่ละฝ่ายกันไปมานั้นยากที่ไปถึงความเข้าใจต่อกันได้ เพราะมักมีตัวแปรเรื่องอารมณ์สถานการณ์และองค์ประกอบแวดล้อมเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่การอ่านหรือได้รับรู้ว่า คัมภีร์เหล่านั้นเขียนอย่างไรมีความเป็นมาอย่างไรน่าจะเป็นประเด็นที่ใช้แก้ปมคำถามได้ดีกว่าการพูดกันไปกันมา  เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องสั้นๆ  มันเป็นแก่นเป็นรากของความศรัทธาที่ยาวนานนับตั้งแต่มีมนุษย์คนแรกของโลกเชียวละคุณ

             และที่น่าสนใจกว่าก็คือ หากคัมภีร์เหล่านั้นถูกอ้างว่ามาจากพระเจ้าผู้สร้างทุกสรรพสิ่งจริง  พระเจ้าจะทรงเขียนหนังวสือหรือคัมภีร์ของพระองค์อย่างไร  พระองค์จะวางโครงสร้างหนังสือของพระองค์อย่างไร มนุษย์จะสัมผัสความสูงส่งยิ่งใหญ่ในการรจนารถงานเขียนของพระองค์ได้เหมือนกับที่ได้สัมผัสงานสร้างระบบสุริยะและสิ่งมีชีวิตทั้งผองที่มนุษย์ทุกคนได้ประจักษ์และยอมรับในความมหัศจรรย์เหล่านั้นแล้วหรือไม่  พระองค์จะทรงเลือกใช้ภาษาและสำนวนแบบไหนกันนะ และพระองค์จะเขียนเรื่องใดให้มนุษยชาติได้อ่านได้รับรู้ 

            พระองค์ทรงบอกว่าพระองค์ทรงสร้างทุกสรรพสิ่งทั้งที่มนุษย์รู้จักและไม่รู้จัก ทั้งที่เข้าใจได้และที่มนุษย์ไม่สามารถเข้าใจได้ และพระองค์ทรงบอกว่าพระองค์ทรงสร้างและส่งคัมภีร์ที่มนุษย์อ่านได้เข้าใจได้ให้มาถึงมนุษย์แล้ว เหมือนกับการส่งร่างรัฐธรรมนูญที่รัฐกำลังส่งให้ถึงมือทุกท่าน และนี่จะดูเหมือนเป็นทางที่ง่ายและเป็นจริงที่สุดที่มนุษย์จะสัมผัสว่าพระเจ้าทรงตรัสอย่างไรกับตัวเราโดยตรง  ซึ่งไม่ต้องผ่านคนกลางหรือสิ่งใดๆทั้งสิ้น