"การเผยแผ่อิลามของนบีมูฮัมหมัด ซ.ล. ดำเนินไปเป็นเวลา5ปี บรดาผู้นำในมักกะฮ์เมื่อได้เห็นเช่นนั้น ทำให้มีความเคียดแค้นขึ้นเป็นทวีคูณ พวกเขาได้ตัดการคบค้าสมาคมกับมุสลิม ทำให้มุสลิมตกอยู่ในความลำบากยากแค้น  โดยเหตุนี้ท่านนบีจึงได้มีคำสั่งให้บรรดามุสลิมอพยพไปยัง อบิสสิเนีย(โอธิโอเปียในปัจจุบัน) ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามทะเลแดง

                               การอพยพนี้สร้างความไม่พอใจให้แก่พวกกุเรชเป็นอย่างมาก พวกเขาจึงได้ส่งคนสองคนเป็นตัวแทนไปเฝ้าเนกุสผู้ปกครองอบิสสิเนีย พร้อมกับขอร้องให้ส่งผู้อพยพกลับไป โดยอ้างว่าพวกเขาเป็นทรชน เนกุสตรัสถาม บรรดามุสลิมผู้อพยพว่า

                           "ท่านทั้งหลายมีอะไรจะพูดหรือเปล่า"

                           "พวกเราเคยบูชาเจว็ด กระทำในสิ่งงมงายไร้สาระ อัลเลาะฮ์ได้ส่งศาสนทูตองค์สุดท้ายมายังเรา ท่านได้ใช้ให้เราเคารพภักดีต่อ อัลเลาะฮ์องค์เดียว และยังได้สอนให้เราปรองดองรักใคร่กันและกัน พวกเราจึงรับนับถืออิสลามด้วยเหตุนี้ พวกพ้องของเราจึงเป็นปฏิปักษ์ต่อเรา พวกเขาพยายามขู่บังคับให้พวกเรากลับไปใช้ชีวิตในแบบเดิม ซึ่งเป็นชีวิตที่เลวร้ายยิ่ง พวกเราขอพึ่งบารมีของท่าน ขออย่าได้ให้เขาเหล่านั้นทำร้ายพวกเราเลย"

                           เนกุสกล่าวว่า

                    "มูฮัมหมัดเอาอะไรมาเผยแผ่บ้าง"

                     ท่านญะฟัร จึงอ่าน บทมัรยัม จากโองการที่หนึ่งถึงโองการที่1-33

                     เมื่อเนกุสได้ยิน อายะฮ์แห่งพระคัมภีร์ อัลกุรอาน ทำให้เนกุสมีความซาบซึ้งมากจึงตรัสกับทูตทั้งสองของชาวกุเรชว่า

                            "พวกเจ้าจงไปได้  ฉันไม่สามารถจะส่งมอบเขาเหล่านี้ให้กับเจ้าได้ พวกเขาทำถูกแล้ว"

                 (ชีวประวัติ ท่านนบีมูฮัมหมัด ซ.ล. นิตยสารสายสัมพันธ์(ฉบับพิเศษ)น. 101-103)