เรากลับมาดูมุมมองประวัติของท่านศาสนทูตมูฮัมหมัด ในช่วงอายุ40 ปี จากงานเขียนของคนต่างศาสนากับเราดู ว่าเขามองศาสนทูตของเราอย่างไร

                               "ประวัติ บันทึกต่อมาว่า ในช่วงประมาณอายุ40 เศษๆ ขณะภาวนาอยู่ตามลำพัง มีเทวทูตกาเบรียล ป

ปรากฏแก่ศาสดามะหะหมัด บังคับให้ท่องจำข้อความต่างๆ ซึ่งต่อมาท่านได้บันทึกออกมาเป็นคัมภีร์กุรอ่าน

ซึ่งเป็นแนวทางกำหนดวิถีชีวิตของชาวมุสลิม

                                     แรกเริ่มท่านได้ออกเผยแพร่หลักคำสอนนี้ในเมืองเมกกะ เป็นเวลาสิบกว่าปี  แต่มีผู้ติดตาม

ไม่มาก  แถมยังถูกต่อต้าน และถูกขับไล่ออกไปอยู่ยังเมืองอบิสสิเนียระยะหนึ่งแล้วก็หวนกลับมาเมกกะแต่ก็ถูก

ต่อต้านอีก ในค.ศ. 621 ท่านไดรับการต้อนรับจากชาวเมือง ยัซริบ (Yatrib)อพยพไปยังยัซริบในปี ค.ศ.

622 ต่อมาเมืองยัซริบ ก็มีชื่ออีกชื่อว่า เมือง เมดินา ช่วงนี้จึงถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของศาสนาอิสลาม"

                      (นับถอยหลังสู่สงครามโลกครั้งที่3 โดย เปรมศักดิ์ จีรแพทย์ น.51-52)

                     " พระมะหะหมัดมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุข  มีฐานะดีขึ้นและมีเวลาว่างมากขึ้น พระมะหะหมัด

คงจะได้รับความคิดจากศาสนายูดายของยิวและศาสนาคริสต์ ของพวกคริสเตียนมาก่อนในระหว่างการ

เดินทางคุมกองคาราวานไปค้าขายทางภาคเหนือของคาบสมุทรอาระเบีย มีประสบการณ์ชีวิตทะเลทราย  ไม่พอใจการนับถือเ

การนับถือเทพเจ้าหลายองค์ของพวกอาหรับเดิม และมีศรัทธาในพระเจ้าองค์เดียวว่ามีอำนาจยิ่งใหญ่

ที่สุดตามแบบอย่างพวกยิวและพวกคริสเตียน

                      ต่อมาใน ค.ศ. 610 เมื่อพระมะหะหมัดมีอายุ 40 ปี ได้ไปที่เนินเขาใกล้เมืองเมกกะ

เพื่อภาวนาพัฒนาจิตและได้ยินเสียงจากเบื้องบน เป็นเทพที่มีตำแหน่งสูง คือ กาเบียล(The Archangel

Gabriel)  มาเรียก พระมะหะหมัดว่า นบี(Nabi) หรือศาสดาพยากรณ์ของพระอลเลาะฮ์(prophet

of Allah) คือผู้รับมอบหมายจากพระเจ้าให้มาสอนมนุษย์ ในที่สุดพระมะหะหมัดยอมรับว่ามีศาสดาอื่นๆ มาก่อน

พระองค์แล้ว เช่น อับราฮัม(Abraham) โมเสส(Mosas) และพระเยซู(Jesus Christ)  แต่ยังทำการ

ไม่ได้ผล ดังนั้น พระอัลเลาะฮ์ จึงได้มอบหมายให้พระมะหะหมัด มาเป็นศาสดาองค์สุดท้ายนำความจริง

ทุกประการที่ถูกต้องที่สุดไม่มีการแก้ไขอีกแล้ว และลบล้างคำประกาศเก่าๆ ที่แล้วมาซึ่งถือว่าไม่ถูกต้องนัก

หรือถูกบิดเบือนด้วยกาลเวลา มาแถลงให้มนุษย์ได้ทราบและเข้าใจ

                                     ในสมัยแรกพระมะหะหมัดประกาศศาสนาอิสลามและได้ผลดีในบรรดาสมาชิกในครอบครัว

ได้แก่นาง คะดิยะห์ และญาติมิตรได้แก่อาลี(Ali) และอาบูบาร์ก (Abu Bark) ตลอดจนบรรดาคนยากจนและพวก

ทาส อาหรับชาวเมืองเมกกะและตระกูลคูไรช์(กุเรช) ต่อต้านเพราะเกรงว่าความเชื่อในพระเจ้าองค์เดียว

ของศาสนาอิสลามจะทำลายผลประโยชน์ของพวกตนในเมืองเมกกะ ต่อมาใน ค.ศ.619 นางคิดียะห์

ถึงแก่กรรม พระมะหะหมัดสูญเสียสถานภาพทางสังคมและทรัพย์สิน มีชีวิตอยู่ด้วยความยากลำบาก

คำสอนของพระมะหะหมัดถูกเย้ยหยันถากถาง แต่ยังโชคดีที่ชาวเมืองเมกกะห้ามประหัตประหารกันในเมือง ศัตรูของพระมะหะหมัด

ของพระมะหะหมัดจึงได้แต่ใช้วิธีเบียดเบียนและทำให้พรรคพวกของพระมะหะหมัดอดอยาก  ในที่สุด

สถานการณ์บีบบังคับให้พระมะหะหมัดหลบหนีไปยังเมืองยัซเทรบ(Yathrib) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ

ที่กำลังมีเหตุการณ์วุ่นวายใน ค.ศ. 622 ชาวยาเทรบนับถือและยกย่องพระมะหะหมัดให้เป็นผู้ปกครอง

เมืองด้วย"

                       (อารยธรรมโลก HI103 คณะอาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ ม. ราม น.237)

              คราวหน้าเดี๋ยวเราค่อยมาว่ากันถึงแนวทางของอิสลามที่กล่าวถึงประวัติของท่านศานทูต

มูฮัมหมัด ในช่วงอา ยุ 40ปีกันอีกทีนะว่ามีมุมที่ต่างกันออกไปอย่างไร

                                             ขอพระองค์อัลเลาะฮ์ทรงเมตตา

                               Abu Abbus bin Humzah