อายะฮ์(โองการ)ที่ถูกประทานในมักกะฮ์และมะดีนะฮ์

                      การเติบโตและการพัฒนาของประชาชาติอิสลามถูกแบ่งออกเป็น 2 ระยะ ดังนี้

                  -  ช่วงเวลาก่อนอพยพ

                 -  ช่วงเวลาในมะดีนะฮ์หลังฮิจเราะฮ์(อพยพ)

                แน่นอน ในช่วงเวลาทั้งสองนี้  อายะฮ์กุรอานที่ถูกส่งมานำทางมุสลิมนั้น  ได้สนองตอบเหตุการณ์ต่างๆ ตามระดับและบางสถานการณ์

                          ช่วงเวลาในมักกะฮ์ การประทานกุรอานในมักกะฮ์เป็นเวลา 13 ปี นับตั้งแต่เริ่มถูกประทานครั้งแรก ไปจนถึงการอพยพ ช่วงเวลาสำคัญของท่านนบีในการเรียกร้องเชิญชวนผู้คนสู่อิสลาม เนื้อหาสำคัญของการเรียกร้องนี้ก็คือ

                                 -  อัลเลาะฮ์และเอกภาพของพระองค์(เตาฮีต)

                                 -  การฟื้นคืนชีพและการตัดสินที่จะมา

                                 - การประพฤติปฏิบัติที่ดี

                                   บทบาทของนบีในช่วงนี้ คือการเป็นผู้ประกาศและผู้ตัดสิน

                                 ช่วงเวลาในนครมะดีนะฮ์ กินเวลาประมาณ 10 ปี นับตั้งแต่การอพยพ ไปจนถึงการสิ้นชีวิตของท่านนบี  ในขณะที่เนื้อหาพื้นฐานของช่วงเวลาแห่งมักกะฮ์ ยังดำรงอยู่เหมือนเดิม ปัจจัยแห่งการเจริญเติบโตของมุสลิมที่รวบรวมกันเป็นชุมชนและการก่อตัวเป็นประชาชาติ ทำให้มุสลิมมีความรู้สึกถึงการอยู่รอดของตัวเอง

                                 ในนครมะดีนะฮ์มีคนอยู่ 4 กลุ่มใหญ่ ที่มุสลิมต้องติดต่อพบปะด้วย

                    1  มุฮาญิรีน  คือผู้คนที่อพยพมาจากนครมักกะฮ์ มายังมะดีนะฮ์

                   2   อันศอร์  หรือ ชาวมะดีนะฮ์ดั้งเดิม และเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือผู้อพยพ

                   3   มุนาฟิกีน  หรือพวกหน้าไหว้หลังหลอก ซึ่งเป็นชาวมะดีนะฮ์ และเป็นผู้เสแสร้ง

                         แกล้งทำเป็นว่า ตนเป็นผู้สนับสนุนมุสลิม

                  4   อะฮ์ลุลกิตาบ หรือ ชาวคัมภีร์ ได้แก่ชาวยิว และคริสต์ ซึ่งเป็นผู้ที่มี

                       คัมภีร์และความรู้ในศาสนาของเขา

                นอกจากนี้แล้วกุรอานยังได้กล่าวถึง "อันนาส" หมายถึงมนุษยชาติโดยทั่วไปและยังได้อ้างถึงพวกที่ไม่ศรัทธาและพวกที่โง่เขลาอีกด้วย

                                สรุป การมีความรู้ในการประทานกุรอานที่มักกะฮ์ และมะดีนะฮ์ เป็นประวีติศาสตร์และศาสตร์แขนงหนึ่งที่สำคัญ  ของนักวิชาการด้านกุรอาน และยังมีความสำคัญในการเข้าใจและการตีความอัลกุรอานอีกด้วย

                    อัสบาบุล นุซูล "สะบาบ" (พหูพนจ์ อัสบาบ) หมายถึง "เหตุผล" หรือ "สาเหตุ" ดังนั้นอัสบาบุล นุซูล จึงหมายถึง สาเหตุหรือเหตุผลของการประทาน กุรอาน วิชา อัสบาบุล นุซุล จึงเป็นวิชาที่ว่าด้วยเรื่องของเหตุการณ์  และสถานการณ์ในประวัติศาสตร์ ที่เกี่ยวข้องกับการประทานกุรอาน บางตอน วาฮิดี( ฮ.ศ. 468/ค.ศ. 1075)นักวิชาการที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในสาขานี้ได้เขียนว่า

                     "ความรู้เกี่ยวกับการอรรถธิบายกุรอานนั้น ไม่สามารถทำได้ ถ้าหากไม่มีความรู้ เรื่องราวและเหตุผลของการประทาน(โองการ)กุรอาน"

                            กล่าวโดยเฉพาะแล้ว ความรู้เกี่ยวกับ อัสบาบุล  นุซูล ช่วยให้เราเข้าใจถึงสิ่งต่อไปนี้

                         -  ความหมายโดยตรงของอายะฮ์กุรอาน ดังที่เราสามารถจะเห็นได้ภายใน

                             ท้องเรื่องเดิม

                          -  เหตุผลของการวางระเบียบ

                         -   เจตนารมณ์ของอายะฮ์(โองการ)กุรอาน

                        -   ความหมายของอายะฮ์ ที่จะใช้โดยทั่วไป หรือแบบเฉพาะเจาะจง และถ้าหาก

                            เป็นเช่นนั้น จะใช้ในสถานการณ์ไหน

                       -    สถานการณ์ในประวัติศาสตร์ในสมัยท่านนบี และวิวัฒนาการของประชาคมมุสลิมในตอนต้น

                      ยังมีกฏเกณฑ์ และองค์ประกอบอีกมากมายในการให้ความหมายและอธิบาย อัลกุรอาน ฉันขอพูดถึงประเด็นนี้เพียงเท่านี้ น้องไลคงเข้าใจมากขึ้นแล้วนะว่า ไม่ใช่ใครอ่านภาษาอาหรับได้ หรืออ่าน อัลกุรอานแปลภาษาของตนได้ ก็จะเข้าในและตีความอัลกุรอานเอาเองได้ ขอรวบรัดพอสังเขปแต่เพียงเท่านี้นะ