"ส่วนผู้ปกครองที่ตอบคำเชิญชวนของท่านนบีโดยเป็นตอบที่เลวร้าย ได้แก่ เจ้าเมือง ดามัสกัส(เมืองหลวงของซีเรีย)....เมื่อเขาได้อ่านสาส์นของท่านนบีก็โยนทิ้ง แล้วกล่าวว่า

                               "ผู้ใดจะมาแย่งบัลลังก์ไปจากฉัน"

                             และได้มีหนังสือ เพื่อขออนุญาติ เฮราคลิสเพื่อทำสงคราม แต่หลังจากที่ได้รับสาส์นของจักรพรรดิ์โรมัน ซึ่งบัญชาให้เปลี่ยนความตั้งใจ เขาจึงปฏิบัติกับทูตอย่างดีและส่งมอบค่าใช้จ่ายและแพรพรรณ

                          ท่านนบีได้ส่งทูตให้นำสารไปให้ กิสรอ จักรพรรดิ์ของเปอร์เชีย และเมื่อพระองค์ได้รับก็ฉีกสาส์นของท่านนบีด้วยความยะโส เมื่อท่านนบีทราบท่านกล่าวว่า

                           "อัลเลาะฮ์ ซ.บ. ได้ทรงทำลายอำนาจของเขา"

                             ในที่สุด กิสรอ ก็ได้ถูกชีรอวัยฮ์ บุตรของพระองค์ลอบสังหาร นอกจากนั้นท่านนบีได้ส่งสารไปยังผู้ปกครองเมือง บุสรอ, อัลมุนชิร อิบนิชาวา กษัตริย์บะห์เรน ,กษัตริย์โอมาน และกษัตริย์แห่งยะมามะฮ์

                       (ชีวประวัติ นบีมุฮัมมัด โดย มุนีร (สมศักดิ์) มูฮัมหมัด น149)

              "ปรากฏว่าพระองค์ได้ส่งทูตไปยังจีนสมัย ฮ่องเต้ไทซุง แห่งราชวงค์ถัง ใน ค.ศ. 628 ซึ่งคณะทูตได้เดินทางจากอาหรับข้ามมหาสมุทรอินเดียไปขึ้นฝั่งที่เมือง กวางตุ้ง(Canton)ฮ่องเต้ ไทซุง ได้ให้การต้อนรับคณะทูตของพระนบีเป็นอย่างดี พร้อมกับการรับฟังเรื่องราวของพระอาหล่า และตัวแทนของพระองค์ และยังได้อนุญาตให้อิสลามสร้างสุเหร่าขึ้นที่เมืองกวางตุ้ง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสุเหร่าที่เก่าแก่ที่สุดของโลกอิสอิสลาม ในปี ค.ศ. 629"

                        (โลกอิสลาม โดย ประจักษ์ ช่วยไล่ น. 33-34 พิมพ์ ในปี 2521 มิ.ย.)